interview

'Ik sta continu tussen twee kampen: de zorg en de lokale economie'

Daphné Dumary: 'Ik denk dat veel verborgen sociale ellende op ons afkomt.'

De Blankenbergse burgemeester Daphné Dumery (46) kijkt uit naar de terugkeer van de toeristen. Maar ze houdt ook haar hart vast. ‘Alles wordt anders. Zelfs de strandredders moeten hun reanimatietechnieken aanpassen.’ Ontbijt met De Tijd.

Een reddingsboei aan de bar van de keuken, een rek met gezelschapsspellen, tientallen walkietalkies die aan het opladen zijn en een poster van Pamela Anderson in een rood badpak aan de muur: het is eens wat anders als plek voor een ontbijt.

Daphné Dumery (N-VA) wilde om twee redenen afspreken op het hoofdkwartier van de strandreddingsdienst. Ten eerste is ze behalve burgemeester van Blankenberge ook voorzitter van de intercommunale organisatie die alle strandreddingsdiensten van de kust bundelt. ‘Een belangrijke taak’, vertelt ze. ‘Zeker in coronatijden. Zo hebben we een nieuwe procedure moeten ontwikkelen voor de redding van drenkelingen: mond-op-mondbeademing kan niet meer. In de plaats werken we met beademingsballonnen om de lucht in te blazen.’

Ontbijt met De Tijd

8.30 uur, het hoofdkwartier van de strandreddingsdienst in Blankenberge. Met burgemeester Daphné Dumery praten we over maatregelen om de volkstoestroom in coronatijden te beheersen, het VTM- programma ‘Tien om te zien’ en de ‘cinema’ van mannelijke politici.

Lees ‘Ontbijt met De Tijd’ ook op www.tijd.be/ontbijt

Een tweede reden is het zicht door het grote venster op het strand en de zee. ‘Hier zie je de schepen de haven van Zeebrugge binnenvaren. Ik zit in het havenbestuur, en die activiteit ligt me na aan het hart.’ Ook hier is de coronacrisis niet ver weg. ‘Zeebrugge is afhankelijk van de autohandel, en die is zwaar getroffen. De overslagparkings in de achterhaven staan anders bomvol, en nu lopen er merkelijk minder schepen binnen.’

Haven

Meteen wil ze een misverstand de wereld uit helpen: niet heel Blankenberge leeft van het toerisme. ‘Zeker 1.000 gezinnen in deze stad zijn afhankelijk van de haven. De tijdelijke werkloosheid heeft daar een grote impact, net als in de horeca. Ik denk dat veel verborgen sociale ellende op ons afkomt, al zien we dat nog niet in het aantal mensen dat aanklopt bij het OCMW. Wellicht is de drempel daarvoor nog te groot, al houden we die zo laag mogelijk.’

‘Ook in mijn praktijk merk ik nog geen verhoogde vraag naar schuldbemiddeling’, vervolgt ze. Behalve als politica is Dumery nog actief als advocate. ‘Ik verwacht wel wat faillissementen in de gemeente, maar pas na de zomer. Velen zullen de heropening van de toeristische sector nog willen gebruiken om extra inkomsten te verwerven. Pas nadien zal blijken dat hun buffer niet genoeg is om de winter door te komen.’

Als ze in het keukentje van de strandreddingsdienst de ontbijtspullen uit de koelkast haalt, lacht ze naar de fotograaf: ‘Je moet geen foto’s nemen van iets wat ik thuis nooit zou doen. Daar zorgt mijn man voor alles.’ Dit keer ging ze zelf naar de lokale bakker voor een royale portie pistolets en koffiekoeken, die ze op tafel zet met yoghurt, ham, kaas en frambozen uit de lokale supermarkt. ‘Het is aan mij om de lokale economie te steunen, hé.’

Dat is nodig, blijkt uit de cijfers die ze bovenhaalt. Van de 690 bedrijven in de stad hebben 457 een hinderpremie aangevraagd, wat betekent dat 65 procent van de handelszaken de deuren moest sluiten. ‘De vraag is of alles snel beter zal gaan nu de maatregelen teruggeschroefd worden. We gaan de ruimte voor onze terrassen vergroten, maar door de afstandsregels kan de volgende fase voor sommigen wel eens een vergiftigd geschenk zijn, net als bij veel winkels. En waar is de gezelligheid naartoe als alle obers met een mondmasker moeten rondlopen?’

Toegangsverbod

Toch is Dumery blij met de beslissing van de Nationale Veiligheidsraad om de logica om te draaien: vanaf maandag is alles toegelaten, behalve wat expliciet verboden is. ‘Wij konden de handhaving niet meer aan. Dat zagen we bij het mooie weer vorig weekend. Hoe konden wij controleren of er twintig man in het skatepark zat, terwijl het strand overspoeld werd?’

Op een bepaald moment moest de politie de Kerkstraat, de centrale winkelstraat die van het station naar de dijk leidt, afsluiten. ‘Er was 600 man aanwezig over een afstand van 500 meter. In coronatijden is dat te veel.’ De sluiting leidde tot ongenoegen. ‘De straat is 13 minuten dicht geweest, en in geen tijd stond er vijftig man te klagen. Ze moesten allemaal naar de Carrefour om bouletten te gaan kopen, bij wijze van spreken. De sfeer werd agressief. We hebben wat meer gezond verstand nodig, zodat de mensen aanvaarden dat zo’n toegangsverbod nodig is voor hun gezondheid.’

We hebben wat meer gezond verstand nodig, zodat de mensen aanvaarden dat zo’n toegangsverbod nodig is voor hun gezondheid.
Daphné Dumary
Burgemeester Blankenberge

Als het vorig weekend al zo moeilijk was om de massa te beperken, wat zal dat dan in de zomer worden? ‘Daarvoor nemen we 100 jobstudenten in dienst, die moeten helpen om de volksstroom in goede banen te leiden. En we hebben versterking van de federale politie gevraagd.’ De gemeente heeft berekend dat de maximumcapaciteit van het strand beperkt moet worden tot 10.000, terwijl er vroeger op topdagen 30.000 mensen waren.

Maar wat als twee volle treinen per uur aankomen in het station? ‘Die mensen willen allemaal door de Kerkstraat naar dit stukje strand. Dat zal niet gaan. We zullen dagjestoeristen omleiden langs alternatieve routes die we aantrekkelijk maken, zoals via Sea Life. Maar dan nog hoor ik graag van de NMBS hoe ze de zaken zal aanpakken. Hoeveel mensen zal ze toelaten op een trein? Komen er extra treinen? Ik heb dagen een smeekbede moeten richten aan dat bastion voor ik wist hoe groot de bezetting van de treinen vorig weekend was.’

ANPR-camera's

Volgens Dumery zullen de bezoekers die met de auto komen al geïnformeerd moeten worden op de E40. ‘Net als in het begin van de lockdown kunnen we de toegang tot onze stad niet ongecontroleerd openhouden. Je zal moeten signaleren als de oostkust vol is of als er geen parkeerplaatsen meer vrij zijn. Met ANPR-camera’s zullen we moeten meten hoeveel auto’s binnenkomen en dan beslissen om ze tegen te houden vanuit het hinterland.’

Ze beseft dat dat tot zware discussies zal leiden. ‘De druk van onze handelaars zal groot zijn: we kunnen meer aan, zullen ze zeggen. Als burgemeester sta ik continu tussen die twee kampen: dat van de volksgezondheid en dat van de lokale economie die inkomsten nodig heeft.’

Dumery staat even op om ons een nieuwe koffie te maken. Intussen legt ze uit dat Blankenberge vanaf deze zomer meer wil inzetten op meerdaags toerisme. ‘Je kan de stromen van mensen dan beter begeleiden en het is beter voor onze hotelsector. En ja, dat betekent dat we soms aan dagjestoeristen zullen zeggen: ‘Sorry, het is hier vol.’ Let op: dat zal wellicht maar op een vijftal topdagen in een heel jaar gebeuren.’

Ons imago wordt nog altijd bepaald door ‘Tien om te zien’. We hebben intussen honderdduizenden euro’s geïnvesteerd in branding om dat te herzien.


Voor veel sectoren is de coronacrisis een moment om de eigen strategie te herdenken. Geldt dat ook voor een stad als Blankenberge? ‘Ons imago wordt nog altijd bepaald door de tijd dat het populaire VTM-muziekprogramma ‘Tien om te zien’ hier opgenomen werd. We hebben intussen honderdduizenden euro’s geïnvesteerd in branding om dat te herzien. Want dat imago komt niet overeen met de realiteit.’

Ze legt uit waarom: ‘Wij hebben ook een jachthaven, mooie beachbars, watersportclubs en de rust van de duinen. Maar als cameraploegen hier filmen, brengen ze altijd mensen in beeld die het cliché van het massatoerisme bevestigen. In Knokke doen ze iets gelijkaardigs door de mensen met een oranje polo van Lacoste eruit kiezen. Niet iedereen loopt daar zo rond.’

Aan de kust is het elk voor zich, beseft Dumery. Zo kantte ze zich tegen het voorstel van de Oostendse burgemeester Bart Tommelein (Open VLD) om met strandpasjes te werken. ‘Ik heb een andere stijl. Ik lijk misschien minder ambitieus dan mijn collega-kustburgemeesters, maar ik streef naar het haalbare. Strandpasjes lijken een mooi idee, maar ik vraag me meteen af: wie, wat, hoe, waar? Welk bedrijf schakel je daarvoor in? Hoeveel kost dat?’

Ging het er hard aan toe tijdens dat overleg tussen de kustburgemeesters? ‘Ik zit daar als enige vrouw, en merkte het verschil in stijl met mannelijke politici, ja. Ze hebben elk hun eigenheid, en willen dat graag laten zien en horen. Maar dat roepen en tieren leidde uiteindelijk tot niets. Eerst moest je heel die cinema door, voor ze toegaven dat we beter aan hetzelfde zeel trokken.’

Haar houding tegenover het politieke leven blijft voorzichtig, zegt ze aan het eind van het gesprek. ‘Ik ben gestopt als parlementslid omdat de lokale politiek me meer voldoening geeft. Ik ben ook advocaat gebleven omdat ik financieel onafhankelijk wil zijn. Ik heb gezien hoe mensen die van de politiek leven strijd leveren bij de lijstvorming. Dat heb ik nooit gewild. Al is het gevolg dat ik zeven dagen op zeven bezig ben.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie