interview

Peter Berdowski (Boskalis): 'De Suezklus was niet eens zo bijzonder'

'Het komt voor dat wij een reder bellen met de vraag of er iets met zijn schip aan de hand is, terwijl de reder zelf nog van niets weet. Maar wij hebben het dan al opgepikt.' ©Rias Immink

Als CEO van de baggeraar-berger Boskalis volgde hij vanop de eerste rij hoe zijn mensen begin deze week de containermoloch Ever Given in het Suezkanaal loswrikten. Ontbijt met De Tijd.

Normaal gesproken zou hij vanavond naar Naarden gaan: dat is in Nederland in de dagen voor Pasen het mekka voor liefhebbers van de Mattheus Passie van Bach. Maar zoals voor zoveel steekt ook hier de coronacrisis een stokje voor. En dus zal Peter Berdowski (63) thuis een cd met de Mattheus Passie opleggen. ‘De versie van Gardiner. Die van Ton Koopman vind ik de beste, maar Philippe Herreweghe staat ook zeker in mijn top 3.’

Ontbijt met De Tijd

Papendrecht, 11.00 uur, op het hoofdkantoor van Boskalis.

Met Peter Berdowski praten we over de bergingsklus van het jaar en de tomatenplantjes van concurrent Jan Pieter De Nul.

Maar zover is het nog niet. Dit is het Ontbijt met De Tijd. Er staat een latte voor de neus van de CEO van Boskalis. ‘Ik ontbijt eigenlijk helemaal niet. Ja, op vakanties weleens, maar dan is het meestal een brunch’, zegt hij, gezeten achter zijn bureau met op de achtergrond een gigantisch model van een baggerschip. Met baggeren is Koninklijke Boskalis Westminster groot geworden. Maar sinds Berdowski 15 jaar geleden CEO werd, is het bedrijf door de geruchtmakende overname van Smit Internationale in 2010 ook eigenaar van ’s werelds grootste bergingsbedrijf.

Het is die divisie - ‘Salvage’ bij Boskalis - waarmee Berdowski de voorbije week wereldnieuws was. Het containerschip Ever Given was op een smal deel van het Suezkanaal klemgeraakt en blokkeerde de belangrijkste handelsroute van de wereld. Van cruciale onderdelen voor elektrische fietsen tot boekjes van de illustratrice Eva Mouton, ze konden er niet door zolang Berdowski’s Boskalis de Ever Given niet vlot had getrokken.

‘Voor de bergers van Boskalis was het eigenlijk niet zo’n heel bijzondere klus’, zegt Berdowski, die een uur nadat het schip zich had klemgevaren op de hoogte werd gebracht. Een team van 15 bergers zat pijlsnel aan het SuezKanaal en in Papendrecht was nog eens eenzelfde aantal ingenieurs met de klus bezig. ‘Financieel is het omgekeerd evenredig interessant met de hoeveelheid publiciteit die het opleverde. Dit heeft geen materieel effect op de winst van Boskalis en maakt het jaar voor de divisie Salvage ook niet’, klinkt het zakelijk.

Iedereen is redelijk snel op zijn teentjes getrapt als ik over overnames spreek.

‘We hebben zeven dagen per week, 24 uur per dag een team en spullen klaarstaan in Rotterdam, Houston, Singapore en Kaapstad, zodat we binnen 24 uur maar het liefst binnen 12 uur overal ter plaatse kunnen zijn’, zegt Berdowski. Bij Salvage komen de mensen met hun paspoort naar het werk: ze kunnen elk moment worden opgeroepen voor een internationale klus. Er zijn afspraken met chartermaatschappijen, waardoor Boskalis op elk moment kan beschikken over alle soorten vliegtuigen: van kleine personentoestellen, tot grote Russische Antonovs voor het zwaardere bergingsmateriaal.

Amerikaanse marine

Tegelijk wordt het scheepvaartverkeer op de wereldzeeën vanuit het hoofdkantoor in Papendrecht, onder Rotterdam, nauwkeurig in de gaten gehouden op vreemde bewegingen. Berdowski: ‘Het komt voor dat wij een reder bellen met de vraag of er iets met zijn schip aan de hand is, terwijl de reder zelf nog van niets weet. Maar wij hebben het dan al opgepikt.’ En ook als schepen van de Amerikaanse marine in de problemen komen, gaat er een telefoontje naar Papendrecht.

Met zijn achtergrond als gepromoveerd chemicus heeft Berdowski geen klassiek profiel voor een CEO van een bedrijf dat nog altijd het grootste deel van zijn omzet uit baggerprojecten haalt.

‘Toen ik in 1997 voor een baan in de directie van Boskalis in de running was, vroegen veel mensen daar zich af: ‘Komt die snotneus, die nog nooit met zijn poten in de klei heeft gestaan en geen verstand van baggeren heeft, ons baggeraars nu vertellen hoe wij het moeten doen?’ Het was uiteindelijk oud-CEO en bestuurder Leen Verstoep die de twijfelende ondernemingsraad overtuigde: ‘We hebben al 2.000 mensen in huis met verstand van baggeren.’’

Binnen tien jaar groeide Berdowksi door tot CEO. Onder zijn leiding is het baggerbedrijf door enkele opzienbarende overnames uitgegroeid tot een ‘maritieme dienstverlener’ waarbij baggeren maar één van de vele activiteiten is. Het bergingsbedrijf Smit werd in 2010 ingelijfd, twee jaar later volgde de specialist in gespecialiseerd maritiem transport Dockwise en het had weinig gescheeld of de bodemonderzoeker Fugro was in 2014 gevolgd. Het leverde Berdowski bijnamen op als The Big Berdowski en Peter De Grote, iets waarvan hij van gruwt. ‘Allemaal lariekoek.’

De overnames mogen avontuurlijk klinken, Berdowski en Boskalis zijn doordrongen van een conservatief financieel beheer. ‘Zorg dat je uit de klauwen van de banken blijft’, is een van de bekendere uitspraken van Berdowski. Het risicobesef zit diep. Zo staat voor het hoofdkantoor van de Salvage-divisie in Rotterdam een gigantische scheepsschroef. Die is afkomstig van het Noorse autoschip Tricolor, dat iets voor Kerstmis 2002 in het Kanaal botste en zonk. Het bergingsbedrijf onderschatte het formaat van de opruimklus en bleef met een strop van 10 miljoen euro achter. De scheepsschroef staat sindsdien als een Mahnmal voor de gevel in Rotterdam.

©Jiri Büller

Een ander klassiek risico voor baggerbedrijven als Boskalis vormen corruptie en smeergeld. Vrijdag nog meldde De Tijd dat DEME zich voor de correctionele rechtbank van Gent moet verantwoorden voor een Russische corruptiezaak van ongeveer 8 miljoen euro.

‘De druk is groter geworden’, zegt Berdowski. ‘Beursgenoteerde bedrijven zijn ook veel transparanter geworden. Aandeelhouders vinden het belangrijker. Dus je moet netjes mee opschuiven, maar je gaat zaken blijven doen in die uitdagende landen. Wat twintig jaar geleden normaal was, kan nu niet meer. Vroeger was een goeie agent een agent die werk binnenbracht. Punt. Hoe hij dat werk binnenhaalde, moest hij weten. Dat was niet onze zaak. Intussen hebben we de controle op agenten fors opgevoerd.’

‘Maar agenten blijven belangrijk. Je kan vaak ook niet zonder hen. Ik kan in Koeweit niet werken als ik daar geen lokale sponsor heb. Daar moet je realistisch in zijn. En dan kan je wel zeggen: ‘Moet je niet doen.’ Maar ik zie ook niet meteen tien nieuwe Maasvlaktes in de haven van Rotterdam als inzet voor de industrie.’

Concurrentie

De baggerwereld is klein en afgezien van China zit de wereldtop verzameld op een zakdoek in de Benelux. De concurrentie tussen de baggerreuzen Jan De Nul, DEME, Boskalis en Van Oord is legendarisch. Maar Berdowski kan het uitstekend met hen vinden: ‘Jan Pieter De Nul ken ik al 21 jaar en ik ga graag bij hem op bezoek. We delen de liefde voor het kweken van tomaten. Ik kan ze laten groeien, maar Jan Pieter kan ze ook kweken. Dus ik krijg elk voorjaar een kistje met tomatenplantjes, die ik dan in mijn kas zet. We kunnen elkaar in de arena tot bloedens toe op het gezicht timmeren, maar kunnen vervolgens wel met een glimlach uit de arena stappen en een volgende keer net zo makkelijk elkaar opzoeken om samen te werken voor een project.’

Berdowski’s laatste grote overname dateert intussen van bijna tien jaar geleden. Is het geen tijd voor een verdere consolidatie bij de baggerbedrijven? ‘Ik ben persoonlijk van mening dat het verstandig zou zijn dat er nog een consolidatiestap komt. Vier is een beetje een ongelukkig getal. Drie is mooier. Wij zijn altijd een pleitbezorger van consolidatie geweest en willen daar graag een rol in spelen. Maar it takes two to tango. Alle vier de bedrijven zijn in de kern gezond en hebben elk een mooie toekomst voor zich.’

‘Er is nu ook geen noodzaak. Kijk naar hoeveel cash de bedrijven genereren, daarmee investeer je in schepen en acquisities. En als daar structurele achterblijvers ontstaan, dat is uiteindelijk onvermijdelijk. Wij zullen daar dan met veel belangstelling naar kijken. Maar iedereen is redelijk snel op zijn teentjes getrapt als ik dat uitspreek, haha!’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie