interview

Tom Boonen ‘Ik mis alleen het samen afzien'

©Debby Termonia

Vandaag start het Belgische wielerseizoen, voor het eerst sinds lang zonder Tom Boonen. De ex-wielerkampioen wil nu schitteren in de autosport.

De slotscène van ‘Mia Madre’, een film van Nanni Moretti, is onvergetelijk. Aan de stervende moeder wordt gevraagd waar ze aan denkt. ‘A domani’, zegt ze. Aan morgen. Aan de kans die een nieuwe dag geeft.

Je denkt eraan als Tom Boonen zegt waar hij de kracht haalde om telkens recht te krabbelen. Na een val, de cocaïne-affaire, de dood van Wouter Weylandt, na een veroordeling tot het betalen van 2 miljoen euro belastinggeld. ‘Ik dacht altijd aan de dag nadien. Ik heb niets meer nodig dan een nieuwe dag en mooi weer.’ En iedereen vergaf hem alles. Columnist Thijs Zonneveld schreef: ‘Hij is een noodzaak, een nationale verslaving.’

Het gaat niet om wat je doet, maar om de indruk te geven dat je het gáát doen. Dan kan je geld verdienen.
Tom Boonen

Dit is zo’n dag waarop de winterzon schijnt en rijp de Limburgse voortuintjes bedekt. In hotel De Lindehoeve in Tessenderlo zegt Boonen dat het spek en de eieren hem zullen smaken, champagne is niet nodig.

Er waren veel interviewaanvragen, zegt hij, normaal nu vandaag met de Omloop Het Nieuwsblad het Belgische wielerseizoen begint. Al won hij uitgerekend deze Vlaamse voorjaarskoers als enige niet. In 2012 was hij tweede. ‘Sep (Vanmarcke, red.) teerde er jaren op dat hij me die dag klopte. Dankzij mijn hongerdip. Ik had één gelleke te weinig gegeten. Wint hij die koers in de sprint van Flecha, dan had zijn overwinning nooit zoveel betekend. Het gaat niet om wat je doet, maar om de indruk te geven dat je het gáát doen. Dan kan je geld verdienen.’

©Debby Termonia

Waarover praat je met iemand die op zijn 26ste al een biografie kreeg? Nu hij 37 is en zijn naam 118.476 zoekresultaten oplevert in het elektronisch archief Gopress lijkt alles geschreven. Misschien nog niet over zijn nieuwste tattoo. Misschien niet over hoe hij naar de wereld kijkt. Dat laatste is nochtans het interessantst.

‘Mensen vergeten snel. Nog niet zo lang geleden moesten wij gaan lopen voor de oorlog, te voet naar Frankrijk. Vandaag is alles anders, maar erger ik me rot aan de eenzijdige communicatie. In de journaals tonen ze x-aantal vluchtelingen die op snelwegparkings problemen veroorzaken. Een eenzijdig beeld, waarmee je bewust een heel negatieve sfeer creëert. Dan moet je opletten dat je zelf ook niet gaat denken dat het ‘weer van dat’ is. Daarom lees ik geen kranten meer.’

Bubbel

Leefde hij al die wielerjaren in een bubbel? Hij zegt ja en hij zegt nee. ‘Toen ik stopte met koersen, realiseerde ik me opeens dat ik geen huisdokter had. Een normaal leven is dat niet. Je wordt gepamperd: deed mijn pink een beetje pijn, dan sloten ze het ziekenhuis af zodat ik naar de radiografie kon. Als dat wegvalt, is dat confronterend.

Renners zijn geen voetballers. Ik verloor nooit het contact met de werkelijkheid.

‘Maar renners zijn geen voetballers. Ik verloor nooit het contact met de werkelijkheid. Dankzij de sport zelf. Je ziet uren af en dat neem je mee in je blik op de wereld. Ik zág de miserie. Qatar en Dubai zijn opgetrokken door moderne slavernij. En toen ik in november in Texas was, zag ik vlak bij de hippe koffiebars mensen op straat leven in kartonnen dozen. Amerika is niet alleen New York, weet ik.’

Hij neemt wat zalm. Bijt in zijn pistolet met eiersla. Hij eet minder dan toen hij koerste - ‘toen at ik elke ochtend drie eieren’ - omdat elke dag 7.000 à 8.000 calorieën moesten worden verbrand. ‘Ik weeg nu 84,5, twee kilo meer dan mijn voorjaarsgewicht. Maar ik fitness drie keer per week en heb ontdekt dat ik graag loop. Ik voel me beter dan toen. Fietsen doe ik nog, maar alleen bij mooi weer. In de regen en de kou kan ik het niet meer opbrengen.’

Kniegeheim

©Debby Termonia

Op 9 april 2017 stopte hij met koersen, in Roubaix werd hij 13de. Die dag zat het er nooit in, maar er is spijt. ‘Met mijn domme kop reed ik alle koersen voordien in dienst van de anderen. Omdat ik ze in Parijs-Roubaix aan mijn kant wilde hebben. Dat had ik beter niet gedaan. In Wevelgem, Harelbeke en de Ronde van Vlaanderen was ik écht goed. Die had ik kunnen winnen. Roubaix niet.’ Omdat hij een dag voordien op zijn knie viel? Hij kijkt op. Het is een verhaal dat hij nog nooit vertelde. Ook niet als excuus, na die laatste koers. Iemand fluisterde het ons in.

‘Ik was in de beste state of mind ooit voor een koers. Maar op zaterdag gingen we fietsen en op een onbenullig zandwegje ging ik onderuit op een olievlek. We reden 15 per uur. Vermote reed naast mij en viel ook. Op mij. Ik kreeg de buis van mijn fiets vol op mijn knie. Pijnlijk, ik kon er bijna niet op staan. Maar we moesten naar de ploegpresentatie, hallelujah, ‘de laatste Roubaix van Boonen’ en ik stond daar met die zeurende knie. Om zot te worden. Het had alleen geen zin dat bekend te maken. Ook niet achteraf. Tijdens de koers had ik er ook niet overdreven veel last van.’

Toch zei de influisteraar: ‘Bij die val brak er iets bij Tom. Hij verloor Roubaix op zaterdag.’

Racen

Maar de zon scheen en Boonen dacht weer aan morgen. Aan de nieuwe toekomst, die in de autosport ligt. Vergeet Sanremo, Oudenaarde, Roubaix. Zijn zes aankomstplaatsen liggen nu in Valencia, Franciacorta, Brands Hatch, Tours, Hockenheim en Zolder. Boonen neemt deel aan de Euro-Nascar en, in België, aan de Belcar. Niet als BV. Als racer.

Of ik talent heb voor de autosport? Ik ben echt snel en heb een goed gat.

‘Om te winnen? Nee, ik heb geen geldingsdrang. Ik wil het maximale uit mezelf halen, om mijn natuurlijke limiet te bereiken. Ambitie heb ik wel, daar kan ik niets aan doen. Voor de wereldtop is het te laat, maar in de Euro-Nascar rijd ik in Elite 2. Als je daar top drie eindigt, mag je naar Elite 1. Dat is mijn startambitie. Het mooie aan autosport is dat er altijd marge is. Zelfs Lewis Hamilton kan nog verbeteren.’

Ze rijden met snelheden van 260 per uur. Op een ovalen circuit zelfs 320. ‘Het is waanzin.’ Er volgt een uitleg over remzones, gas, apex - ‘het aansnijpunt van een bocht’, aldus Wikipedia - en de eerste keer dat hij op de Raidillon in Francorchamps op topsnelheid geraakt werd ‘in mijn gat’. Heeft hij talent? ‘Ik ben echt snel en heb een goed gat. Ik voel wat eraan komt.’

©Debby Termonia

Plots staat Boonen aan de andere kant. ‘Ik besef nu pas wat Patrick (Lefevere, red.) elk jaar moet doen om geld in te zamelen. Al gaat het bij hem over 20 miljoen euro. Voor mijn Euro-Nascar-avontuur moest ik 60.000 euro sponsorgeld vinden. Vroeger kwamen ze me geld brengen, nu moet ik het zoeken. Natuurlijk vinden mensen het raar als ik 5.000 euro kom vragen. Maar het gaat er niet om dat ik mijn hobby niet zelf wil sponsoren. In ruil voor sponsoring bied je evenementjes en sponsordeals aan. En het is gelukt. Nu is het aan mij om te bewijzen dat ik het waard ben.’

Ford Fiesta

De liefde voor de auto zit diep. ‘Ik leerde rijden toen ik negen was. Met een oude Fiat Panda van ons ma crosste ik op een veldje achter het huis van mijn grootouders. Als er mensen op bezoek waren, tapte ik met een slangetje benzine van hun auto af. Toen de Panda op mijn twaalfde stuk ging, kocht ik voor 2.000 frank een Ford Fiesta. Om die tot aan dat veldje te krijgen, moest ik 300 meter over de weg. Net toen passeerde een combi. (lacht) Als dat nu gebeurt, sta je in alle kranten en krijg je nooit nog een rijbewijs. Toen zeiden die flikken: ‘Breng die auto terug en vraag je 2.000 frank terug en we praten er niet meer over.’

De cirkel lijkt rond. Hij begon te fietsen omdat hij zijn auto verspeelde. En nu de fiets wegvalt, keert de auto terug. Van een partnerschap met de Nederlandse sportautofabrikant Donkervoort is evenwel geen sprake meer. ‘Ik zal eerlijk zijn. Dat was ook nooit een écht plan. Maar toen ze me vorig jaar vijftig keer per dag vroegen wat ik ging doen, vertelde ik over Donkervoort. Vanaf toen viel de vraag weg.’ Het was de kwajongen, Boonen glundert.

Ik fiets alleen nog bij mooi weer. In de regen en de kou kan ik het niet meer opbrengen.

‘In maart open ik met een partner in Tienen wel Iconic Cars, waarmee we exclusieve auto’s gaan verkopen.’ Een echte job in de koers is dus niet aan de orde, al werd eergisteren aangekondigd dat Boonen dit jaar wat pr-werk zal verrichten voor... Lotto Soudal. Wat vreemd is, na 15 jaar koersen bij de concurrent. ‘Klopt, maar Patrick en ik kwamen er niet uit. En Paul (De Geyter, zijn ex-manager en nu manager van Lotto, red.) vroeg me af en toe iets te doen. Hij moest me alleen beloven dat ik niet in een Lotto-truitje moet poseren.’

Rinus Van de Velde

Tijdens de vele avonden op hotel wakkerde dokter Yvan Vanmol een andere interesse aan, waarvan het resultaat bij Boonen thuis hangt. Een schilderij van Rinus Van de Velde, grafisch werk van Bert Musketon, twee beschilderde olifanten en opvallend werk van Eric van Hove, die met Marokkaanse ambachtslieden onder meer auto-onderdelen in hout nabouwde.

©Debby Termonia

‘Het werk van Rinus kocht ik in een galerij. Hij weet dat wellicht niet, en dat hoeft ook niet. Ik verwacht niet dat zo’n kunstenaar het bij me thuis komt ophangen. Kunst interesseerde me altijd wel. ’s Avonds aan tafel praatte ik met de renners graag over het afzien in de wedstrijd. Iedereen ziet de koers, wij vóélen hem. Dat samen afzien mis ik trouwens wel. Maar het was ook goed om met Yvan over kunst te praten.’

Veel heeft Boonen niet gegeten. Via een anekdote over Fabian Cancellara, die bij het ontbijt elke ochtend een papaya eiste - ‘speciale gast, ik hoorde ooit dat hij na een Parijs-Roubaix razend werd omdat zijn handdoek niet met wasverzachter was gewassen’ - komen we toch nog even bij de koers. Wat vindt hij van de aanwezigheid van Lance Armstrong in de Ronde van Vlaanderen? ‘Ach, voor mij is hij overal welkom. Hij is gestraft en je moet hem niet blijven straffen. Wat ik me wel afvraag, is waarom de Ronde net met hem een mediastunt wil uithalen. Lance heeft nul komma nul band met de Ronde. En toch denkt Wouter Vandenhaute dat het nodig is een bommetje te gooien om zo nog wat extra reclame te maken voor zijn Ronde. Dát stoort me.’

Maar niet te lang. Morgen schijnt de zon.

Lees 'Ontbijt met De Tijd' ook op www.tijd.be/ontbijt

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content