8. Paul De Grauwe

De econoom Paul De Grauwe trok dit jaar wereldwijd de aandacht met zijn analyses over de eurocrisis. Sommige specialisten prezen hem de hemel in.

‘Ik wou dat ik die paper had geschreven (er bestaat geen grotere lof)’, schreef de Nobelprijswinnaar Paul Krugman begin mei op zijn blog. Hij verwees naar een vergelijking van De Grauwe tussen Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

De Grauwe had opgemerkt dat de Spaanse langetermijnrente veel hoger was dan de Britse rente. Dat is opmerkelijk, want het Zuid-Europese land heeft een duidelijk lagere overheidsschuld.

De verklaring is volgens De Grauwe dat het Verenigd Koninkrijk een eigen munt heeft en bijgevolg geld kan drukken. Spanje is lid van de eurozone en heeft geen eigen munt. Daarom hebben beleggers meer vertrouwen in Britse dan in Spaanse staatsobligaties.

Ook Martin Wolf, de invloedrijke economische commentator van Financial Times, is een fan van De Grauwe. Hij verwees in zijn wekelijks opiniestuk herhaaldelijk naar het werk van de Belgische topeconoom.

De Grauwe, een voormalige kandidaat voor een directiefunctie bij de Europese Centrale Bank (ECB), was erg kritisch voor die instelling. ‘De ECB is een leger dat tegen zijn zin ten strijde trekt’, beklemtoonde hij in een interview met De Tijd. Hij verwees naar de onwil om massaal staatsobligaties van zwakke eurolanden te kopen. ‘Zo kun je geen oorlog winnen.’

De bekendste econoom van Vlaanderen werd in juli 65 jaar en moest tegen zijn zin met pensioen gaan na een lange carrière aan de KULeuven. Omdat sommige buitenlandse universiteiten geen verplichte pensioenleeftijd hebben, verkast De Grauwe naar Londen. Hij wordt op 1 februari professor Europese politieke economie aan het Europa- instituut van de prestigieuze London School of Economics.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud