De Tijd-persoonlijkheid van het jaar (11-15)

©Mediafin

De Tijd groef in het geheugen van 2017, op zoek naar de markantste figuren van het jaar. We stellen u de twintig mensen voor die er bovenuit staken, positief of negatief. Zaterdag onthullen we wie Donald Trump, de Tijd-persoonlijkheid van 2016, opvolgt.

11| Yvan Mayeur | Samusocial-schandaal nekt Brusselse burgemeester

‘Een pseudoschandaal.’ Zo omschreef Yvan Mayeur de heisa over de hoge vergoedingen die hij opstreek bij de Brusselse daklozenorganisatie Samusocial. Maar dat ‘pseudoschandaal’ leidde uiteindelijk wel tot zijn ontslag als Brussels burgemeester. Jarenlang verdiende hij er 700 euro netto per maand boven op zijn burgemeesterswedde. Eerder was hij ook al in opspraak gekomen wegens zijn voorzitterschap van de Brusselse waterintercommunale Vivaqua. De PS kon Mayeur dan ook niet langer de hand boven het hoofd houden. Zijn Brusselse partijgenoten Rudi Vervoort en Charles Picqué liepen sowieso niet zo hoog met hem op. Hoewel in de Brusselse PS de dubbele petjes en de bijbehorende vergoedingen schering en inslag zijn, werd ook daar smalend gedaan over de wereldvreemdheid en de chique kledingstijl van ‘Armani’ Mayeur, die zijn komaf uit de volkse Marollenwijk wou verdoezelen. Zo kwam afgelopen zomer al na een paar jaar een einde aan de burgemeesterscarrière van Mayeur nadat hij decennia in de coulissen van de Brusselse PS warm had gedraaid voor dat mandaat. Philippe Close nam de Brusselse sjerp van Mayeur over.

12 | Angela Merkel | De lijder van de vrije wereld

De nacht van de lange gezichten. Zo kopte onze man ter plaatse op zondagavond 24 september over de sfeer in het Konrad-Adenauer-Haus, het Berlijnse CDU-hoofdkwartier. Kanselier Angela Merkel leek er de enige te zijn die geloofde dat haar christendemocraten de verkiezingen gewonnen hadden. ‘We zijn de sterkste kracht, we zijn aan zet en er kan geen regering tegen ons gevormd worden.’ Verbazing alom. Want de CDU had net de meest dramatische verkiezingsuitslag sinds 1949 geboekt.

Tijdens de daaropvolgende ‘Elefantenrunde’ - het kopstukkendebat op tv - maakte ‘Mutti’ een matte indruk. Na twaalf jaar is Duitsland uitgekeken op Merkel. Alleen: er staat in een door de opmars van het rechtspopulistische AfD versplinterde Bondsdag niemand klaar om haar rol over te nemen. En dus timmert Berlijn tegen een slakkengang aan een steeds kleiner worden ‘grote’ coalitie die niemand wil onder een kanselier die niemand meer wil. Dat tot grote frustratie van de rest van de wereld. Die had Frau Merkel na de verkiezing van Donald Trump voorbarig en tegen haar zin tot ‘leider van de vrije wereld’ gebombardeerd. Lijder lijkt er meer op.

13 | Carles Puigdemont | Kwelduivel van unionisten, volksheld van nationalisten

Na jaren van economische malaise en besparingen had de Spaanse premier Mariano Rajoy zich verheugd op een rustig 2017. Zijn land had zich immers ontpopt tot de groeimotor van Europa. Dat was buiten Carles Puigdemont gerekend. De Catalaanse premier haalde Rajoy uit zijn comfortzone door op 1 oktober een omstreden onafhankelijkheidsreferendum te organiseren.

De zoon van een patissier droomt al lang van een Catalaanse republiek. Nadat hij het begin 2016 tot premier van Catalonië geschopt had, begon hij de fundamenten te gieten van die staat.

Maar niets liep zoals verwacht. Nadat de nationalisten een symbolische onafhankelijkheidsverklaring goedgekeurd hadden, greep Madrid in. De Catalaanse regering werd afgezet, de regio kwam onder Spaanse curatele te staan en Puigdemont vluchtte naar België om aan een ‘oneerlijk proces’ in te ontsnappen.

Nieuwe Catalaanse verkiezingen brachten weinig soelaas. De maatschappij blijft hopeloos verdeeld tussen nationalisten en unionisten. Puigdemont zal ook in 2018 de kwelduivel blijven van Rajoy, vanuit België of een Spaanse cel. 

14 | Benoît Lutgen | Gegokt en verloren door opblazen coalitie met PS

Kort voor het zomerreces verraste cdH-voorzitter Benoît Lutgen vriend en vijand omdat hij in Franstalig België niet verder wou regeren met de PS. Lutgen koos voor de vlucht vooruit omdat hij vreesde dat zijn partij mee de rekening zou betalen voor de PS-schandalen. Mandatarissen bedienden zich daar royaal met vergoedingen bij onder meer de Luikse intercommunale Publifin en de Brusselse daklozenorganisatie Samusocial.

Het was een sprong in het duister die uiteindelijk niet volledig slaagde. Enkel in Wallonië kon het cdH na een wekenlange crisis de PS aan de kant schuiven. Er is een nieuwe Waalse coalitie gesmeed met de Franstalige liberalen van de MR. In Brussel en de Franse Gemeenschap weigerde Défi mee te stappen in de putsch.

Met zijn gok hoopte Lutgen zijn partij opnieuw electoraal op de kaart te zetten, maar hij lijkt de doos van Pandora te hebben geopend. Zowel in Brussel als in Wallonië boete zijn partij zwaar aan populariteit in. De humanisten halen volgens de recentste peiling nog amper 8,7 procent in Wallonië terwijl ze bij de verkiezingen in 2014 nog op 14 procent uitkwamen. 

15| Xi Jinping | De grote winnaar van Trumps isolationisme

2017 was op meer dan één front het jaar van Xi Jinping. De Chinese president vergrendelde op het 19de partijcongres van de Chinese Communistische Partij zijn macht. Omdat er geen opvolger werd aangeduid die het in 2022 zou kunnen overnemen, is de huidige president zo goed als zeker van een derde ambtstermijn, tegen de Chinese gewoontes in. Dat geeft hem een platform om zijn ambities voor het land waar te maken.

Die ambities zijn niet min. ‘Oom Xi’, zoals de president in China wordt genoemd, wil van zijn land de dominante wereldmacht maken. In een ruim drie uur durende speech op het partijcongres zei hij dat ook letterlijk: ‘China moet de wereld leiden.’ Geruggesteund door een bloeiende economie en zonder politieke tegenstanders lijkt niets hem bij het realiseren van die ambitie in de weg te staan.

En dat zeker niet sinds in de VS een leider aan de macht is gekomen die er alles voor lijkt te doen om de Amerikaanse invloed in de wereld terug te dringen. Nu wat jarenlang de wereldmacht nummer één was zich op zichzelf terugplooit, ligt de weg open voor Xi. De ‘rode keizer’ kon zich geen beter jaar wensen. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud