De post die uw bankier doet bibberen

©shutterstock

Het gedetailleerde kostenoverzicht dat private banken en vermogensbeheerders hun klanten vanaf volgend jaar moeten bezorgen, kan de sector door elkaar te schudden. ‘De concurrentie gaat nog verharden.’

Als u kort na Nieuwjaar van uw private bank of vermogensbeheerder een uitgebreide lijst van de gemaakte kosten krijgt, besef dan dat u potentieel vuurwerk in handen heeft. Zo bekijken de professionals in de financiële sector het gedetailleerde kostenoverzicht dat ze hun klanten voortaan jaarlijks moeten bezorgen als gevolg van de strengere Europese MiFID-consumentenrichtlijn.

Niet dat financiële instellingen tot nu eender wat mochten doen. Sinds de eerste MiFID-richtlijn in 2008 moeten private banken en vermogensbeheerders zich al aan een waslijst regels houden. Zo moeten ze vooraf het risicoprofiel van hun klanten inschatten: bent u een conservatieve belegger of durft u zich aan grote avonturen te wagen om hoge rendementen te halen?

Gedetailleerd

Die Europese regels verplichten vermogenshuizen hun klanten op kwartaalbasis ook een gedetailleerde stand van zaken te geven over de waardering van hun portefeuille. Bovendien moesten ze vooraf ook al een inschatting van de kosten geven die ze wellicht in de loop van het jaar zullen aanrekenen.

Klanten zullen steeds meer vergelijken en mogelijk overstappen naar huizen die op het eerste gezicht goed koper lijken.
een vermogensbeheerder

Maar de aangescherpte richtlijn, die sinds dit jaar van kracht is, gaat verder. Het volstaat niet langer apart te vermelden welke advies- , beheer- en transactievergoedingen of andere kostenposten u mag verwachten. Voortaan moeten financiële instellingen al die kosten optellen en zijn ze verplicht nog meer details over de kostenstructuur te geven als u dat wenst.

Nog een nieuwigheid: de bank is verplicht een simulatie te geven van de impact van de verwachte kosten op het rendement. U moet dus in principe een pak minder huiswerk maken om te weten wat de service van uw private bank u zal kosten.

Welke kosten krijgt u te zien?

Banken en vermogensbeheerders moeten hun klanten jaarlijks informeren over alle kosten die ze effectief aanrekenden. Hoe zo’n jaarlijks overzicht er zal uitzien, verschilt wellicht van financiële instelling tot financiële instelling. Er is geen standaardsjabloon.

Enkele elementen zult u sowieso zien opduiken in het nieuwe, uitgebreide document. Zo wordt een onderscheid gemaakt tussen de kosten voor beleggingsproducten en die voor beleggingsdiensten, en wordt aangeduid of die eenmalig zijn dan wel jaarlijks terugkerende (recurrent).

Eenmalige kosten worden maar één keer aangerekend als u een bepaald effect in bezit heeft. Denk aan in- of uitstapkosten die u betaalt als u een fonds koopt of verkoopt. Ook de kosten verbonden aan andere soorten transacties die onder het beheer van uw portefeuille - de aan- of verkoop van een aandeel, een obligatie of een ander type effect - vallen, worden opgelijst.

Onder de recurrente vergoedingen vallen de kosten die u worden aangerekend voor het beheer van uw portefeuille, eventuele bewaarlonen of de vergoedingen voor advies dat uw bankier u verleent. De nieuwe MiFID-regels verplichten uw bankier trouwens een gedetailleerd overzicht te maken van het soort advies dat hij u verleent. U krijgt nu wellicht al dergelijke documenten.

Voortaan vermeldt het overzicht ook de zogenaamde distributievergoedingen of vergoedingen van derden. Dat zijn de vergoedingen die uw bank of vermogensbeheerder kreeg van fondsenhuizen of andere instellingen waarvan het een beleggingsproduct heeft verdeeld. Onder de term ‘nevendiensten’ worden dan weer de kosten verrekend voor aandelenresearch of ander onderzoek.

Ook absolute bedragen

De nieuwe MiFID-regels verplichten banken ook hun klanten achteraf duidelijk te informeren over welke kosten ze nu effectief hebben betaald voor de service die ze kregen en de transacties die werden uitgevoerd voor het beheer van hun portefeuille. ‘Ex-post-kostentransparantie’, heet dat in het jargon.

Een groot verschil is dat financiële instellingen voortaan ook de absolute bedragen moeten vermelden van de aangerekende kosten, en niet alleen de percentages. Daardoor krijg je als klant een beter beeld van hoe de kosten aan je rendementen knagen.

Het psychologische effect is niet te onderschatten. Vroeger zou zo’n klant in sommige gevallen alleen te horen krijgen dat hij 0,2 procent moest betalen voor beleggingsdienst A en 0,05 procent voor productvergoeding B. Maar als je aan het einde van de rit zwart op wit te zien krijgt dat je in totaal meer dan 5.000 euro moet betalen op een beleggingsportefeuille van ruim 500.000 euro, komt die boodschap harder aan. Vooral als de bank ook nog eens verplicht wordt mee te geven hoeveel meer je uiteindelijke rendement had kunnen bedragen als ze al die kosten niet had aangerekend.

Explosief

Daarom zien heel wat bankiers dat jaarlijkse kostenoverzicht als een potentieel explosief document, ook al hebben ze zich de jongste maanden fors ingespannen om hun klanten conform de strengere regelgeving te informeren over hun kosten. Uit een recente rondvraag van de consultant Capgemini bleek dat vermogende Belgen vandaag al niet erg tevreden waren over de diensten van hun bankier. Als ze nu een gedetailleerd overzicht krijgen van wat die diensten hen precies kosten, en in welke mate dat weegt op hun rendementen, kan dat tot nog meer kritiek leiden.

De gevolgen kunnen ook verstrekkender zijn. Géraldine D’Argembeau van de consultant PwC sluit een prijzenoorlog niet helemaal uit. ‘Omdat MiFID meer helderheid brengt en een grote nadruk legt op de transactiekosten, zullen klanten makkelijker de kosten van producten en beleggingsdiensten kunnen vergelijken. Dat scherpt vermoedelijk de competitie aan.’

Meer vergelijken

D’Argembeau vermoedt zelfs dat die dynamiek de sector van de private banken en de vermogensbeheerders flink door elkaar kan schudden. ‘Beleggingsondernemingen kunnen beslissen zich toe te leggen op producten die tegen een lage kostprijs en in hoge volumes worden verdeeld. Maar het is ook mogelijk dat een instelling zich toelegt op een ander type klanten en haar pijlen enkel richt op vermogende investeerders die bereid zijn de hoge kosten en lasten te betalen in ruil voor een dienstverlening van de hoogste kwaliteit.’

Ook een vermogensbeheerder verwacht dat het jaarlijkse kostenoverzicht een schok door de sector stuurt. ‘Klanten zullen steeds meer vergelijken en mogelijk overstappen naar huizen die op het eerste gezicht misschien goedkoper lijken. Ik sluit niet uit dat sommige mensen voortaan bepaalde transacties liever zelf uitvoeren dan ze door hun bankier te laten afhandelen. Al is dat in de praktijk minder evident dan het lijkt. Bij een gespecialiseerde dataleverancier als Morningstar vind je informatie over tienduizenden fondsen. Als niet-professional dreig je daar snel in verloren te lopen. Het is aan ons om duidelijk te communiceren en aan te tonen waar onze toegevoegde waarde zit.

©Mediafin

Lees verder

Advertentie
Advertentie