Dure geldpers

©BCE

Hoe kan je nu níet rijk worden van geld drukken? Het is misschien een van de eerste vragen die u door het hoofd schieten bij het zien van de resultaten die het Britse De La Rue gisteren publiceerde. Al is de kans nog groter dat u zich eerst afvroeg wat voor een bedrijf De La Rue in godsnaam is.

©Mediafin

De groep uit het Engelse Basingstoke mag dan al bijna 200 jaar oud zijn en actief zijn in meer dan 140 landen, de naam zegt de meeste mensen niets. Toch komt u meer in aanraking met De La Rue dan u denkt. Als u een eurobriefje in handen hebt, bestaat er veel kans dat dat van een De La Rue-geldpers is gerold. De Europese Centrale Bank (ECB) besteedt de productie van eurobiljetten uit aan de centrale banken van de eurolanden. Sommige van die centrale banken, waaronder ook de Belgische, drukken hun briefjes zelf, maar andere laten die taak over aan bedrijven als De La Rue.

U kunt trouwens achterhalen waar uw eurobiljetten worden gedrukt. Goed verstopt op het biljet staat een code: als die met een T begint, wil dat zeggen dat het in België is gedrukt, de H verwijst naar de geldpersen van De La Rue. Als marktleider drukt De La Rue naast de eurobriefjes ook papieren ponden, maar evengoed obscuurder biljetten, zoals de Malediefse rifiyaa of de Kazachse tenge.

22,6
De La Rue wil de komende drie jaar voor 22,6 miljoen euro in de kosten snijden.

Het bedrijf produceerde vorig jaar 7 miljard bankbriefjes. Maar dat is niet de enige activiteit van de groep. De La Rue drukte vorig jaar ook 15 miljoen paspoorten. Dat hadden er nog meer kunnen zijn als het begin vorig jaar niet naast het contract had gegrepen voor de nieuwe Britse paspoorten. Londen koos ervoor - tot ontzetting van nogal wat brexiteers - dat contract ter waarde van 556 miljoen euro toe te kennen aan het Frans-Nederlandse Gemalto.

Als gevolg van die misser moest De La Rue vorig jaar een afwaardering van 4,2 miljoen euro boeken op zijn paspoortdivisies. Een voorsmaakje van wat nog komen moet, want beleggers reageerden gechoqueerd op de resultaten van De La Rue. De omzet steeg wel met 12 procent naar 586,2 miljoen euro en de operationele winst dikte met 6 procent aan tot 68,2 miljoen euro, maar dat was lager dan voorspeld.

Een van de oorzaken is in Caracas te zoeken. Door de sancties die het land worden opgelegd, kan de Venezolaanse centrale bank geen geld overmaken aan De La Rue, met een extra minwaarde van dik 18 miljoen pond tot gevolg.

Beterschap is niet meteen in zicht, zei topman Martin Sutherland gisteren. Sutherland, die en passant liet weten dat hij vertrekt als CEO, verwacht dat de hevige concurrentiestrijd de winst dit jaar lager zal doen uitkomen dan gepland. De La Rue kondigde prompt aan de kosten de komende drie jaar met 22,6 miljoen euro terug te dringen. Veel vertrouwen boezemde dat beleggers niet in: het aandeel kreeg gisteren een klap van ruim 30 procent op de beurs van Londen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie