De rekenmeester

Gevloerd

Het echte verhaal achter de cijfers

Het is bang uitkijken naar de kwartaalcijfers van Balta vandaag. De grootste tapijtproducent van West-Europa zonk het voorbije jaar steeds dieper weg in het moeras van de brexit, het verlies van twee Amerikaanse megacontracten en de hoge grondstoffenprijzen. De slechtnieuwsshow kostte enkele maanden geleden CEO Tom Debusschere de kop.

In de analyse van de slechte resultaten, de winstwaarschuwingen en een beurskoers die nog maar 70 procent bedraagt van de intekenprijs bij de beursgang in juni 2017 kwam één vaststelling telkens terug. Balta heeft de voorbije vijf jaar nagelaten te diversifiëren in andere soorten vloerbekleding, zoals keramische tegels, parket, laminaat of vinyl.

Precies daarvoor wordt de Britse rivaal Victoria - lang geleden in de running om de divisie ‘tapis plain’ van Balta over te nemen - de voorbije jaren zo geroemd. Saillant detail: aan het hoofd van Victoria staat sinds begin 2017 de Belg Philippe Hamers, ooit de gedoodverfde opvolger van Hendrik Deruyck als CEO van Balta, maar hij werd geklopt door… Tom Debusschere.

Hamers deed, onder het alziende oog van de grootaandeelhouder Geoffrey Wilding, wat Debusschere niet deed: de ene overname na de andere. In februari kocht de Britse vloermaker Avalon en GrassInc over, twee Nederlandse kunstgrasproducenten. Daar kwamen eind vorig jaar de Italiaanse tegelfabrikant Serra en de Spaanse sectorgenoten Keraben en Ceràmica Saloni bij. Doel: 1 miljard pond omzet tegen 2020.

5,75 %
Een ‘fair value’-rente voor een obligatie van Victoria zou 5,75 procent bedragen. Te hoog om de uitgifte te laten doorgaan.

Maar koken kost geld, en daar ging het vorige week ook bij Victoria mis. Om de overnamekredieten te herfinancieren plande Victoria de uitgifte van een obligatie van 450 miljoen euro.

Die werd gisteren abrupt afgebroken, nadat bleek dat ze door een almaar stijgende rente de moeite niet meer waard was. Terwijl Victoria aanvankelijk hoopte op een rente van om en bij 4 procent, steeg die al snel tot bijna 6 procent. Analisten van CreditSights hadden gewezen op de riskante overnamestrategie van Victoria, de afhankelijkheid van Wilding, die een derde van het kapitaal bezit, en vraagtekens geplaatst bij een creatieve manier van de berekening van de brutobedrijfswinst. Zo kwamen ze tot een ‘fair value’-rente van meer dan 5,75 procent.

In een bericht dat het bedrijf gisteren de wereld instuurde, sloeg het ook meteen een mea culpa. Het was niet ‘our finest hour’ wat betreft heldere communicatie, aldus Wilding. Inderdaad, op dezelfde dag van de aankondiging van de obligatie-uitgifte (29 oktober), moest het beursgenoteerde bedrijf een winstwaarschuwing opbiechten. Die dag verloor het aandeel 25 procent van zijn waarde.

Zo krijgt na Balta nu ook Victoria af te rekenen met een tegenzittend beleggerssentiment. Maar dan wel om een totaal verschillende reden. Balta zit vast in een vicieuze cirkel van hogere kosten, een dure euro en het verlies van marktaandeel bij gebrek aan een bredere strategie. Zijn Britse tegenhanger is net het slachtoffer van een overijverig najagen van zijn hyperambitieuze strategie.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie