Redacteur Beleggen

De Rekenmeester brengt dagelijks het echte verhaal achter de cijfers.

Er zijn van die bedrijven waar we in de loop der jaren een fascinatie voor opgebouwd hebben. Het Deense Carlsberg met zijn heerlijk wereldvreemde professoren-bestuurders is daar één van, het Nederlandse ASML met z’n gretig robocup spelende techies een ander.

En dan is er Roche, kroon-juweel van de Zwitserse industrie. De farmagigant legde gisteren weer oerdegelijke jaarresultaten voor. Jawel, jaarresultaten. Met frivoliteiten als kwartaalcijfers vermoeien ze zich in Basel niet. De jaaromzet steeg 1 procent naar 48,1 miljard frank (43,6 miljard euro). Exclusief de impact van de dure frank steeg de omzet 5 procent. De nettowinst zakte 5 procent naar 9,1 miljard frank (8,3 miljard euro), maar zou zonder impact van de frank 4 procent gestegen zijn.

Voor 2016 voorspelt Roche meer van hetzelfde: een omzet die - abstractie gemaakt van wisselkoersen - tot 5 procent stijgt en een nettowinst die nog iets sneller toeneemt. En toch reageerden beleggers ontgoocheld, omdat ze nog iets meer verwacht hadden.

33%
Novartis heeft met 33 procent van de stemrechten nul zeggenschap bij Roche.

Niet dat ze daar in Basel van zullen wakker liggen. Roche is een geweldige verademing in een farmasector die als een gek fuseert, om met goedkope schulden groei bij elkaar te kopen én belastingen uit te sparen door doelwitten met een Ierse uitvalsbasis over te nemen.

Niets van dat bij Roche. De Zwitsers zweren net als oprichter Fritz Hoffmann-La Roche 120 jaar geleden bij grootmoeders recept: geneesmiddelen laten ontwikkelen door een leger laboranten in witte stofjassen. Met succes: terwijl andere farmareuzen met steeds grotere paniek hun lege productenpijplijn aanschouwen, blijft die van Roche blockbusters uitspuwen. Het kankeronderzoek van Roche heeft in de branche zijn gelijke niet en vormt met middelen als Herceptin, MabThera en Avastin de ruggengraat van de groep. In 2015 spendeerde Roche bijna een vijfde van de omzet, 9,3 miljard frank, aan onderzoek.

Roche is ook trouw aan de thuisbasis: op de rechteroever van de Rijn investeert de groep 3 miljard frank in een glimmende campus.

Roche kan zich die langetermijnvisie veroorloven, met dank aan het feit dat de stichterfamilies Hoffmann en Oeri nog steeds 45 procent van de stemrechten controleren. Ze gunnen het management grote vrijheid, maar houden wel ongewenste sujetten gedecideerd buiten. Dat zullen ze drie kilometer stroomafwaarts aan de linkeroever van de Rijn geweten hebben: Novartis heeft sinds een mislukt overnamebod op de stadsrivaal al zo’n 15 jaar 33 procent van de stemgerechtigde Roche-aandelen waar het nul zeggenschap mee koopt.

Zolang er een Hoffmann in het bestuur zit, is een fusie uit den boze. ‘Basel is groot genoeg voor twee’, zei André Hoffman, achterkleinzoon van Fritz, vorig jaar in een zeldzaam interview met Financial Times. ‘We zijn absoluut niet geïnteresseerd om iets te doen met Novartis.’ Hoffman gaf nog een sneer aan de buren door te zeggen niet te begrijpen waarom ze in het kapitaal blijven. ‘Zoveel kapitaal bij ons parkeren, dat moet een gat in hun vestzak branden.’

Lees verder

Gesponsorde inhoud