Kernsplijting

Engie-Electrabel heeft in zijn nucleair spaarpotje Synatom 11 miljard euro opzij staan om de Belgische centrales te ontmantelen. ©BELGA

Als risicovolle activiteiten de rest van een bedrijf dreigen te besmetten, splits je ze beter af in een afzonderlijke ‘bad bank’. Het principe werd tijdens de financiële crisis veelvuldig gehanteerd om banken te verlossen van hun toxische producten. Denk maar aan de opsplitsing tussen de restbank Dexia en de gezonde tak die verder kon onder de naam Belfius.

Nu een generatie kerncentrales haar einde nadert, maakt het principe ook in de energiesector zijn opwachting. Jarenlang waren de kerncentrales een stabiele winstmachine, maar er is nog altijd geen duidelijkheid over het kostenplaatje om de reactoren te ontmantelen en het kernafval te bergen. Die onzekerheid hangt als een schaduw over de Franse energiereuzen Engie en EDF. Engie bezit via de Belgische dochter Electrabel de zeven kerncentrales in ons land, terwijl EDF de 58 Franse kerncentrales uitbaat.

De Franse overheid, die 83,7 procent van EDF bezit, zoekt een manier om de kapitaalintensieve nucleaire activiteiten af te schermen van de grillen van de markt. De onzekerheid over de ontmanteling van de kerncentrales weegt op de beurskoers, waardoor de andere activiteiten minder tot hun recht komen.

Nationalisering kerncentrales

Parijs gaf EDF-topman Jean-Bernard Lévy daarom opdracht een reorganisatieplan uit te werken. Hij zou de nationalisatie van de kerncentrales voorbereiden. De raad van bestuur van EDF komt op 28 mei samen. Volgens de Franse krant Le Parisien is het de bedoeling de kerncentrales onder te brengen in een aparte moederholding die nagenoeg volledig in handen van de overheid zou komen. Ook de groothandelsactiviteiten voor elektriciteit en de waterkrachtcentrales zouden in die staatsholding belanden.

De moederholding zou een meerderheidsbelang aanhouden in een dochtervennootschap die onder andere de retailpoot (in ons land EDF Luminus), de groenstroomtak EDF Renewables en de netbeheerders RTE en Enedis overkoepelt. Afgezonderd van de nucleaire risico’s zouden die activiteiten een hogere waardering kunnen nastreven.

©MEDIAFIN

Maar de nationalisatie wordt niet evident. Tegen de beurswaarde van 37,4 miljard euro zou het Elysée 5,6 miljard euro moeten betalen om de resterende 15 procent van de beurs te halen. Bovendien zou de Franse staat bij haar uitrookbod een premie moeten bieden boven op de beurskoers. Omdat de volledige nationalisatie te duur zou uitvallen, is het waarschijnlijk dat een klein deel in privéhanden blijft. 

De reorganisatie van EDF, die de codenaam Project Hercules meekreeg, doet denken aan de geheime Operatie Bianca die concurrent Engie op poten zette om de Belgische kerncentrales van de hand te doen. Engie-CEO Isabelle Kocher zou vorig jaar al eens gepolst hebben of EDF de Belgische centrales niet wil overnemen. Ook de optie van een nationalisatie door de Belgische overheid werd door Engie zonder succes afgetast.

Het leest als een poging om van de risico’s af te geraken. Engie-Electrabel heeft in zijn nucleair spaarpotje Synatom 11 miljard euro opzij staan om de Belgische centrales te ontmantelen. Bij EDF in Frankrijk staat 40 miljard aan provisies klaar. Maar niemand kan garanderen dat de werkelijke factuur van de nucleaire opkuis niet hoger oploopt. Tot die onzekerheid van de baan is, lijken kerncentrales en de beurs een moeizaam huwelijk.

Lees verder

Advertentie
Advertentie