‘Bernanke zal niet wachten tot 2014 om rente op te trekken'

Econoom Bart Van Craeynest heeft een studiereis gemaakt langs de oostkust van de VS. Hij werd er goedgeluimd van. ‘Het gaat hier goed. De rente zal snel de hoogte ingaan.’

Is de Amerikaanse economie vertrokken voor een robuust herstel? Of zit het land nog altijd in het moeras? Het crisissfeertje blijft sluimeren, ook al zijn er hier en daar gunstige signalen, zoals de trend op de arbeidsmarkt. ‘Zou het kunnen? Is dit het herstel?’, vroeg het weekblad The Economist zich onlangs bij een tekening van een stel schattenjagers op de cover af. De collega’s van Time kozen een magere arm met een slappe spierbal als beeld bij de vraag: ‘Kan de Amerikaanse economie terugkeren naar zijn competitiegewicht?’

‘We staan duidelijk een pak verder dan een jaar geleden’, oordeelt Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van het Belgische beurshuis Petercam. ‘Toen werden tekenen van herstel nog in de kiem gesmoord door de Japanse aardbeving en de eurocrisis.’

Om de vinger aan de Amerikaanse pols te houden, trok Van Craeynest langs de oostkust om economen van allerlei slag te ontmoeten. Hij sprak er met collega’s van financiële zwaargewichten als Goldman Sachs en Standard & Poor’s over de centraal bankiers van de Federal Reserve en haar regionale kantoren in New York en Philadelphia tot de linkse en rechtse denktanken van Washington.

Van Craeynest maakt na zijn ontmoetingen een overwegend positieve balans op. De dalende trend van de werkloosheidsgraad, volgens de jongste telling 8,2 procent, is daarvoor doorslaggevend. ‘Het goede nieuws over de arbeidsmarkt compenseert de nervositeit over de stijgende brandstofprijzen. Daarbovenop lijkt de huizenmarkt stilaan te stabiliseren. Niet dat het al een positieve factor wordt, maar toch niet meer de zware negatieve van weleer.’

Al blijft de onzekerheid in dit verkiezingsjaar natuurlijk groot. Tot voor de stembusslag op 6 november verwacht niemand compromissen over economisch beleid, nadien moet Washington meteen enkele levensbelangrijke beslissingen nemen. Zo lopen de belastingverlagingen van voormalig president George Bush af op het einde van het jaar, net als enkele voordelen voor werklozen. En ook het schuldplafond komt weer in beeld. ‘Vooral die budgettaire hangijzers op het einde van het jaar doen bedrijven wachten met investeringen. De politici weten dat: als ze niets doen, storten ze de VS opnieuw in een recessie.’

Wel merkte de econoom dat de toenemende sociale ongelijkheid in de VS, een discussie die mede door de Occupy-beweging is aangewakkerd, voor behoorlijk wat onrust zorgt. ‘Een sluimerend probleem op de lange termijn. Maar niemand die een oplossing klaar heeft.’ Daarmee samenhangend bezorgt de kwaliteit van het Amerikaanse onderwijs de waarnemers behoorlijk wat kopzorgen. De bezorgdheid bestaat dat het beperkte en dure aanbod van onderwijs van degelijke kwaliteit het Amerikaanse groeipotentieel ondermijnt. ‘Helaas is de politieke dynamiek er niet naar om daar iets aan te doen, en het komt evenmin terug in de verkiezingscampagnes.’

Van Craeynest vertrekt ook uit de VS met een illusie armer. De regionale leden van de Federal Reserve houden er totaal eigen economische assumpties op na die tot volledig verschillende conclusies kunnen leiden. Na bezoeken aan de Fed-kantoren van New York en die van Philadelphia besefte hij dat de twee naburige lokale Fed-kantoren elkaar volledig tegenspreken. ‘New York Fed is heel voorzichtig over dat herstel op de arbeidsmarkt en staat volledig achter de nulrente tot diep in 2014. In Philadelphia kreeg ik dan weer letterlijk te horen dat de rente al veel vroeger omhoog moet. Ik heb geleerd dat je dat van die dissidente stemmen dus heel letterlijk mag nemen.’

‘Wat het monetair beleid betreft: de meerderheid van de collega-economen waren ervan overtuigd dat Bernanke door het herstel van de economie niet zal kunnen wachten tot 2014 om de rente te verhogen. Gelukkig is de communicatie erop verbeterd en zal dat ver op voorhand worden aangekondigd.’

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud