De stemprocedure van A tot Z

(belga) - De procedure voor het verkiezen van een paus is aan een aantal strikte regels onderworpen. Iedere kardinaal schrijft de naam van zijn kandidaat op een rechthoekig kaartje, waarop bovenaan de Latijnse zin 'Eligo in Summum Pontificem' gedrukt staat. Daarna vouwt hij het stembiljet in de lengte en wandelen de kardinalen één na één naar het altaar.

Ze knielen kort om te bidden en verklaren daarna luidop : "Christus de Heer, die mijn rechter zal zijn, is mijn getuige dat mijn stem gegeven wordt aan diegenen waarvan ik, voor God, overtuigd ben dat hij moet verkozen worden". Daarna leggen de kardinalen het stembiljet op een pateen of plaat, waarmee ze het stembiljet in de stembus (stembeker) deponeren.

Eens de kardinalen gestemd hebben, mengt de eerste stemopnemer de uitgebrachte stemmen. De derde telt de nog gevouwde stembiljetten. Als het aantal stemmen niet overeenkomt met het aantal stemgerechtigde kardinalen, worden de stembiljetten verbrand en volgt onmiddellijk een nieuwe stemronde. Als het aantal stembiljetten wel correct is, dan beginnen de stemopnemers te tellen.

De eerste plooit elk stembiljet open, noteert in stilte de naam en overhandigt het stembiljet aan de tweede stemopnemer. Die doet net hetzelfde en overhandigt het stembiljet aan de volgende, die de naam luidop voorleest en noteert. De stemopnemers kunnen ook een tussenstand bijhouden. Op het einde van de stemming wordt bekendgemaakt hoeveel stemmen elke kandidaat verzameld heeft.

Als er een kandidaat is met twee derde van de stemmen, dan is hij verkozen tot paus. Als het aantal stemgerechtigde kardinalen niet deelbaar is door drie, dan wordt dat aantal teruggebracht tot tweederde plus een. Nadat het resultaat bekendgemaakt is, worden de stembiljetten met een naald samengevoegd. Die naald wordt door het woord Eligo geprikt.

Tijdens een lang conclaaf is het mogelijk dat de procedure voor de verkiezing van een nieuwe paus wijzigt. Indien er na 33 of 34 stembeurten geen nieuwe Kerkvorst is aangeduid, kan de nieuwe paus op een alternatieve wijze worden gekozen en is een tweederde meerderheid niet langer nodig. De kardinalen beslissen dan of men overstapt naar een gewone meerderheid of een stemming tussen de twee sterkste kandidaten uit de laatste ronde. Na drie dagen waarop gestemd wordt, volgt er een rustdag.

Nadat iemand de vereiste meerderheid heeft behaald, vraagt de kardinaaldeken die uitverkorene of die instemt met zijn canonieke uitverkiezing als paus. Daarna wordt hem gevraagd hoe hij wil genoemd worden en wordt een proces-verbaal opgemaakt. Als de verkozene al de bisschopswijding onderging, is hij onmiddellijk bisschop van Rome, paus en hoofd van het bisschoppelijke college. Vanaf dat ogenblik is hij ook paus.

De nieuwe paus wordt een half tot één uur nadat witte rook zijn verkiezing bekendgemaakt heeft, aan de bevolking van Rome en de rest van de wereld voorgesteld.

De officiële installatie van de paus vindt plaats op de eerstvolgende zondag na de verkiezing, nog voor de kardinalen terug naar huis keren. Bij de formele inauguratie wordt de nieuwe paus het pallium opgelegd. Het koor zingt 'Tu es Petrus', de woorden die Christus sprak toen hij Petrus zei dat hij de rots was waarop Hij zijn Kerk zou bouwen en hem vroeg om de schapen te hoeden.

Van een echte kroning van de paus is er lang geen sprake meer. Paus Johannes Paulus I schonk de pauskroon aan de Ridders van Colombus, om het geld aan de armen uit te delen. De kroon is tegenwoordig in Washington te bewonderen.

Het was een van de weinige veranderingen die hij onder zijn kort pontificaat kon verwezenlijken. Vroeger werd de nieuwe paus in de pauselijke zetel en gekroond met de tiara het Sint-Pietersplein rondgedragen..

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud