interview

‘Eindelijk weer in de loopgraven'

Xavier Damman, klaar om naar New York te verhuizen en impact te hebben op de maatschappij. ©Dominic Verhulst

Tweeënhalf jaar na de verkoop van Storify is de Waalse internetondernemer Xavier Damman klaar voor iets nieuws. Vanuit New York wil hij mensen met een gemeenschappelijk doel een platform bieden om te crowdfunden. ‘Als er geld bij komt kijken, is het internet nog altijd een pain in the ass.’

Een Starbucks downtown San Francisco. Terwijl zijn iPhone haast non-stop oplicht met Slack-berichten, geniet Xavier Damman van een espresso. Tweeënhalf jaar na de verkoop van zijn online verhalentool Storify zit de 32-jarige Nijvelaar weer op de plek waar hij het liefst vertoeft, ‘in de loopgraven van het start-upleven’. ‘We leven in een awesome periode in de geschiedenis. Amazing, maar ook scary.’

Storify heeft zijn weg gevonden. De tool om allerlei socialemediaberichten - tweets, Instagram-foto’s, Facebook-posts, YouTubevideo’s - in een gestroomlijnd verhaal te gieten, is sinds september 2013 in handen van Livefyre. Voor Damman is het tijd voor iets nieuws. En dat wordt OpenCollective, een Kickstarter voor groepen met een gemeenschappelijk doel. Als je pakweg een ouderraad, vakbond, buurtgemeenschap of campagne uit de grond wil stampen, vind je bij OpenCollective een platform om je te organiseren en geld op te halen.

‘Het is een ontbrekend puzzelstuk in de infrastructuur van het web’, zegt Damman. ‘Tot dusver is het internet altijd heel sterk geweest in het helpen van mensen om samen dingen te doen. Maar zodra er geld bij komt kijken, is het nog altijd een pain in the ass. Diensten als PayPal - of, godbetert, een traditionele bankrekening - zijn niet transparant. Wie geld schenkt, heeft het recht te weten wat ermee gebeurt.’

De techondernemer ervoer het zelf toen hij mee zijn schouders zette onder het StartUp Manifesto, een campagne om België start-upvriendelijker te maken. ‘Noem het gerust een lobbygroep. We wilden simpelweg stickers laten maken, en ik ben er zeker van dat veel mensen bereid waren daar een kleine financiële bijdrage voor te leveren. Maar er was geen manier om dat transparant te beheren.’

Fucked up

OpenCollective lijkt heel anders dan Storify, maar er is een belangrijke overeenkomst. ‘Bij Storify hoopte ik dat het kon uitgroeien tot een tool waarmee gewone mensen gehoord worden via grote media als CNN of Al Jazeera. Dat is gelukt. Nu hoop ik dat OpenCollective bewegingen kan doen groeien en een impact kan hebben op de maatschappij. De meeste partijen, lobbygroepen en vakbonden zijn instituten uit een ander tijdperk, opgericht voor het internet er was. Ze werken met black boxes: er gaat geld naartoe, maar niemand heeft zicht op wat ermee gebeurt. Dat is fucked up.’

Damman haalde voor OpenCollective al 500.000 dollar kapitaal op, een kwestie van enkele telefoontjes voor iemand met een succesvolle exit op zijn naam. ‘Voor de eerste kapitaalronde van Storify kostte het me anderhalf jaar om investeerders te vinden. Nu duurde het vijf minuten. Ik had meer kunnen ophalen, maar dat houdt geen steek. Als je veel geld ophaalt, word je gedwongen veel uit te geven.’

Opvallend: Damman verlaat het technologiemekka San Francisco en verhuist naar New York om OpenCollective daar te vestigen. Hij wil dichter bij andere grote spelers in de wereld van financiële innovatie - fintech - zitten. Maar het is ook tijd. ‘San Francisco is een fantastische plek om te wonen, maar het voelt als een campus. Het is een plek om snel te leren, met een hoge dichtheid van slimme mensen die met interessante dingen bezig zijn. Maar elk jaar dat je er bent, leer je minder. En je zit onder een stolp die niet representatief is voor de wereld. Voor je daar te hard aan went, moet je eruit.’

Statement

Samen met de twee andere costichters van OpenCollective, een Argentijnse en een Indiër, wil Damman een statement maken. Ze zijn niet geïnteresseerd in snel geld. Hun aandelen in de start-up zitten voor tien jaar op slot. ‘We’re in it for the long game. Er wordt te veel geïnvesteerd met een kortetermijnvisie. Het feit dat wij duurzame organisaties willen helpen, dwingt ons beslissingen te nemen die renderen op lange termijn.’

Achter OpenCollective zit een visie op de wereld, benadrukt Damman, die naar goede gewoonte weinig gelegenheden voorbij laat gaan om alles ter discussie te stellen. En zo evolueert een conversatie over zijn start-up als vanzelf in een gesprek over vraagstukken als genetische manipulatie, het kweken van supermensen en goedkope zonne-energie. Dammans fundamentele geloof in de kracht van technologie is de rode draad. ‘Tech creëert een gelijk speelveld. Voor de doorbraak van technologie lag het vermogen om de samenleving vorm te geven slechts bij enkelen. Technologie verlaagt drempels en opent poorten, zodat mensen dingen kunnen produceren.’

De toekomst is aan gemeenschappen van mensen, weet Damman. ‘Mensen behoren tot verschillende lagen van gemeenschappen waardoor ze zich vertegenwoordigd voelen. Regeringen waren dat in essentie ook, maar wie voelt zich daardoor nog vertegenwoordigd? Ik ben een Belg in San Francisco, maar voel me niet vertegenwoordigd door de Belgische of de Amerikaanse overheid. Dan misschien nog meer door de Canadese premier, omdat ik me meer aansluit bij zijn ideeën. Of door de president van Estland, waar ik e-resident ben.’

Kortom: de bestaande structuren en instellingen volstaan niet meer, en dat in een tijd van massieve vooruitgang. Als Damman al half recht staat om naar zijn volgende afspraak te vertrekken, begint hij over ‘een van de fascinerendste technologische doorbraken van het moment’. ‘Slack is een nieuw bedrijf dat een enorme impact gaat hebben. 2016 is het doorbraakjaar voor virtual en augmented reality. Het gaat de wereld van veel mensen groter maken. Dat soort technologie maakt het voor mensen mogelijk overal te werken, eender waar ze willen wonen. We gaan meer globale start-ups zien, bedrijfjes die niet gebonden zijn aan een locatie.’

‘Of neem artificiële intelligentie. Of hernieuwbare energie’, gaat Damman gedreven voort. ‘Hernieuwbare energie wordt steeds goedkoper. Goedkoper dan stroom via het traditionele net. Dat kan leiden tot een decentralisering van stroomtoevoer. Gemeenschappen staan in voor hun elektriciteit, en niet langer landen. Kijk, nog een voorbeeld van hoe in de toekomst gemeenschappen veel belangrijker worden. Maar ik ben ook gefascineerd door de manipulatie van genen en alle ethische vragen die daarbij komen kijken. Gaan we supermensen kweken? Al die veranderingen gebeuren rond hetzelfde moment. Massive.’

Damman kan niet wachten om de verandering een duw te geven. ‘Ik wil niet vechten tegen het systeem. Ik wil barrières afbreken zodat mensen meer mogelijkheden krijgen. En ja, ik vertel de wereld daar graag over.’

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content