Weg uit het kluwen van de armoede

©Photo News

Vlaanderen in Actie kan zich niet louter op nieuwe welvaart toespitsen. Vooral het welzijn van de zwakkeren in deze samenleving verdient bijzondere aandacht. Een luik ‘solidariteit tegen armoede en sociale uitsluiting’ is allesbehalve een luxe in een gewest dat op die pijnpunten beter moet scoren. Ook op dat vlak gaan de steile ambities tegen 2020 gepaard met de uitwerking van duidelijke doorbraken.

In een integraal toekomstproject als Vlaanderen in Actie, dat de bedoeling heeft ons gewest te laten doorstoten naar de top van de Europese regio’s, kan de sociale dimensie niet ontbreken. Een topregio zijn en blijven betekent niet alleen duurzame welvaart creëren maar evengoed het welzijn voor alle burgers een degelijk niveau en een duurzaam karakter geven.

Je kan er niet van uitgaan dat economische groei en welvaartsstijging wel vanzelf mensen uit de armoede en de sociale uitsluiting zullen trekken. Die sociale knelpunten terugdringen is in deze crisistijd nog dringender geworden’, vindt Roger Dillemans, ererector van de KULeuven en voorzitter van het ViA-atelier ‘Solidariteit tegen Armoede en Sociale Uitsluiting’, dat maandag 27 april plaatsvindt.

De professor wijst erop dat in het Pact 2020, het nieuwe toekomstpact voor Vlaanderen, de sociale doelstellingen niet ontbreken. Pact 2020 formuleert een visie, een strategie en acties op lange termijn voor de Vlaamse regering en de sociale partners. ‘Daarin zitten ambitieuze doelstellingen, ook sociale. Zo moet elk gezinsinkomen in Vlaanderen tegen 2020 de Europese armoedegrens bereiken. Nu leeft nog 11 procent van de Vlamingen met een risico op financiële armoede, een onthutsend cijfer!’ reageert Roger Dillemans. ‘Nog te veel kinderen worden in armoede geboren.

De laaggeletterdheid moet drastisch omlaag en dus zeker ook de kennisarmoede. Te veel woningen vertonen structurele gebreken. Ook moet het ‘sociaal kapitaal’ drastisch omhoog.’ Het verheugt de ateliervoorzitter dat de basis om daaraan te werken nu zeer breed is, want behalve de sociale partners en de regeringspartijen stapt ook het sociale middenveld van de Verenigde Verenigingen mee aan boord, waaronder het Vlaams Netwerk van Verenigingen Waar Armen het Woord Nemen. ‘We willen samen een echte, engagerende dialoog tussen alle maatschappelijke actoren op gang brengen, ook met de lokale besturen en zorgverenigingen, en dus ook met verenigingen die mensen in armoede en sociale uitsluiting vertegenwoordigen.’

Zo iemand is Toon De Rijck, zelf een ervaringsdeskundige op het vlak van armoede. ‘Wanneer we armoede bespreken en ze willen aanpakken, moeten de belevingsaspecten ervan genoeg naar voren komen. Daarom is het belangrijk dat ervaringsdeskundigen samenwerken met de overheid en andere deskundigen. Pas als beide kanten van de samenleving samenwerken, kunnen ze mensen echt helpen uit het kluwen van de armoede te groeien. Die samenwerking moet kunnen, ze zou uniek zijn. Want is het ooit voorgekomen dat iedereen samen aan die kar trekt?’ De samenwerking zou Toon De Rijck op zich al een knap resultaat vinden, maar hij kijkt ook verder dan dat.

‘Ik zie een parallel tussen wat ViA voorbereidt, en wat al in het Memorandum van het Netwerk van armenverenigingen als doelstellingen geformuleerd staat. ‘Daarin zit het begin van een beleid op langere termijn, dat betere ideeën kan realiseren.

De gewezen universiteitsrector rekent uiteraard op de centra voor wetenschappelijk onderzoek aan de universiteiten en hogescholen om zich toe te leggen op die problematiek. Ondertussen wil Roger Dillemans er geen gras over laten groeien en komt het ViA-atelier meteen met een aantal doorbraken voor de dag. ‘Het gaat om grondige hervormingen die de doelstellingen van het Pact 2020 vertalen in projecten voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, die in de volgende Vlaamse regeerperiode te realiseren zijn.’

De doorbraken slaan op vier actiedomeinen: werk & activering, inclusief de sociale economie, wonen & energie, onderwijs & vrije tijd, en ten slotte gezondheid & welzijn. ‘Die doorbraken moeten leiden tot een nieuw Vlaams Actieplan voor Armoedebestrijding. Daarop zal de volgende regering worden afgerekend.

Maar ondertussen kunnen we 2010, het Europese Jaar van de Armoede, niet laten voorbijgaan zonder ingrijpende maatregelen en eerste resultaten’, verklaart Roger Dillemans, die duidelijk niet verlegen zit om een stevige voorzet.  

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud