analyse

De wiskundetest die een taaltest is

©IMAGEGLOBE

Vlaamse leerlingen zijn minder goed in wiskunde dan tien jaar geleden. Maar kan je de scholen iets kwalijk nemen?

Klik hier als de grafiek niet zichtbaar is.

Vlamingen zijn goed in wiskunde. Net als in 2006 haalde het Vlaamse onderwijs in 2015 de derde plaats in de PISA-ranking. Die bevraagt de wiskundige vaardigheden van jongeren in de 34 welvarende landen die deel uitmaken van de denktank OESO.

(Er nemen ook 38 partnerlanden mee aan de testen, waaronder onderwijswonders zoals Taiwan en Singapore. Als je die meerekent, staat België op de 15de plaats en Vlaanderen op 8.)

Hoewel Vlaanderen in de PISA-rangschikking aan de top blijft, is onze score voor wiskunde sinds 2006 gedaald: van 543 punten in 2006 naar 521 punten in 2015, met een foutenmarge van ongeveer vijf punten. PISA peilt ook naar wetenschappelijke kennis en begrijpend lezen, en ook in die rangschikkingen gaan onze scores licht achteruit.

Scholen zijn de jongste tien jaar sterk veranderd: minder huiswerk, meer projectwerk, minder rapporten, meer aandacht voor welbevinden. Commentatoren zien in al dat softe gedoe de verklaring voor onze dalende cijfers in internationale vergelijkingen. Onmogelijk is dat niet, maar het lijkt me vergezocht.

Wat ik ervan denk: zoek de oorzaak bij de leerlingen, niet bij de scholen.

Tussen 2008 en 2015 steeg het aantal scholieren in het voltijds secundair met een andere gezinstaal dan het Nederlands van 39.000 naar 60.000.

Anderstaligen krijgen het in een wiskundetest zoals PISA hard te verduren: de toets bestaat uitsluitend uit vraagstukken (PDF).

Bijvoorbeeld, welk soort pizza is het voordeligst, en verklaar waarom: een pizza van 30 centimeter diameter voor 9 euro of een van 40 centimeter voor 12 euro? Dat maakt van een wiskundetest meteen ook een taaltest.

Tussen de anderstaligen in het secundair onderwijs zitten gemotiveerde Franstalige Brusselaars die kiezen voor een taalbad in het Nederlandstalig onderwijs. De groep omvat ook migranten van de tweede of derde generatie die thuis geen Nederlands spreken maar dat wel al jaren buitenshuis doen. Daar weten de meeste leerkrachten wel weg mee. Maar de jongste jaren vind je onder die anderstaligen ook steeds meer kinderen die niet in België opgroeiden en amper een brood kunnen bestellen, laat staan een wiskundig vraagstuk interpreteren. De testscore van anderstaligen is de jongste tien jaar de dieperik in gegaan. Op die manier daalde ook de globale score, waarschijnlijk in grote mate door die nieuwkomers.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content