analyse

Waar komen al die autismediagnoses vandaan?

©Belgaimage

Elk jaar krijgen meer kinderen de diagnose autisme, vooral in rijke landen. Zit er iets in het water?

Klik hier als de grafiek niet zichtbaar is.

Rijke landen hebben veel van alles: veel geld, maar ook veel zelfmoorden, overgewicht, slaaptekort… en autisme. Elk jaar stijgt het aantal diagnoses. Voor België zijn niet meteen historische cijferreeksen voorhanden, maar in het schooljaar 2000-2001 kregen in de Verenigde Staten 2 op de 1.000 leerlingen het label 'autistisch', tegenover 11 op 1.000 in het schooljaar 2014-2015.

Onder een kleine groepje ouders leeft het idee dat vaccins autisme veroorzaken – ook al werd daar behalve in één frauduleuze studie nooit een bewijs voor gevonden – maar zelfs de grootste kwakzalver zal inzien dat we niet vijf keer zo veel kinderen vaccineren als vijftien jaar geleden.

Wat de jongste vijftien jaar wel enorm veranderde, zeker in rijke landen, is de publieke perceptie van autisme. Vroeger dachten we bij autisten aan laagbegaafde, sociaal onaangepaste kinderen. In landen als India is dat nog steeds zo. In België denken we vaker aan hoogintelligente aspergers, die niet vreemd of lastig zijn, gewoon anders.

Vroeger droeg autisme een enorm stigma (PDF) met zich mee en stonden ouders dus ook niet te springen om hun kind te laten testen. Nu kan een diagnose van autisme garant staan voor extra hulp in de klas, afhankelijk van het land waar je woont. Dat maakt historische of internationale vergelijkingen zo goed als onmogelijk: het aantal diagnoses houdt bijna geen enkel verband met het aantal autisten.

Over een autisme-epidemie hoeven we ons vooralsnog geen zorgen te maken. Maar de grafiek hierboven kan misschien wel een ander nut dienen: als graadmeter van waar ter wereld autistische kinderen het best worden ondersteund, en een diagnose bijgevolg het meest gegeerd is.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content