Advertentie

‘In Brazilië draait alles rond vertrouwen'

Dimitri Huyghe: ‘Brazilianen zijn speciaal. Ze kopen niet van DesleeClama, maar van Dimitri.’ ©Paulo Fridman

Wie rondloopt in de fabriek van DesleeClama in het Braziliaanse Sumarè, waant zich in Zuidwest-Vlaanderen. De West-Vlaamse wevers zijn vervangen door Brazilianen. ‘We hebben de markt veranderd’, zegt Dimitri Huyghe van de producent van matrasbekleding.

27 was Dimitri Huyghe toen hij in Brazilië aankwam. Een kleine tien jaar later heeft hij in Sumarè, ten noorden van São Paulo, een textielfabriek uit de grond gestampt met een 75-tal werknemers. ‘Voor een West-Vlaming uit Ledegem met 3.500 inwoners arriveren in een stad als São Paulo, dat was een schok voor mij’, geeft hij toe.

Huyghe begon zijn carrière bij Clama in Ieper als technisch coördinator van de weverij. Op zijn 25ste werd hij er afdelingshoofd. Maar toen Clama in Ieper sloot, koos hij ervoor naar Brazilië te trekken voor het fusiebedrijf dat intussen DesleeClama was geworden.

‘Om mij voor te bereiden op Brazilië had ik in België een tweetal maanden Portugees gestudeerd. Daar heb ik geleerd dat ‘bika’ een koffie is. Maar toen ik tijdens een voetbalmatch in São Paulo twee ‘bika’s bestelde, werd ik vreemd bekeken. Want in Portugal betekent bika koffie, en hier is dat een schop onder je kont.’ (lacht)

Met een steeds groter wordende middenklasse wordt de vraag naar matrassen steeds groter in Brazilië. ‘In het noorden slapen veel mensen nog in een hangmat. Maar ook daar wordt zeer snel overgeschakeld op matrassen. De rijkere middenklasse kiest nu voor boxspring, hét van hét in Brazilië. Iedereen wil een boxspring hebben.’

Export

Identikit DESLEECLAMA

Matrasbekleding: DesleeClama is een producent van matrasbekleding uit Beselare. In België is er nog een O&O-afdeling, maar de productie bevindt zich vooral in het buitenland. DesleeClama heeft negen fabrieken in acht landen.

Managing directors: Aan het hoofd staan Jos Deslee en Hans Dewaele.

Brazilië: Sinds 2006 produceert DesleeClama in Brazilië, dat al goed is voor 10 procent van de omzet.

Omzet: Vandaag 90 miljoen euro, maar het is de bedoeling tegen 2017 te verdubbelen en wereldleider te worden.

 

De fabriek van DesleeClama in Brazilië draait vandaag op volle toeren, maar de opstart in 2006 verliep allerminst makkelijk. ‘In het begin was alles gericht op export. Met een dollar die 2,40 tot 2,60 real waard was, kon je goed exporteren. Maar plots stuikte de dollar in elkaar. In 2007 was exporteren verlieslatend en niet langer realistisch. We moesten de helft van de medewerkers ontslaan en hielden alleen de sleutelfiguren over. We hebben toen zeer zwaar geïnvesteerd in onderzoek en ontwikkeling, met het oog op verkoop op de Braziliaanse markt.’

‘Dankzij ons verkoopkantoor hadden we al de nodige contacten, maar die moesten worden uitgebouwd. Brazilianen zijn op dat vlak speciaal. Ze kopen niet van het bedrijf, maar van Dimitri. Als ze je vertrouwen, dan blijven ze kopen.’

Hoewel Huyghe de loonkosten de voorbije jaren zag exploderen, is dat volgens hem niet het belangrijkste probleem in Brazilië. ‘De grootste uitdaging is de verbetering van de infrastructuur. In São Paulo valt dat nog mee, maar in de rest van Brazilië is het erbarmelijk. Als wij een vrachtwagen naar het noorden moeten laten rijden, kost dat gigantisch veel geld. Bovendien is er veel corruptie. Het gebeurt geregeld dat een container van ons vast komt te staan. Om die los te krijgen, vragen ze iets onder tafel. Maar daar mag je als bedrijf niet aan toegeven, want dan kom je in een vicieuze cirkel terecht.’

In de fabriek in Sumarè draaien machines van de West-Vlaamse weefgetouwenfabrikant Picanol op volle toeren. Alleen zijn het geen Belgen, maar Brazilianen die er werken. Huyghe zelf kent de weef- en breimachines van binnen en van buiten. Vol liefde legt hij uit hoe ze werken. ‘Deze machine hebben we zelf in elkaar geknutseld’, zegt hij trots. ‘We hebben die al zes à zeven jaar, maar nog geen enkel bedrijf heeft ze kunnen kopiëren. Dat is een concurrentieel voordeel.’

Innovatie

Veiligheid in brazilië

‘Wonen in een afgesloten ‘condominium’ is geen overbodige luxe in Brazilië’, zegt Dimitri Huyghe van DesleeClama. Dat betekent een afgesloten woonregio, met eigen winkels, scholen, zwembaden, enzomeer.

Aanvankelijk had Huyghe ervoor gekozen in een gewoon huis te wonen. ‘Maar nadat ik vorig jaar thuis twee keer overvallen ben, heb ik besloten samen met mijn vrouw en mijn vijfjarige zoon te verhuizen.’

Ook in de fabriek in Sumarè geraak je niet zomaar binnen. Zoals de meeste fabrieken is ook die van DesleeClama afgesloten met een hek.

Dat Brazilië op bepaalde plaatsen nog steeds onveilig is, blijkt ook uit de criminaliteitsstatistieken. Vorig jaar werden ruim 42.000 moorden gepleegd, of 21 per 100.000 inwoners. Ter vergelijking: in België zijn er jaarlijks ongeveer 200, of 2 per 100.000 inwoners.

 

 

Dé sleutel om de concurrentie de loef af te steken is volgens Huyghe innovatie. Hij verwijst naar een uitspraak van de Amerikaanse textielmagnaat Roger Milliken: ‘Production excellence secures the present, but innovation excellence secures the future.’ Die uitspraak werd alle managers van DesleeClama in het hoofd geprent tijdens een cursus in de Verenigde Staten in het Milliken Center, dat bekendstaat voor zijn focus op innovatie.

DesleeClama is bijvoorbeeld begonnen met bamboegaren, dat is van nature uit anti-huisstofmijt. ‘Meer dan de helft van onze productie doen we met bamboegaren. Toen we hier aankwamen, kenden de Brazilianen alleen matrasbekleding uit polyesterpropyleen. Wij hebben de markt veranderd. En de concurrentie is gevolgd.’

DesleeClama is een drietal jaar geleden ook begonnen met breien. ‘Sindsdien schieten concurrenten die breien als paddestoelen uit de grond. ‘Vorig jaar zijn we met 30 procent gegroeid in omzet.’ Intussen is 10 procent van de groepsomzet van DesleeClama al afkomstig van Brazilië.

Voortdurend zoekt Huyghe mogelijkheden om efficiënter te werken. ‘Vroeger zat er 10 tot 14 dagen tijd tussen het moment waarop een order geplaatst werd en de facturatie. Onze ambitie is dat we dat dit jaar in maximaal 48 uur kunnen. Ook op de kwaliteit wordt gewerkt. Volgens Braziliaanse normen mag er één foutje zitten in 10 meter stof. Maar als een klant 100 meter stof bestelt en er zitten tien fouten in, dan is dat te veel.’

Morgen: Het verhaal van Puratos, ‘We botsen op onze limieten in Brazilië’

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud