Advertentie
interview

‘Held. Dat wil ik op mijn grafzerk'

‘In Vlaanderen zit enorm veel talent in de snelkookpan.Maar er wordt nog veel tijd en geld verspild.’ ©Tom Verbruggen

Met ‘Familie Backeljau’, een tv-serie over een volkse familie uit het Antwerpse, zadelde Luc Wyns zichzelf jarenlang met een platvloers imago op. Hij koos voor de vlucht vooruit, maakte een tv-serie over terreurzaaiende clowns, en zie, dit jaar stond Hollywood op de stoep. ‘Ik heb wat ondernemerstruken nodig gehad.’

‘Toen ik Crimi Clowns ging pitchen in Los Angeles, heb ik mijn carrière samengevat. Ik vertelde hoe ik eerst theatershows speelde, mijn publiek wilde vergroten door de tv-serie ‘Familie Backeljau’ te maken, en zo met een imagoprobleem te kampen kreeg. Hoe mijn theatervoorstellingen sindsdien wel uitverkocht waren, maar mijn naam een platvloerse bijklank kreeg die jarenlang aan me bleef plakken. En hoe ik daarna ben teruggekomen met ‘Crimi Clowns’. ‘Ik wil niet dat er gewoon acteur of comédien op mijn grafzerk staat’, zei ik. ‘I want to see hero on my grave.’ Dat vonden ze wel leuk.’

55 jaar. Scenarist, regisseur, acteur en auteur. Sloot dit jaar een deal met Fox Television Studios, een van de grootste tv-studio’s ter wereld, voor een Amerikaanse remake van zijn tv-serie ‘Crimi Clowns’.

Studeerde in 1981 af aan Studio Herman Teirlinck. Begon met (solo) theatershows, werd bekend bij het grote publiek via de tv-serie ‘Familie Backeljau’ en de reclamespotjes voor de doe-het-zelfketen Gamma.

Lees de volledige reeks op tijd.be/detoegift

In zijn studio in Schoten, op de lap grond naast zijn villa, vertelt Luc Wyns met zichtbaar genoegen hoe hij zich in 2014 weer op het voorplan hees. ‘Mensen zijn blij voor mij. Er is trots. Dat is een heel goed gevoel.’ Wyns sloot een deal met Fox Television Studios, een van de grootste televisiestudio’s ter wereld, voor een Amerikaanse remake van ‘Crimi Clowns’. Die reeks over een zootje crapuleuze clowns, waarvoor Wyns zelf het scenario schreef, de regie voerde, de productie deed én de hoofdrol vertolkte, was het sluitstuk op een masterplan. ‘Een ingenieus zevenjarenplan’, noemt hij het zelf.

‘Ik heb wat truken van ondernemers nodig gehad, niet altijd evident.’ Kwam alles uit zijn koker? Hij knikt. Valse bescheidenheid, het is niets voor Wyns. ‘Maar Marc Punt en Guy Goossens hebben wel het eerste duwtje in de goede richting gegeven. Ze boden me een rol aan in hun reeks ‘Matroesjka’s’ (over vrouwenhandel en prostitutiecarrousels, red.). Zij hebben mij eruit gehaald. Een beetje zoals Quentin Tarantino John Travolta van zijn ‘Saturday Nights Fever’-imago verlost heeft met een rol in ‘Pulp Fiction’. Maar om echt boven water te komen, moest ik iets maken dat verder reikte dan de kerktoren. Iets wat ik zelf erg goed vond, iets atypisch, iets dat over de landsgrenzen kon geraken.’

Luc Wyns ©Tom Verbruggen

Waterboarden

‘Crimi Clowns’. Dermate extreem - ooit al een oma een jonge blondine zien waterboarden? - dat de serie de massa nooit leek te zullen bereiken. ‘Dat was ook niet de bedoeling, toch niet in eigen land. Het moest net niche zijn.’ De serie landde op VTM-broertje 2BE, op een laat uitzenduur. ‘Het probleem aan zo’n kleinschalig project in België is dat je de financiering niet rond krijgt.’ Enter de ondernemerstruken. Wyns strikte de bekende Nederlandse acteur Johnny De Mol voor een rol. ‘Hij was het Trojaans paard. Zo zijn we Nederland binnengeraakt (Veronica zond ‘Crimi Clowns’ in Nederland uit, red.). Aangevuld met geld uit het taxsheltersysteem en een flinke eigen investering waren we er. Het leverde mij geen euro winst op, maar ik sta wel weer op de kaart.’

Hij haalt zijn agenda erbij. 2015 zit nu al bomvol. ‘Met de opnames van een tv-serie waarin ik de hoofdrol krijg, een bioscoopfilm die ik regisseer en produceer, en het derde seizoen van ‘Crimi Clowns’. Ongelooflijk veel. Maar we gaan het toch doen. Want het is dit, of naar een telefoon zitten staren en hopen dat hij overgaat. Er is geen middenweg.’ Hij wilde het ook zo hard. ‘Er was geen plan B. Het was slagen met ‘Crimi Clowns’, of gefrustreerd blijven tot het einde van mijn dagen. Op café zitten en zeggen dat niemand mij begrijpt. Als ‘Crimi Clowns’ mislukt was, dan was ik niet zomaar vrolijk weggewandeld.’

Maar het lukte. Op 2BE vergaarde de serie een trouwe aanhang en cultstatus. En in april stond met het Amerikaanse Fox plots een stukje Hollywood op de stoep. ‘Ik kreeg een telefoontje van een Amerikaanse producer die de wereld afreist om internationale tv-series op te kopen. Geen scenario’s, maar formats van series die al uitgezonden zijn. Samen met hem ben ik kort daarop de grootste drie televisiestudio’s ter wereld gaan bezoeken. Daaronder Fox Television Studios. Fox gaf mij direct een goed gevoel. Het wilde dicht bij het origineel blijven.

Luc Wyns ©Tom Verbruggen

Erop of eronder

In de Fox-kantoren in Los Angeles was het erop of eronder voor Wyns. ‘Misschien hielp het dat ik een acteur ben. Dan zijn er geen zenuwen. Ik had nooit het gevoel dat ik de kleine jongen was die bij de grote boys binnenkwam. Fox vond het ook bijzonder om tegenover de hoofdrolspeler te zitten uit de serie waarin ze geïnteresseerd waren. Ik had toen ook nog eens net mijn been gebroken. Een deel van mijn pitch heb ik letterlijk met één been op tafel gedaan, omdat het omhoog moest liggen. ‘He’s a big star in Europe’, zei de producer die me in België had gevonden. ‘He’s got an attitude.’ Dan zei ik: ‘No, I’m just arrogant.’ Dat vonden ze hilarisch. Amerika, dat heeft een soort plastic jovialiteit. Maar ik voel me beter in zo’n klimaat dan in de grijsheid die hier hangt.’

‘He’s got an attitude’, zei mijn producer, toen we Crimi Clowns gingen pitchen bij Fox in Los Angeles. ‘No, I’m just arrogant’, zei ik.
Luc Wyns

Wat houdt hem nog in België? ‘Veel. Familie, vrienden. Het is ook afwachten wat het wordt met ‘Crimi Clowns’ in de VS. En ik hou ook van Vlaanderen, al heb ik me voor een deel afgesloten. Van veel andere Vlaamse series, van de radio, ik kijk geen tv. Ik kijk series en films op betaaltelevisie. Het zijn vooral internationale series als ‘The Sopranos’, ‘Six Feet Under’, ‘Carnivale’, ‘Mad Men’, ‘The Wire’ die mij inspireren. Maar hier is ook enorm veel kwaliteit. Series als ‘Van vlees en bloed’, ‘Clan’, de dingen die Tim Van Aelst, Stany Crets en Tom Van Dyck doen. Er bestaat ook geen regio met meer goede popgroepen per inwoner dan Vlaanderen, denk ik. En in de VS kijken ze vol bewondering naar hoe onze Vlaamse acteurs hun werk doen. Hoe ze acteren alsof ze ‘echte mensen’ zijn. Ook dat is een deel van het succes van ‘Crimi Clowns’.’

‘Er is het taxsheltersysteem, een slim element in de fiscaliteit. Het Vlaams Audiovisueel Fonds speelt een erg verstandige rol. In Vlaanderen zit enorm veel talent in een snelkookpan. Maar toch blijft tv-fictie nog veel te vaak een steriele kunst, net als overal in de wereld eigenlijk. Zenders spelen op safe, passen formules toe. Een producent werkt op vraag van een zender een serie uit met een onderwerp en een ‘arena’ die hun kijkers zou moeten aanspreken en daarna wordt er gedelegeerd. Scenaristen, regisseur en acteurs proberen zo goed mogelijk in te vullen wat de zender verwacht. Het resultaat mist dan meestal authenticiteit en ziel. Je hoort tegenwoordig vaak: ‘We hebben alles, nu nog de content.’ Wat een onzin! Dat is als zeggen: ‘We hebben een muur om wat tegen te hangen en drank voor op de receptie. Enkel nog de schilderijen.’ Wat een verspilling van tijd en geld.’

Luc Wyns ©Tom Verbruggen

Knikken en je goesting doen

Kan hij, met zijn ervaring, jonge mensen op weg helpen? Hij schudt het hoofd. ‘Ze moeten fouten maken. Je kunt de weg naar succes heel moeilijk vatten in een structuur, in een beleid. Ik heb de dingen misschien wel te lang gezegd zoals ik ze dacht. Als ik dan toch wat tips moet geven: knik, als ze je vertellen wat je moet doen. En doe dan stiekem je fucking goesting. Reserveer je kritieken en je standpunten voor je kunst. En voor op café. En als je succesvol wordt: blijf dan met twee voeten op de grond. Blijf iedereen met twee woorden aanspreken, wees beleefd. Blijf van de drugs af, word niet seksverslaafd en word geen machtswellusteling in zo’n mate dat je volstrekt oninteressant wordt.’

Wyns puurde jarenlang zijn drive uit de frustratie om zijn platvloerse imago. Wat nu, na de grote doorbraak? ‘Ik blijf gaan. De luxe is er niet om een ruimte van leegte rond mij te creëren. Constant is er het gevaar dat ik deadlines niet haal of dat dingen onafgewerkt buitengaan. Je hebt mijn agenda gezien. Ik probeer constant om mijn brein te bedotten. Om genialiteit te forceren. Onder meer door mezelf heel veel druk op te leggen. Tot mijn kinderen zich afvragen: ‘Wie is die man met de stoppelbaard die hier ’s nachts door de gang loopt?’ Als alles zo intens wordt, leidt dat soms tot fantastische dingen.’

En de spotjes voor doe-het-zelfketen Gamma, die hij al bijna een kwarteeuw voor zijn rekening neemt? ‘Die blijf ik doen tot het einde der tijden. Gamma is al jaren de enige zekerheid in mijn leven. Ik schaam me daar niet voor. Ik heb veel aan Gamma te danken. En zij aan mij. We kunnen niet zonder elkaar.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud