'Toestand op de Griekse eilanden is crimineel'

'Ze huren geen professionals in om vluchtelingen gerust te stellen, maar roepen honderd man van de oproerpolitie op' ©REUTERS

Op de Griekse eilanden Kos en Lesbos komen dagelijks honderden vluchtelingen aan. Via Turkije maken zij in rubberbootjes een relatief korte overstreek naar Europa. Deze week bezocht Brice de le Vingne, operationeel directeur van Artsen zonder Grenzen, de Griekse eilanden. ‘De Griekse overheid doet zelf niets en hindert ons in ons werk.’

Hoe schat u de situatie op de Griekse eilanden in?

Brice de le Vingne: ‘Voor de vluchtelingen op Kos en Lesbos is er niets: geen water, geen toiletten, geen onderdak en geen logistieke of administratieve organisatie. Op Lesbos zag ik gisteren een familie met een kindje van nog geen tien maanden oud in de zon lopen. Het was 45 graden buiten. Deze mensen moeten zo’n vijftig kilometer lopen naar de plaats waar ze papieren kunnen aanvragen. Ik heb de hele dag in een auto rondgereden om water uit te delen.’

‘Er komen ontzettend veel families met kinderen aan die vluchten uit oorlogsgebieden. Zij zijn heel kwetsbaar en moeten op een professionele manier ontvangen worden. Maar dat gebeurt niet. Voor ons is dat heel frustrerend. Het is toch onvoorstelbaar dat je honderden volwassen en kinderen zonder toilet laat zitten?’

Waarom grijpt de Griekse regering niet in?

De le Vingne: ‘De Grieken denken dat het voorzien in de minimale basisbehoeften meer vluchtelingen zal aantrekken, of mensen zal aansporen om in Griekenland te blijven. Dat is ridicuul, want deze mensen willen maar één ding: zo snel mogelijk doorreizen naar Noord-Europese landen. Ik heb nog nooit meegemaakt dat er zo veel onwil was om zelfs het absolute minimum aan voorzieningen te beiden. Artsen zonder grenzen is al enkele maanden actief in de vluchtelingenkampen. Niet alleen zien we de autoriteiten niets doen, ze hinderen ons zelfs in ons werk.’

‘Ik heb in de vijftien jaar dat ik voor Artsen zonder Grenzen werk nog nooit zoiets meegemaakt. En ik ben al in veel conflictgebieden geweest, zoals Afghanistan, Pakistan en Congo.’

Griekenland verkeert momenteel nog altijd in economisch zwaar weer. Kunnen ze de opvang dan wel betalen?

De le Vingne: ‘Griekenland mag dan wel in economische crisis verkeren, maar dat ze geen geld hebben om de vluchtelingen op te vangen klopt niet. Als ze het geld hadden om in vier dagen een referendum voor de hele bevolking te organiseren, dan hebben ze ook genoeg om wat toiletten neer te zetten en water uit te delen. Artsen zonder Grenzen doet momenteel het werk dat de overheid zou moeten doen met een budget van maar vier miljoen euro. Bovendien is het eigenlijk niet onze taak om in Europa te opereren. Wij zijn er voor landen in humanitaire crisis die echt geen middelen hebben. Het is een geluk dat er veel activisten en vrijwilligers actief zijn, maar op duizenden vluchtelingen kunnen zij alleen het verschil niet maken.’

‘Dit zijn normaal gesproken vakantie-eilanden. Van lokale overheden die zich normaal bekommeren om toeristen en het plaatsen van strandstoelen mag je niet verwachten dat ze opgewassen zijn tegen een crisis als deze. Athene moet dus bijspringen om de vluchtelingen op professionele manier op te vangen.'

Gisteren braken er relletjes uit onder asielzoekers in Kos. Ze moesten in een overvol stadion wachten op papieren. Hoe kon het daar zo uit de hand lopen?

De le Vingne: ‘We zeggen al maanden dat de regering in Athene in moet grijpen. Dat doen ze niet, en dan krijg je dus incidenten zoals gisteren op Kos. De manier waarop de autoriteiten met de massa omgaan is ook nog eens volledig verkeerd.'

'Beeld je eens in dat je moet vluchten voor de oorlog. Met je kinderen stap je op een rubberbootje en  je komt op een onbekende plek aan wal. Dan mag je trouwens al blij zijn dat je niet verdronken bent. Vervolgens moet je met je kindjes in de brandende zon naar een politiepost wandelen voor papieren. Die moet je absoluut hebben om door te reizen, maar het proces kan dagen duren. Intussen is er niemand die je water of onderdak verschaft en het ergste van alles: er is niemand die je uitlegt wat er gebeurt. Natuurlijk breekt er op die manier paniek uit en beginnen mensen te roepen. Ze huren geen professionals in om vluchtelingen gerust te stellen, maar roepen honderd man van de oproerpolitie op.'

'De politie probeert hen vervolgens stil te houden door geluidsgranaten te gooien. Dat zijn granaten die niet exploderen, maar wel een heel harde knal veroorzaken. Ze gebruiken in feite oorlogsmethoden om kwetsbare, getraumatiseerde oorlogsslachtoffers in bedwang te houden. We hebben het al vaak gezegd: het gaat hier de verkeerde kant op.’

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud