reportage

‘Vluchtelingenprobleem te groot voor Macedonië'

©REUTERS

Het straatarme Balkanland Macedonië kan de massale vluchtelingenstroom amper aan. Dat is ook niet belangrijk. Het land is voor de vluchtelingen slechts een tussenstop op weg naar het beloofde land: de Europese Unie. ‘Het is één grote droefenis’, zegt een inwoner van een Macedonische grensstad.

Met zijn T-shirt veegt Dimitar Icokaev (70) het zweet van zijn voorhoofd. Al de hele ochtend staat de Macedoniër takken te zagen. Tijd voor een korte pauze op zijn stuk land pal op de grens met Griekenland. Dit is het punt dat duizenden vluchtelingen, vooral Syriërs, de afgelopen dagen gebruikten om Macedonië binnen te komen, op weg naar een beter en vooral veilig leven. ‘Helaas zijn er doden en geweld voor nodig om dat allemaal in goede banen te leiden’, zegt Icokaev. Hij doelt op de 14 migranten die in april doodgereden werden door een trein en op de bestorming die hier zaterdag plaatsvond, nadat de politie de grens drie dagen potdicht had gehouden.

©REUTERS

Gisteren bouwden leger en politie, ondersteund door hulporganisaties, op een steenworp van Icokaev een doorgangskamp. De politie laat elk uur enkele tientallen door. In het kamp krijgen ze na registratie een papier, dat ze het recht geeft drie dagen in Macedonië te blijven. Vervolgens stappen ze vanaf een inderhaast aangelegd houten perron in de trein, of lopen ze een kwartier naar gereedstaande taxi’s en bussen. Die brengen ze naar de volgende halte, de grens met Servië. Zo blijven ze buiten Gevgelija, een arm stadje van 16.000 inwoners.

De straatarme Balkanlanden doen er alles aan om de vluchtelingenstroom zo vlot mogelijk te laten verdergaan, richting de EU-landen. ©REUTERS
In de Servische grensstad Miratovac komen honderden Syriërs uit Macedonië binnen. ©REUTERS
Sommige families krijgen de kans om per bus Macedonië te doorkruisen, anderen moeten de tocht te voet afleggen. ©REUTERS
De Servische politie probeert orde te scheppen in een overbevolkt vluchtelingenkamp op de grens met Macedonië. ©EPA
©AFP
Zowat 5.000 migranten verblijven in het tentenkamp in Miratovac. ©AFP
De voettocht leidt nog door Servië tot in EU-lidstaat Hongarije. ©AFP

‘Andere landen hadden ons eerder moeten helpen’, zegt Icokaev. ‘De EU, de VN, de NAVO voor mijn part. Dit probleem is veel te groot voor Macedonië. Laten we anders de handen ineen slaan met Griekenland en Servië. De vluchtelingen willen toch niet in onze landen blijven, dan kunnen we beter samenwerken om die doorreis zo goed mogelijk te organiseren. Maar ja, dit is de Balkan, dus op politiek niveau komen we er nooit uit.”

Het liefste zou ik ze allen opvangen. Als we het geld maar hadden.
Zoran baketov
Inwoner

Macedonië heeft de vluchtelingen weinig te bieden. Het is een van de armste landen van Europa. En Gevgelija al evenmin. 70 procent van de inwoners verdient zijn inkomen in de landbouw, weet Icokaev, die in zijn werkzame leven bij de gemeente werkte. Verder geniet het stadje enige faam als het Las Vegas van de Balkan. Grote gokhallen en bijbehorende hotels aan de snelweg drijven op het casinotoerisme uit Griekenland.

Legervoertuig

©AFP

Dan klinkt het gebrom van een naderende jeep. Het blijkt een legervoertuig dat stapvoets een groep vluchtelingen naar bussen en taxi’s begeleidt. Twee oude vrouwen, op sportschoenen, met wandelstok en voorover gebogen, blijven wat achter. Er staan twaalf bussen te wachten op de groep van ongeveer veertig. Tussen de chauffeurs breekt ruzie uit. ‘Jij komt helemaal niet uit deze gemeente!’, schreeuwt een chauffeur tegen een ander. ‘Waar is de politie?’ De bustochtjes zijn goede handel voor de chauffeurs. Ze vragen de vluchtelingen 20 euro voor de rit van 200 kilometer. Een taxi kost 100 euro, zegt chauffeur Zoran Filipovski (50). ‘Tweehonderd kilometer heen en terug. Dat is een redelijke prijs, de Grieken vragen minimaal het dubbele.’ De vluchtelingen kopen intussen flesjes water en snacks bij een supermarkt.

Dan komt een politieagent aangesneld. Hij bepaalt dat deze rit voor chauffeur Dejan is. ‘Hup, in de bus, of in de taxi’, commandeert hij de vluchtelingen. ‘Dejan, controleer of ze allemaal een geldig Macedonisch papier hebben.’

Een paar honderd meter verderop hangt Zoran Baketov (30) uit het raam van zijn appartement, boven in een vervallen complex op het station van Gevgelija. Dat is nu weer het stille grensstationnetje dat het altijd was. Alleen het rondzwervende afval herinnert aan de duizenden vluchtelingen die hier het afgelopen weekend strandden. Baketov heeft het zien gebeuren. ‘Het is één grote droefenis’, zegt hij, in de opening van het portiek waar eens een deur zat. ‘Die mensen zijn op de vlucht voor oorlog. En dan belanden ze hier in deze armoede . Het liefste zou ik ze allen opvangen. Als we het geld maar hadden.’

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud