Wat als De Wever CD&V vervangt door Groen?

De Antwerpse burgemeester Bart De Wever (N-VA) en zijn uitdager Kris Peeters (CD&V) op de lancering van het nieuwe bier van VTM-journalist Patrick Van Gompel. ©LOW RES ISOPIX

CD&V zal misschien een prijs betalen voor de rol die ze in de regering speelde. Bij de N-VA gaan er stemmen op om de Vlaamse christendemocraten in een volgende coalitie door de groenen te vervangen.

‘Ik kan je nu geen hand meer geven’, zei de Antwerpse burgemeester Bart De Wever (N-VA) smalend tegen Kris Peeters (CD&V) nadat hij hem gevraagd had even zijn Coca-Cola Zero vast te houden omdat hij moest speechen. De Wever maakte het grapje bij de lancering van het nieuwe bier van VTM-journalist Patrick Van Gompel.

Even daarvoor had Peeters in het stof moeten kruipen. Op een persconferentie die bedoeld was om de ultraorthodoxe jood Aron Berger aan te kondigen als kandidaat op de Antwerpse CD&V-lijst, kondigde die laatste in het bijzijn van Peeters aan dat hij zich terugtrok. In en buiten CD&V was kritiek ontstaan op de kandidatuur van Berger omdat hij weigert vrouwen een hand te schudden. Dus werd Peeters gedwongen Berger te dumpen nog voor die zich als kandidaat kon voorstellen.

Kris Peeters (links) met Aron Berger, de ultra-orthodoxe jood die uiteindelijk toch niet op de CD&V-lijst in Antwerpen zal staan. ©Photo News

De poging van Peeters om de stemmen van de ultraorthodoxe joden in Antwerpen binnen te halen is op een fiasco uitgedraaid. De kans dat joden in Antwerpen op CD&V stemmen, is wel erg klein geworden. Maar de schade reikt verder dan dat. CD&V zette vorige week een campagne op waarbij haar kandidaten 1 miljoen huisbezoeken zouden doen. De kans is groot dat die CD&V-kandidaten de komende dagen en weken aangesproken worden op het debacle van Peeters in Antwerpen en dat hun eigen verhaal niet aan bod komt.

Bagagedrager

Voor CD&V-Antwerpen is de schade het grootst. De zet om Peeters als lijsttrekker in te zetten is geen succes. De hoop was om meer dan vijf zetels te halen en een cruciale rol in de coalitievorming te spelen. Maar nu moeten Peeters en co. wellicht opletten dat ze niet gedumpt worden. Als De Wever zijn bestaande meerderheid niet kan verlengen, zal hij er niet voor terugdeinzen om CD&V te vervangen door de groenen. Dat experiment paste hij al toe in sommige Antwerpse districten en wordt niet uitgesloten op stadsniveau.

Bij de N-VA gaan intussen stemmen op om ook op nationaal niveau de christendemocraten door de groenen te vervangen. De Vlaams-nationalisten zijn ervan overtuigd dat premier Charles Michel (MR) er de volgende keer een tweede Franstalige partij bij wil hebben. Dat is comfortabeler voor hem.

De voorbije jaren moest hij opboksen tegen de kritiek van de linkse oppositie in Franstalig België dat de MR als enige Franstalige partij zoete broodjes bakt met de N-VA, de partij die een groot deel van de bevolking aan de overkant van de taalgrens nog altijd als de baarlijke duivel ziet.

De N-VA ergerde zich de afgelopen jaren dood aan de manier waarop CD&V zich in de regering opstelde.

Als Michel er een tweede partij bij neemt, is de logische keuze het cdH, de zusterpartij van CD&V. Maar dat ziet de N-VA liever niet gebeuren. Liever Ecolo en de groenen dan cdH en CD&V, luidt het in N-VA-kringen.

Dat de N-VA zich de voorbije jaren doodergerde aan de manier waarop CD&V zich in de regering opstelde, is geen geheim. De Wever riep alle coalitiepartijen meer dan eens op om ‘mee te fietsen en niet op de bagagedrager te zitten’. Daarmee doelde hij op CD&V, die volgens hem te veel stokken in de wielen stak en onvoldoende meewerkte om de gemaakte akkoorden te verdedigen.

De Wever had gehoopt dat alle vier de coalitiepartners het regeringsbeleid zouden verdedigen zodat ze daar na vijf jaar de vruchten van konden plukken, maar dat bleek ijdele hoop. Nadat een akkoord werd gesloten, werd dat vaak door gekibbel overschaduwd.

Afgrond

Dat begon in de zomer van 2015, toen de regering een politiek akkoord over de taxshift sloot. Het werd een gemiste kans. In plaats dat de belastingverlaging in de verf werd gezet, ging het debat over Peeters die als verliezer op revanche belust was. Hij slaagde er niet in de trofee waar CD&V op aandrong - een vermogenswinstbelasting - binnen te halen.

Een jaar later balanceerde de regering op het randje van de afgrond. Opnieuw eiste Peeters een hoofdrol op. Bij de onderhandelingen over de begroting in het najaar legde hij de invoering van een meerwaardebelasting op tafel. Maar weer slaagde hij er niet in die trofee binnen te halen en stortte hij de regering in een crisis.

Peeters had op dat moment weinig krediet in zijn partij. De kritiek was oorverdovend, tot hij bekendmaakte dat hij naar Antwerpen zou verhuizen en de strijd met De Wever om de burgemeesterssjerp zou aangaan. Daarmee bouwde hij opnieuw krediet op. Plots was hij niet langer de man die er niet in slaagt een meerwaardebelasting binnen te halen, maar de man die zijn verantwoordelijkheid opneemt in de grootste stad van Vlaanderen.

Door er een strijd met De Wever van te maken hoopte Peeters een alternatieve coalitie met de sp.a en de groenen op de been te brengen of zelf de burgemeesterssjerp te kunnen opeisen. Maar na het debacle van afgelopen week zit dat er wellicht niet meer in. Antwerpen kan wel eens het Waterloo van Peeters worden. En wie weet geldt hetzelfde voor CD&V, die dreigt overal buitengezet te worden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud