weekboek

Charles B. bewandelt de weg van Luc T.

Redacteur Beleggen

De eigenaar van een weefmachinebouwer die het heft in handen neemt bij een genoteerd bedrijf uit een totaal andere sector? Dat hebben we nog gehoord. Charles Beauduin lijkt de weg op te gaan van Luc Tack.

In een ideale beurswereld is 1+1 niet 2, maar liefst wat meer. Zeker niet minder. Fusies en overnames creëren vaak meerwaarde. Je kan goedkoper inkopen, je personeel en kapitaal beter op de nodige plaatsen inzetten, knowhow en systemen delen of elkaars verkoopskanalen gebruiken. Overnames zijn echter niet altijd zaligmakend. Je kan te veel betalen en je daarvoor te zwaar in de schulden steken, zoals de bierreus AB InBev deed met SAB Miller. Of een kat in een zak kopen, zoals de luiermaker Ontex met het Braziliaanse Hypermarcas.

Als de bedrijfsleiders de huwelijkspartner al goed kennen en het bed al hebben gedeeld, is het risico kleiner. Zeker wanneer het om hun eigen bedrijven gaat en de eigen centen op het spel staan. Luc Tack probeerde in 2015 tevergeefs zijn weefgetouwenmaker Picanol te laten samengaan met de chemiegroep Tessenderlo . Ik durf er op te wedden dat hij die ambitie nog altijd niet heeft begraven. Tack is nog altijd CEO en hoofdaandeelhouder van zowel Tessenderlo als Picanol. West-Vlamingen hebben vaak de noeste volharding om hun wil door te drijven.

Is zijn collega Charles Beauduin op termijn hetzelfde van plan met zijn textielmachinemaker Vandewiele en de beeldprojectiegroep Barco ? Volgens Degroof Petercam zijn de speculaties daarover toegenomen, nu Beauduin het CEO-schap bij Vandewiele ruilt voor dat bij Barco. Beauduin bezit 18,3 procent van Barco. Hij zal met huidig bestuurster An Steegen de operationele leiding delen. Nog een parallel met Tessenderlo, waar ook Tack de topjob aanvankelijk in een duobaan deed vooraleer de macht volledig te grijpen.

Magertjes

De wissel aan de top bij Barco, waarbij Jan De Witte opstapt, duwde het halfjaarresultaat wat naar de achtergrond. Dat viel magertjes uit, en toont aan dat Barco naar een volgende trap moet klimmen om de coronacrisis door te spoelen. De omzet zakte met een tiende, de brutobedrijfswinst met bijna een derde. Barco is te veel afhankelijk van ClickShare, het toestel om draadloos te presenteren in vergaderzalen. De verkoop haperde, waardoor de winstmarge in de tak Enterprise meer dan halveerde. Beauduin wil veel meer inzetten op nieuwe technologie om Barco te laten schitteren, wat we kunnen toejuichen.

Hij deed dat ook al bij Vandewiele, dat hij omturnde van een noodlijdend bedrijf tot een ‘state of the art’-maker van weefmachines. Het 17 procent dikkere bestelboekje bij Barco geeft alvast hoop. Barco slaagde er ook in de cashdrain te stoppen.

Om een fusie met Vandewiele door te drukken heeft Beauduin wellicht te weinig aandelen. Hij staat regelmatig aan de koopzijde, maar misschien kan hij naar Tack kijken, die er jaren over deed om de meerderheid van Picanol en Tessenderlo in handen te krijgen. Beauduin beschikt wel over de nodige connecties, een stamboom en de centen om dingen door te drukken. Zijn overgrootvader Lucien Beauduin was topman van Tiense Suiker, zijn grootvader Franz de Voghel minister van Financiën, vicevoorzitter van de Nationale Bank en medeoprichter van de Koning Boudewijnstichting. Met de naaimachinemerken Titan en Baratto vergaarde zijn familie een fortuin.

Op de klippen

Vandaag zou Tack wellicht genoeg stemrechten hebben om zijn droom van toen te realiseren.

Bij Picanol en Tessenderlo liep het huwelijk zoals gezegd op de klippen voor het werd geconsumeerd. De minderheidsaandeelhouders lagen dwars. Vandaag zou Tack wellicht genoeg stemrechten hebben om zijn droom van toen te realiseren. Beide bedrijven voerden intussen het dubbel stemrecht in, waardoor Tack 68 procent van Tessenderlo controleert. In Picanol bezit hij 94 procent. Formeel kan Tack bij een meerderheid van driekwart van de aanwezige stemmen op een algemene vergadering een fusie doordrukken.

We namen even onze rekenmachine ter hand: Picanol kocht dit jaar bijna 1,4 miljoen aandelen Tessenderlo bij, goed voor een uitgave van 48 miljoen euro. Het Ieperse bedrijf bezit nu 21,52 miljoen Tessenderlo-stukken, goed voor 758 miljoen euro of 42,80 euro per aandeel Picanol. De cashpositie raam ik op nul of zelfs licht negatief, omdat Picanol in maart ook 45,4 miljoen neertelde voor een tiende van de Zwitserse sectorgenoot Rieter.

Om de Picanol-activiteiten te waarderen, moet je in de cijfers grasduinen. Picanol opereert als een holding, met de vier takken van Tessenderlo (Agro, Bio-valorisatie, Industriële oplossingen en T-Power) op gelijke voet met de afdeling Machines en technologies. Die laatste is het ‘oude’ Picanol en omvat de weefgetouwen, de staalgietdochter Proferro, de maker van softwarecontrole PsiControl en het 3D-print-bedrijf Melotte. Het zette vorig jaar een brutobedrijfswinst (ebitda) neer van 47,1 miljoen euro. Als je die activiteiten tegen 12 keer de ebitda waardeert, kom je aan 565 miljoen euro, of 31,93 euro per aandeel.

79,80
Picanol
Als je de som van de delen maakt, is Picanol 79,80 euro per aandeel waard.

Intussen is het beursgenoteerde Rieter sinds de instap in maart bijna verdubbeld. Het bewijst dat Tack een goede neus voor timing heeft om sterke bedrijven goedkoop op te pikken. Dat belang is 5,07 euro per aandeel Picanol waard. Samen kom je aan een waarde van 79,80 euro voor Picanol. Dat is slechts licht boven de beurskoers, maar daar hoort de kanttekening bij dat Tessenderlo met een ondernemingswaarde van 5,5 keer de ebitda tot de goedkoopste bedrijven in Brussel behoort. Tack maakt weinig reclame voor zijn aandelen, wat niet onlogisch is als je zelf veel koopt.

Tovertruc

Verschillende zakenlui deden de tovertruc al voor om hun eigen bedrijven met een genoteerde onderneming te laten samensmelten. Met succes. Het recentste voorbeeld is Global Graphics , waar voorzitter Guido Van Der Schueren de kleine aandeelhouders eerst met een magere likstok wou uitkopen. Toen dat mislukte, voerde hij de forcing door Global Graphics zijn eigen Hybrid Software te laten overnemen. Omdat hij zich liet betalen in nieuwe aandelen, kon hij door de machtsgreep zijn belang eensklaps van 50 naar 82 procent optrekken. De fusie leverde een schuldenvrije softwarespecialist in digitaal drukken op met 230 werknemers.

Van der Schueren heeft intussen het beurslicht gezien. Terwijl hij tot voor kort een beursexit nastreefde, bezong hij in een recent nummer van het ledenblad van de Vlaamse Federatie van Beleggers de lofzang van de publieke aandelenmarkt. Hij belooft zelfs roadshows te organiseren om zijn relatief onbekende aandeel bij professionele beleggers te pimpen. Met een beurswaarde van 155 miljoen euro en stevige groeicijfers moet dat wel lukken. En hij wil naar Nasdaq, het walhalla voor techbedrijven, ‘om voor de aandeelhouders op termijn extra waarde te creëren’. In de eerste plaats zichzelf dus, maar ook de minderheidsaandeelhouders kunnen ervan profiteren.

Immobel

Bij Immobel bracht topman Marnix Galle zijn bedrijf Allfin in. Immobel was voordien gespecialiseerd in grote kantoorprojecten, waardoor de cijfers erg wispelturig waren in functie van het oplevertijdstip. De woningprojecten van Allfin brachten stabiliteit en voorspelbare cashflows in de groep. Een ideale combinatie die de groei versnelde, en leidde tot een stevig dividend dat stelselmatig opgetrokken wordt. Het couponrendement bedraagt 4 procent bruto. Wellicht bent u beter af bij de landbank van Immobel dan bij een gewone bank om uw centen te parkeren.

Wellicht bent u beter af bij de landbank van Immobel dan bij een gewone bank om uw centen te parkeren.

De zieltogende winkelverhuurder QRF kreeg een nieuw leven toen huidig CEO William Vanmoerkerke de macht greep en er het familiale vastgoed in onderbracht. QRF deed deze week zijn eerste grote aankoop sinds lang door een pand in de Gentse Veldstraat te verwerven. Wie soms in de Arteveldestad komt, kent het wel. Het gaat om het brutalistisch gebouw ontworpen door de modernistische architect Léon Stynen waar de platenboer Fnac is gevestigd. Geen parel in de Veldstraat, maar wel een iconische stek waar ik als student strips en cd’s uitkoos om het blokken te verlichten.

De voorbeelden bewijzen dat fuseren met een bedrijf van de referentieaandeelhouder successen kan opleveren. Ik was ooit vierkant tegen de verloving tussen Tessenderlo en Picanol, want weefgetouwen zijn niet echt compatibel met chemie. Of ook niet met beeldtechnologie. Misschien moet ik mijn mening herzien. Want op de beurs kunnen zelfs relaties met wat inteelt gelukkige huwelijken opleveren.

Lees verder