analyse

De Grote Banaan van 2019

©RV DOC

Niemand durft 'het' voorspellen, maar toch is 'het' op komst: een recessie. Maar dat zal in 2019 niet eens de grootste zorg van Bpost zijn.

We hebben deze week aan wijlen Alfred Kahn moeten denken. Kahn was een Amerikaans econoom die in de jaren 70 naam maakte met de deregulering van de luchtvaart. Een minder geslaagde job van Kahn was die van ‘inflatietsaar’ onder president Jimmy Carter, een missie die niet zo vriendelijke collega’s vergeleken met die van brandweerman in dienst van een pyromaan.

Kahn was een zeldzaamheid onder economen, iemand die lak had aan omfloerst taalgebruik en gewoon zijn gedacht zei. Helaas moest Kahn vaststellen dat ‘parler vrai’ zelden geapprecieerd wordt, zeker niet in het Witte Huis. En dus nam Kahn nooit het woord ‘recessie’ in de mond bij briefings of prognoses, maar wel ‘banaan’.

Alfred Kahn met president Jimmy Carter

Als in: ‘gelet op de sterke stijging van de olieprijzen lijkt het zo goed als zeker dat de economie volgend jaar in een banaan sukkelt’. Een eufemisme waar de CEO van de United Fruit Company overigens niet mee opgezet was.

Ook nu voorspelt de ‘consensus’ van de dismal science die economie is, geen recessie. Wel een groeivertraging. Maar, eerlijk: in de 25 jaar dat we de financiële markten verslaan, hebben we de consensus nooit een recessie weten voorspellen.

Waarom? Omdat een consensus per definitie nooit de nek uitsteekt. Vergelijk het met een Top 100 aller tijden. Hoe meer mensen daar aan mee doen, hoe meer middle of the road de lijst is. Terzijde: maak eens een muziektop met een select kransje vrienden of collega’s. U zult een knetterende lijst met oorsmeer krijgen waar u nog jaren genot van zult hebben.

©Mediafin

Ik hecht meer geloof aan de collectieve wijsheid van de obligatiebeleggers dan aan een consensus die altijd op een economische Stairway to Heaven uitkomt. Die beleggers zijn niet meer de gevreesde waakhonden uit Kahns tijd, maar zijn wat mij betreft nog altijd een prima signaal.

Sinds deze week kent Wall Street voor het eerst sinds 2007 een vlakke rentecurve: de kortetermijnrente is even hoog als de langetermijnrente. Een uitzonderlijke situatie die in het verleden al vaker een voorbode is gebleken van een recessie. Gelet op de handels- en technologie-oorlog tussen China en de Verenigde Staten geen compleet van de pot gerukt scenario.

Idem voor Europa. Daar is de Duitse lange rente sinds oktober gehalveerd, tot minder dan 0,3 procent. Een frappante evolutie, aangezien de Europese Centrale Bank - met de teller sinds maart 2015 op 2.600 miljard euro - volgende week donderdag zo goed als zeker de bulkinkopen van staats- en bedrijfsschulden stopzet.

Die ene grote koper van de voorbije 3,5 jaar valt weg en ... de obligatiekoersen stijgen. Omdat in tegenstelling tot de Verenigde Staten de Europese economie in 2018 al scherp aan het vertragen is.

Zelfs in die mate dat ECB-voorzitter Mario Draghi suggereert dat de rente misschien wel tot 2020 op nul gebetonneerd blijft. Tot ontzetting van de Europese banken, die al jaren gebukt gaan onder het nulrentebeleid in Frankfurt.

Een nulrente die de rendabiliteit van het kernmetier van de banken, korlopende deposito’s in langetermijnkredieten recycleren, uitholt. Ook hier lijken beleggers te anticiperen op een recessie die de provisies voor probleemkredieten - de jongste jaren bij veel banken tot nul herleid - sterk zou doen oplopen. De Europese banken verloren sinds nieuwjaar 25 procent.

Uitdagend

Of er nu een recessie komt of niet, bedrijfseconomisch is een winstrecessie - een terugval van de winsten - zo goed als zeker. Al zal het zo goed als zeker bij weinig bedrijven zo dramatisch zijn als bij Bpost (7,84 euro ,-24,3%).

Het postbedrijf stuurde maandagavond een ogenschijnlijk onschuldig kort persbericht uit met de aankondiging van het interimdividend. Maar er zat een verwoestende zin in: ‘We verwachten dat 2019 een uitdagend jaar wordt’.

Weet dat ‘uitdagend’ een favoriete eufemisme is van managers voor ‘aartsmoeilijk’. CEO Koen Van Gerven verwijst naar ‘maatregelen om de operationele jobs te verbeteren’, maatregelen die ‘een impact zullen hebben op de winstgevendheid van het bedrijf’.

©Mediafin

Een winstwaarschuwing dus, alleen mocht het zo niet heten. ‘Dit is geen winstwaarschuwing’, liet een woordvoerster weten. ‘We bevestigen wel dat er een belangrijke impact zal zijn vanaf volgend jaar’.

Orwelliaans is nog de beste omschrijving. Op hetzelfde ogenblik was de investor relations van Bpost bij analisten de extra kosten aan het oplijsten die nodig zullen zijn om te pogen de sociale vrede af te kopen. Het prijskaartje is zo ingrijpend dat de meerjarenprognoses die Van Gerven op de beleggersdag in juni schetste, de prullenmand in kunnen.

Hoe ingrijpend leren de vernietigende analistenrapporten. Berenberg wijst er op dat de winstmarge van Bpost nu ‘gebetonneerd’ is rond 10 procent, de helft van de 20 procent uit 2016. Want: ‘we weten uit de ervaring van andere postbedrijven dat geschrapte kostenbesparingen moeilijk op een andere manier terug te verdienen zijn, zeker bij een versnelde krimp van het briefvolume’.

Het 'bombshell' rapport van HSBC ©rv

Een ander Londense beurshuis, HSBC, hanteert het somberste koersdoel en spreekt van ‘een productiviteitsbom’. De nieuwe prognoses van HSBC illustreren wat een averij de resultatenrekening oploopt door de pogingen om de sociale vrede te herstellen.

Met personeelskosten die zo’n 75 à 90 miljoen hoger dan eerst ingeschat liggen, vertaalt een onveranderde inschatting van de omzet zich in een  bijna 30 procent lagere nettowinstprognose en een verwachte halvering van het dividend, in lijn met de fors lagere cashflow. In plaats van 390 à 400 miljoen bedrijfswinst die Van Gerven in juni beloofde voor 2019, rekent HSBC op 283 miljoen.

Het aandeel Bpost is nu bijna gehalveerd vergeleken met de intekenprijs van juni 2013, 14,5 euro ©Photo News

Er is één troost voor de belegger in een aandeel dat vergeleken met de beursgang in 2013 bijna gehalveerd is en zo’n drie kwart lager noteert dan begin 2018.

Exact twee jaar geleden ketste PostNL-CEO Herna Verhagen definitief een stevig overnamebod van Koen Van Gerven af. Misschien moet dit keer Verhagen maar eens een briefje - met dure priorzegel - richting Brussel versturen.

Bij de huidige beurswaarde behoort een fusie van gelijken bijna tot de mogelijkheden. Zeker is dat de twee kwakkelende postbedrijven uit de Lage Landen samen sterker zou staan om de Grote Banaan van 2019 het hoofd te bieden.

ARGENX HEEFT BUUR ABLYNX BIJNA BIJGEBEEND

Het ging een beetje verloren in de latere verkoopgolven, maar de beursweek startte met een paukenslag van Also Sprach Zarathustra-proporties.

Argenx suste vanuit San Diego de resterende onrust bij beleggers over de testresultaten van het expertimentele middel efgartigimod bij de behandeling van de bloedziekte ITP.

Maar vooral: de gigant Johnson & Johnson, naar beurswaarde de grootste farmagroep ter wereld, diende een motie van vertrouwen van jewelste in voor het onderzoeksplatform van de Gentse biotechgroep.

Via de Belgische dochter Janssen legt J&J meteen 300 miljoen dollar neer voor een licentie op het prille bloedkankeronderzoek. J&J koopt voor 200 miljoen dollar ook nog eens 1,77 miljoen nieuwe aandelen. Dat gebeurt tegen 100 euro, een premie van 16 procent.

Het aantal aandelen Argenx stijgt zo naar 37,7 miljoen. Bij de piekkoers maandag was Argenx 3,7 miljard euro waard. 

Niet gek ver verwijderd van de buren van Ablynx, die ook zijn roots traceert bij de unieke kenmerken van lamabloed. De waarde van Ablynx is eeuwig ‘vastgeklikt’ op 3,9 miljard toen het bedrijf na een bod verdween in de Franse reus Sanofi.

Lees verder

Advertentie
Advertentie