weekboek

De manke helpt de kreupele

Redacteur Beleggen

Het Mechelse diagnosticabedrijf Biocartis verloor deze week bijna een derde van zijn waarde. Ook met sectorgenoot Curetis is het slecht gesteld.

Kan een bedrijf met 14 vertegenwoordigers een markt bedienen die in oppervlakte 320 keer groter is dan België en 29 keer meer inwoners telt? Het lijkt een retorische vraag, maar het antwoord is duidelijk ‘nee’ als je naar de halfjaarcijfers van Biocartis (-30,4%, 7,20 euro) kijkt.

Het Mechelse diagnosticabedrijf heeft in de Verenigde Staten 14 vertegenwoordigers om er zijn minilaboratorium Idylla aan de man te brengen en er zijn diagnosekits te slijten. Dat zijn cassettes die je in het kleine labo stopt, waarna de dokter of laborant heel snel en accuraat de diagnose te weten komt. Bij Biocartis gaat het om tests om diverse soorten kanker op te sporen.

De verkoop in de VS, veruit de grootste en lucratiefste markt voor alle farmaspelers, loopt mank bij Biocartis. Het land moest de grote groeimotor voor het bedrijf worden, maar de zwakke Amerikaanse verkoop leidde ertoe dat Biocartis in het eerste halfjaar slechts 72.000 tests verkocht, 10.000 minder dan de markt had verwacht. En terwijl CEO Herman Verrelst tot voor kort overal verkondigde dat hij dit jaar 60 à 70 procent meer testkits zou verkopen, zakt de prognose naar een groei van 30 à 35 procent. Een halvering van de ambities, wat zich uitte in een enorme klap voor het aandeel. Bovendien is ook de gemiddelde verkoopprijs van de tests fors gezakt.

Het diagnosticabedrijf Biocartis heeft in de VS 14 vertegenwoordigers om er zijn minilaboratorium Idylla aan de man te brengen en diagnosekits te slijten. ©Kristof Vadino

Biocartis zei meteen het distributieakkoord voor de VS met de gezondheidsreus Fisher Healthcare op. Voor de Fisher-verkoopploeg stonden de producten uit Mechelen niet meteen hoog op de agenda als ze ziekenhuizen of labo’s bezochten. Biocartis zal de Amerikaanse markt voortaan zelf bedienen. Toch zou het beter zijn een machtige en meer toegewijde distributiepartner te zoeken.

Wachten op solden

Veel kleine Europese spelers hebben hun tanden op de Amerikaanse markt stukgebeten door alles zelf te willen doen. Denk op de Brusselse beurs aan Oxurion (-1,3%, 2,94 euro), het vroegere Thrombogenics, dat met zijn eigen verkoopploeg het oogmiddel Jetrea niet aan de Amerikaanse straatstenen verkocht kreeg. Oxurion boekte deze week de laatste restanten van Jetrea af, wat nog een extra hap van 17 miljoen euro uit het nettoresultaat nam. Ook het Luikse MDxHealth (+0,4%, 1,08 euro) probeert met een eigen ploegje zijn prostaatkankertests in de VS te slijten. Maar zijn vaak onervaren verkopers geven er meestal al na enkele maanden de brui aan. Onder meer door het hoge personeelsverloop gaat de verkoop er achteruit in plaats van vooruit. Met zijn cashvoorraad kan MDxHealth nog amper een dik half jaar verder. Wie de aandelen wil kopen, kan beter wachten tot de solden die vaak met een kapitaaloperatie gepaard gaan.

Bij Biocartis is cash geen probleem. Tegen eind dit jaar hebben de Mechelaars naar schatting nog 170 miljoen euro op hun rekening. Maar koken kost geld. Omdat de Amerikaanse ploeg dringend aan uitbreiding toe is en ook de onderzoekskosten oplopen, zal Biocartis meer moeten uitgeven. De operationele kosten stegen in het eerste semester al met 30 procent.

Bij de particuliere beleggers heeft Biocartis geen al te beste reputatie als het kapitaal ophaalt. In mei gaf het bedrijf voor 150 miljoen euro converteerbare obligaties uit. Alleen grote beleggers konden intekenen. Zij krijgen 4 procent rente per jaar, met de optie hun obligaties later om te zetten naar aandelen. De conversieprijs werd vastgelegd volgens het gemiddelde van de beurskoers de dag van de uitgifte. Hoe lager de koers die dag, hoe meer de grote beleggers konden verdienen. Dat was een vrijgeleide voor de institutionelen om Biocartis-aandelen te dumpen en short te gaan om de koers naar beneden te duwen. De kleine belegger was er de dupe van. Biocartis was de tuimelperte sinds de emissie nog niet te boven gekomen.

In januari dit jaar haalde Biocartis al eens 55 miljoen euro op, toen de koers in korte tijd een vijfde was gestegen. Maar ook alleen bij institutionele beleggers die met een korting konden intekenen. Biocartis is een schoolvoorbeeld van hoe biotech- en andere jonge farmabedrijven verslaafd zijn aan de geldkraan om hun putten te vullen. We spreken beter over een ‘verwaterkraan’, omdat het aantal aandelen bij al die operaties telkens fors stijgt. Wie vijf jaar geleden op de beursgang intekende aan 11,50 euro, zag ruim een derde van zijn investering in rook opgaan.

Twee op de drie biotechers in het rood

Beleggers scheuren met de meeste biotechaandelen in Brussel hun broek. We hebben het voor u uitgerekend. Van alle biotech- en diagnosticabedrijven die ooit naar de Brusselse beurs of het toenmalige Easdaq trokken, leverden twee op de drie verlies op. Dat is inclusief de buitenlanders die van de Belgische biotechappetijt gebruikmaakten, zoals Acacia Pharma of Genkyotex, en met inbegrip van overgenomen bedrijven zoals Ablynx, Innogenetics of Movetis. Dat betekent niet dat biotechbeleggen niet lucratief kan zijn. Wie exact hetzelfde bedrag in elke biotechbeursgang investeerde, puurde daar een winst van 193 procent uit. Al is dat gemiddelde vooral te danken aan de glansrollen van Galapagos (+2.030% sinds de beursgang) en Argenx (+1.296%).

De grootste teleurstelling is Curetis (+0,1%, 0,67 euro), dat meer dan decimeerde. De sectorgenoot van Biocartis die het minilabo Unyvero ontwikkelde, kondigde aan dat hij samensmelt met het Amerikaanse OpGen. Al gaat het in de praktijk om een omgekeerde overname, want de Curetis-aandeelhouders zullen naar schatting zowat 70 procent van het nieuwe OpGen in handen krijgen. De notering op de Brusselse beurs verdwijnt. De ambitie is via OpGens notering op Nasdaq vers geld op te halen. Rouwig kunnen we om de exit niet zijn. Het huwelijk tussen Curetis en OpGen is alsof de manke de kreupele gaat helpen. Samen hebben ze nog ruwweg 9 miljoen euro in kas, terwijl ze ruim 7 miljoen per kwartaal verbranden. Het verkoopploegje van Curetis voor de gigantische Amerikaanse markt is met elf mensen nog kleiner dan dat van Biocartis. Of uit het huwelijk mooie, gezonde kindjes geboren worden, durf ik stellig te betwijfelen.

Koop uzelf

D’Ieteren heeft eindelijk een bestemming  voor een deeltje van zijn spaarboek van ruim 1 miljard euro: zichzelf. De holding gaat voor 150 miljoen euro eigen aandelen inkopen om te vernietigen. Dat is zowat de beste beslissing die het nieuwe management kan nemen. Veel beter dan de vorige aankoop, de Italiaanse modeschriftjes van Moleskine die het eerste halfjaar met rode inkt schreven. D’Ieteren is vooral de autoruitenhersteller Belron, goed voor 70 procent van de intrinsieke waarde. We kunnen betreuren dat de groep een deel heeft verkocht aan de investeringsgroep CD&R, maar die laatste introduceerde wel de discipline die Belron tot een winstmachine maakt. Dit jaar mikt Belron op 70 procent meer in de kassa. Het aandeel D’Ieteren noteert 40 procent onder zijn intrinsieke waarde. Dat is een beter alternatief dan de cashberg, die door de negatieve rente zelfs geld kost.

Ook Ackermans & van Haaren zei een inkoop te overwegen omdat de koers achterblijft op de recordcijfers. Daarbij deze raad aan de nieuwe CEO Jan Suykens: gewoon doen!

Lees verder