weekboek

De zomer van duizend om te zien

Redacteur Beleggen

Alphabet, Apple en Microsoft zijn meer waard dan alle duizend bedrijven op Euronext samen. Wij gaan voor de duizend. En starten met Befimmo, een aandeel dat laatst hip was toen 'Tien om te zien' dat ook was.

Er zijn van die aandelen die je spontaan doen wegdromen van verre reizen. Voorbeelden zijn de plantageholding Sipef, een beursgenoteerde wereldreis langs droge West-Afrikaanse Harmattanwinden en nijdige Papoea-decenniumvulkanen, en Floridienne, met zijn groene peper en vanillestokjes uit Madagascar en zijn nijvere Californische insecten.

Befimmo lijkt daar als Brusselse kantorenspecialist die we elke dag op weg naar het werk tegenkomen niet bij te horen. En toch. Maandag was het prijs. De vastgoedgroep strikte hotelketen The Standard voor ZIN. Dat is het 400 miljoen zware project dat de intussen volledig gestripte spuuglelijke bruine WTC-torens aan het Brusselse Noordstation tegen 2024 in een bruisende bestemming moet omtoveren.

Een hip hotel als 'hoeksteenhuurder' van ZIN kan zeker helpen om het imago van de Noordwijk als zielloze kantoorwoestijn te counteren. De naam 'The Standard' maakte ons nostalgisch naar Los Angeles. En dan vooral het dakterras met zwembad annex cocktailbar van de hipsterhotelketen die downtown Los Angeles als coole bestemming op de kaart zette.

'Je raakt er alleen binnen als je hotelgast bent of Leo DiCaprio heet', waarschuwde mijn Time Out LA-gids mij jaren geleden. Ik moest even later nippend van een letterlijk en figuurlijk laag-bij-de-grondse cocktail erkennen dat mijn Time Out LA-gids zoals steeds gelijk had. Ik troostte mij met de Groucho Marx-gedachte dat ik sowieso niet tot een club wou horen die bereid was mij als lid te aanvaarden.

The Standard heeft een oog voor wijken die up & coming zijn maar genoeg ruwe kantjes overhouden om hipsters die klassieke gepolijste hotelbuurten mijden aan te spreken. Denk aan het Meatpacking District in New York en, recenter, King's Cross in Londen.

De beleggersreactie was, zoals wel vaker bij Befimmo, onderkoeld. Beurshuis Kepler Cheuvreux stipt aan dat The Standard, Brussels pas in 2025 zal openen. Een jaar na de oplevering van het project in 2024 en dat terwijl het hotel toch al gauw een zesde van de totale huurinkomsten van ZIN voor zijn rekening zal nemen. Bovendien is het voor een katalysator voor de beurskoers wachten tot de groep een externe investeerder vindt die bereid is een belang van minstens 25 procent in ZIN te nemen.

Tot dan is Befimmo om het zacht uit te drukken chronisch ongeliefd. Het later op de week gepubliceerde kwartaalrapport leert dat de nettoactiefwaarde van de onderliggende portefeuille kantoren op 60,08 euro per aandeel ingeschat wordt. Met andere woorden: beleggers passen bij de huidige koers van een kleine 36 euro een korting van 40 procent toe.

Een korting die sinds de start van de pandemie nog groter geworden is, maar al jaren hardnekkig is. We overdrijven niet echt als we zeggen dat Befimmo laatst een hippe belegging was toen 'Tien om te zien' elke zomer de Blankenbergse zeedijk op muziek zette. Maar kijk: als zelfs dat VTM-programma een comeback kan maken, waarom Befimmo niet? The Standard, Brussels kan straks een handje helpen.

We zijn trouwens Befimmo om een tweede reden dankbaar deze week. Zij waren zo vriendelijk hun halfjaarrapport donderdag na de slotbel te publiceren. Oef. Voor de openingsbel kreeg ons ochtendploegje met de rapporten van onder meer AB InBev, Ontex, Solvay, Telenet en UCB immers al meer dan voldoende ebitda's voor de kiezen.

Na het ploegen door de rebased adjusted ebitda's bij telecomoperator Telenet moet uw dienaar altijd even gaan liggen. Ik meen het: wie denkt dat je kwartaalrapporten makkelijk kunt omtoveren in een vlot lezenswaardig nieuwsstuk, doe gerust eens de oefening met de 41 pagina's gobbledygook van Telenet.

Hulde voor wie al voorbij de eerste zin geraakt. Die heeft het over nieuwe FMC-klanten, nieuwe RGU's voor breedbandinternet en - onze favoriet - netto organische postpaid mobiele klanten. Rond de al in juni 2020 opgestarte gesprekken met Fluvius om samen glasvezel tot elke voordeur uit te rollen nog altijd geen witte rook. Wat mede met de weinig begeesterende jaarprognose de onderkoelde beleggersreactie verklaart.

Van een ander kaliber was Solvay . CEO Ilham Kadri voorspelt nu de eerste deftige winstgroei in jaren voor de chemiegroep: 2,2 à 2,3 miljard euro, minstens 13 procent meer dan de 1,95 miljard euro over pandemiejaar 2020. En dit ondanks een factuur voor grondstoffeninflatie die Kadri nu voor heel 2021 op 200 à 250 miljoen euro raamt.

In 2007 maakten banken en olie 33 procent van de Europese beurskapitalisatie uit. Nu is dat 11 procent, minder dan de 12 procent voor farma.
Nick Nelson
UBS-strateeg

Het scherpe vraagherstel in vele markten (auto's, elektronica, bouw) laat Solvay toe die grondstoffenfactuur, zij het met enige vertraging, door te rekenen. De doorgevoerde kostenbesparingen doen de rest en zetten een hefboom op de resultatenrekening: de bedrijfswinst sprong deze lente 37 procent hoger.

Solvay is geen uniek geval. Van BASF en Bekaert over Daimler tot Nokia: flink wat Europese bedrijven spinnen garen bij een Europese economie die in een rotvaart uit het dal klimt. Aangevuurd door een rustig doorstomende Europese vaccinatieschildpad die deze week de hijgende Amerikaanse haas voorbijgestoken is.

Niemand minder dan het Amerikaanse beurshuis JPMorgan riep deze week bij monde van strateeg Marko Kolanovic beleggers op minder te tobben over die deltavariant, de ongewenste gast op het bevrijdingsfeest. Kolanovic doet dat verwijzend naar de even verrassende als welgekomen plotse terugval van het aantal besmettingen in het Verenigd Koninkrijk, op dat vlak al een tijdje een soort voorlopende indicator voor het continent.

Bij beurshuis UBS argumenteert strateeg Nick Nelson dat voor de Europese beurzen, die al jaren bij Wall Street achterophinken, eindelijk de lente is aangebroken. 'Europese bedrijven gaan dit jaar vergeleken met Amerikaanse relatief gezien de sterkste winstgroei in 17 jaar voorleggen', stipt Nelson aan.

Eerlijk: we snappen dat u als natuurlijk sceptische Europeaan twijfelt na vele valse lentes voor de Europese beurzen, die al vijf jaar in essentie surplacen terwijl Wall Street record na record bijschrijft. Maar weet één iets: als u uw mandje niet met Europese aandelen vollaadt, zullen anderen het wel in uw plaats doen.

Nelson merkt op dat Amerikaanse beleggers na twee jaar continu verkopen weer Europese ETF's, fondsen waarmee je in één muisklik een mandje 'Europa' koopt, aan het inslaan zijn (zie grafiek). Nelson onderstreept ook dat Europese beurzen sexier zijn dan velen denken, een argument dat zijn collega Graham Secker bij Morgan Stanley al langer naar voor schuift. 'In 2007 maakten banken en olie 33 procent van de Europese beurskapitalisatie uit. Nu is dat 11 procent, minder dan de 12 procent voor farma. Technologie is nu invloedrijker op de Europese beurzen dan banken, de luxesector volgt op de voet'.

De Europese herontdekking zal met horten en stoten gaan, zoals ook de herontdekking van AB InBev met horten en stoten gaat. Michel Doukeris, de nieuwe topman van de bierreus, worstelt met oplopende kosten en bijhorend krimpende marges. Credit Suisse-analist Sanjeet Aujla merkt ook fijntjes op dat AB InBev best wat diverser mag worden en wat meer zijn status van wereldspeler mag weerspiegelen: '65 procent van het commercieel leiderschap zijn Braziliaanse mannen, 80 procent heeft roots bij AmBev (de Braziliaanse stamvader van AB InBev, red.)'.

Maar op een ogenblik dat drie Amerikaanse bedrijven (Alphabet, Apple en Microsoft) meer waard zijn dan alle 1.000 bedrijven op Euronext samen, durven we toch te stellen dat dat duizendtal de komende jaren lucratiever jachtterrein zal blijken dan het kransje Big Tech. Daar verwedden we in 2025 een hard seltzer op de rooftopbar van The Standard, Brussels op. Als we, hipster die u bent, in uw zog mogen binnenglippen.

Lees verder