weekboek

Fatten the curve

Redacteur Beleggen

De vraatzucht van de beurzen minderde vaart. Maar van een duurzame vermageringskuur is in deze schijnbaar oneindige cyclus niets te merken. En dat maakt het risico op een crashdieet eens zo groot.

Inspanningen om de coronacurve af te vlakken hadden op mijn eigen curves het omgekeerde effect. Ik deed in 2020 meer dan ooit mijn duit in het zakje van Just Eat Takeaway en de meer lokale voedselnijverheid. Kerstbûcheke hier, ovenhapje daar. De weegschaal rallyde met bitcoinachtige allures.

Toen ik tijdens een potje voetbal met mijn kinderen meer op mijn adem dan op de bal trapte, besloot ik dat het tijd werd voor een correctie. Niet zozeer figuurmatig, dat zal altijd aan de hyperbolische kant zijn, maar wel aan mijn algemene wohlfühlen.

In een bemoedigende eerste 14-daagse waarin het terugschroeven van mijn alcohol- en koolhydraatinname mij zowat drie kilo lichter maakte, keek ik vol verwachting naar de beurs als sparringpartner. Zou zij dan geen nieuwjaarsdieet overwegen? De lillende matrone die boven de uitgemergelde economie uittorent? Al was het maar om wat meer in touch te komen met de economische barometers.

Economen van JPMorgan en UBS wezen in de afgelopen week op de hoge waarschijnlijkheid van een dubbele dip voor de eurozone. Twee opeenvolgende recessies met alleen het vorige zomerkwartaal als positief tussenschot. De economische oorlogswinter dwarrelde deze week als een sneeuwvlokje neer op de hoogzomerende beurs ondanks een riant stimuluspakket van ‘quid pro Joe’.

Inflatie

De Bel20 moest 34 punten inleveren. En wie komt in negatieve beursweken bovendrijven? Colruyt danste na enkele muurbloempjesmaanden weer van mali naar Boni en klom naar zijn hoogste peil sinds oktober. De Halse supermarkt kon zich woensdag opwarmen aan een welluidende Canadese overnamekandidaat voor concurrent Carrefour. De vrijage van Couche-Tard uit Québec legde de fusiespeculaas in de supermarktsector op het bovenste schap.

Toen Élyséeprotectionisme de Carrefour-deal in de kiem smoorde, hield Colruyt het hoofd recht. Daar zit de voedingsinflatie voor iets tussen, dacht ik toen ik bij de potentiële Couche-Tard om mijn hoek de prijs van een Carrefour-aandeel neertelde voor een bescheiden ketomaaltijdje. De prijzen voor levensmiddelen zullen in 2021 met 3 procent stijgen, hoorde ik de CEO van Domino’s Pizza deze week zeggen in wat alleen maar een persoonsverwarring met Jerome Powell kan zijn geweest. Maar te midden van de massale geldcreatie maakt inflatie een comeback. Omdat de vastgoedprijzen niet meetellen in de meetmandjes spant voeding daarbij de kroon.

Ieder moment kan er Amerikaanse goedkeuring komen voor een corona- test made in Mechelen. Dat zou Biocartis een Tia Hellebaut-waardige sprong moeten garanderen.

Naast Colruyt was het in de Bel20 weinig soeps. Behoudens Umicore. De materialengroep laafde zich aan een versnelling in de grondstoffenrally die de prijs voor rodium boven 20.000 dollar tilde.

Bart De Pauw

Maar het waren zeker niet de dikke vissen die deze week scoorden. Ondanks enkele koersdoelverhogingen moest ING 5 procent inleveren. De bank is in Brussel nochtans het goedkoopste aandeel als je kijkt naar de koers/winstverhouding. Maar iedereen weet dat die ratio sinds de kwantumsprong van Tesla van zijn voetstuk is gevallen en sindsdien zowat de Bart De Pauw van de beursmeetstokken is.

De voorbije beursweek was het aan de kleine en middelgrote beursbedrijven.

Ook Barco, wiens BMI sinds corona op toenemend ondergewicht wijst, raakte nog meer vetreserves kwijt. Een baldadig Netflix kondigde 70 eigen filmproducties aan voor 2021. De gekwelde cinemasector en zijn toeleveranciers stonden erbij en keken ernaar. Zoals iedereen, op een klein scherm via een chromecast.

Nee, de voorbije beursweek was het aan de kleine en middelgrote beursbedrijven. En dan zeker aan cyclische exemplaren die minder coronakilo’s meedragen. Recticel won 10 procent en vestigde een nieuw record.

Wielerliefhebbend

Een hausse voor de bouwsector gaf ook extra glans aan Deceuninck. De wielerliefhebbende pvc-specialist won sinds juli ruim twee derde in beurswaarde en kon vrijdag een forse omzet- en winstgroei voorleggen in het voorbije coronajaar. De hoogvlieger uit Hooglede ziet zijn marges verbeteren en daardoor zijn schuld dalen. Het heeft bovendien een knappe Turkse dochter die zeer goed in de markt ligt. Een mediterrane lichaamsbouw waar menigeen voor zou tekenen.

Je moet natuurlijk ook wat mazzel hebben met je metabolisme. ‘Goed voor jou’, antwoordde een vriendin toen ik haar zoomend vertelde over mijn meer ascetische levensstijl. Ondertussen propte ze een hele grabbel Cheetos in haar vetimmuun lijf. Sommigen moeten er gewoon harder voor werken.

Dat ondervond ook Biocartis deze week. Het Mechelse biotechbedrijf deed een stevige work-out in het vierde kwartaal. Het overtrof niet alleen zijn neerwaarts bijgestelde verkoopdoelstelling voor het minilab Idylla, ook de oorspronkelijke doelstelling ging aan diggelen. Daarbovenop kan er ieder moment een Amerikaanse FDA-goedkeuring voor een coronatest made in Mechelen binnenlopen. Dat alleen al zou een Tia Hellebautwaardige sprong moeten garanderen. Maar de weekwinst bleef bescheiden en houdt Biocartis nog altijd 66 procent onder zijn piek van 2018. En dat terwijl Sequana Medical zonder recente verdienste een status krijgt die goddelijker is dan de Gallische kruidengodin waar het bedrijf naar werd genoemd.

Ook Euronav moet harder werken dan andere. De olietankerrederij wordt al vele maanden gedrukt door de olieprijs, hoewel ze daar stricto sensu niet van afhangt. Daardoor is het misbegrepen aandeel goedkoper dan outfits van Kaat Bollen (mijn volle steun overigens, Kaat. Ik wandel al twaalf jaar met fluofietshelm en sportschoenen door de beurswereld. O wee wie daarvoor mijn perskaart durft in te trekken).

Wanneer de olieprijs dan eindelijk naar boven gaat, zoals deze week, moet Euronav toch nog op zijn kin kloppen. Opmerkelijk compromisgezinde Saoedi’s willen een rem zetten op hun output. Dat stuwde Amerikaanse olie naar haar hoogste peil sinds de uitbraak van de coronacrisis. Euronav bleef achter en sloot de week rood. Ook al is het volgens de berekeningsmethodes van beursgoeroe Joel Greenblatt het meest koopwaardige aandeel in Brussel. Dat moet prikken. Zeker als je ziet dat een beursgenoteerd jojodieet als Hamon zonder enige aanleiding 12 procent hoger aan het weekend kan beginnen.

Mak januari

De markt is ondanks een ogenschijnlijk mak januari nog in volle overdrive. Daarvan vonden we nog een bewijs in een uitgemergeld centjesaandeel dat deze week de hoofdprijs kon pakken. Asit Biotech, wiens onderzoek naar graspollenallergie vorig jaar niet werkzaam bleek, vond als bij mirakel een Franse overnemer: de radiologiegroep DMS uit het Occitaanse plaatsje Maguio bij Montpellier.

ASIT sprong 37 procent hoger na het nieuws. Maar op welke grond eigenlijk? Met het waardeloze onderzoek lijkt het enige met een beetje waarde de beursnotering. En daar lijkt het de Fransen om te doen. De vraag blijft hoeveel aandelen ASIT zal moeten creëren in ruil voor hun inbreng. Maar het lijdt weinig twijfel dat de aandeelhouders grotendeels uitgewist zullen worden.

Een trip down memory lane naar Option/Crescent toen Eric Van Zele met de inbreng van zijn bedrijf een megaverwatering triggerde. Zo zie je maar dat er goede en slechte vetten zijn. Deceuninck dat op conto van een fundamentele verbetering van de markt en sterkere marges aandikt, yes please. Maar kilo’s bulken zonder spieren te kweken? Been there, done that en ik werd er niet gelukkiger van.

Lees verder