weekboek

Geluk schuilt in een petfles

Redacteur Beleggen

Terwijl wat lucht uit de torenhoge waarderingen van de techreuzen ging, legden enkele Belgische familiebedrijven sterke halfjaarrapporten voor.

‘Ik wil geen euro van de Belgische staat. Dat is een principekwestie’, zei CEO Dirk De Cuyper van Resilux (+7,5% op weekbasis) bij de presentatie van zijn halfjaarcijfers. De maker van petflessen, vooral voorvormen die de klanten zelf tot plastic flessen blazen, zette bij het begin van de pandemie 5 tot 10 procent van zijn werknemers betaald thuis. Maar De Cuyper weigerde gebruik te maken van het systeem van tijdelijke werkloosheid in ons land.

Lovenswaardig van de man, die op die manier de belastingbetaler - en dus u en ik - wat centen bespaart, maar minder gunstig voor de aandeelhouders van het bedrijf. We vergeven het de gedreven ondernemer. Resilux pakte uit met een uitstekend halfjaarrapport. Terwijl het bedrijf hetzelfde aantal flessen verkocht als een jaar eerder, zwellen de cijfers aan hoe meer je naar onderen in de resultatenrekening scrolt. De brutobedrijfswinst (ebitda) nam 16 procent toe, de bedrijfswinst (ebit, inclusief de afschrijvingen) 22 procent, de nettowinst zelfs 40 procent.

Wie slim belegt en een rendement van 10 procent per jaar haalt, ziet een investering van 10.000 euro na 40 jaar aandikken tot ruim 411.000 euro.

Investeringsprogramma

Resilux plukt de vruchten van een zwaar investeringsprogramma. De onderneming komt bovendien uit een woelige periode. In 2016 werd Resilux buitengekegeld bij de joint venture Airopack, dat een revolutionaire petspuitbus met perslucht in plaats van schadelijk drijfgas had ontwikkeld. De gedwongen exit bracht 62 miljoen euro op. Een geluk, want nadien bleek de boekhouding bij de Zwitserse partner ATG een zootje en kijken diens aandeelhouders tegen een total loss aan.

Even later wou de durfkapitaalgroep Bain Capital Resilux inlijven, maar die deal sprong af omdat de Duitse mededingingsautoriteiten dwarslagen. Op eigen kracht groeien werd het nieuwe motto. De Cuyper spoelde de nachten dat hij wakker was gebleven om de spuitbus te verfijnen door en ging op overnamejacht. Resilux nam een petrecyclagebedrijf in Zwitserland en een fabriek in Servië over, en bouwde een nieuwe in Roemenië.

Die opstartinvesteringen zijn nu achter de rug. Als familiebedrijf kon Resilux het zich veroorloven op langere termijn te denken. De familie bezit 57 procent van de aandelen. Dirk De Cuyper staat samen met zijn broer Peter aan het hoofd. Vader Alex was tot vorig jaar voorzitter, voor hij op 83-jarige leeftijd de fakkel doorgaf aan Francis Vanderhoydonck, waardoor het bedrijf een onafhankelijke voorzitter kreeg. Vanderhoydonck was in een vorig leven chef van de zakenbanktak van de Generale Bank en werkte later bij een uitkoopfonds van een investeringshuis. Wie weet dient zijn expertise om Resilux ooit naar andere oorden te loodsen, nu geweten is dat de familie er niet afkerig van is om de onafhankelijkheid op te geven?

Al zien wij Resilux het liefst nog lang in Brussel noteren. Het aandeel noteert nog altijd ruim onder de 190 euro die Bain wou bieden om het van de beurs te halen. We moeten er eerlijkheidshalve bij zeggen dat Resilux intussen een riante kapitaalvermindering van 16,30 euro per aandeel naar de aandeelhouders liet vloeien.

Tegen 14 keer de winst is Resilux niet duur. Door de riante cashflows kon het Wetterse bedrijf de schulden dempen van 76 tot 33 miljoen euro, minder dan 1 keer de ebitda. Bij voorkeur zien we nieuwe investeringen naar de petrecyclage gaan, waardoor Resilux zich op de kaart kan zetten als een innovatieve speler in de circulaire economie.

Mooiste dorpsnaam

Even verderop in Schellebelle presenteerde ook Van de Velde (+6% op weekbasis) een beter dan verwacht semesterrapport. Het familiebedrijf kon geen betere thuisbasis gekozen hebben. Schellebelle werd ooit verkozen tot mooiste dorpsnaam van Vlaanderen. En geef toe: er schuilt iets sensueels in de naam, een ideale match voor een lingeriebedrijf.

In tegenstelling tot Resilux had Van de Velde wel last van corona. De omzet kelderde 27 procent, de brutobedrijfswinst 45 procent. Maar topvrouw Marleen Vaesen sneed rigoureus in de kosten. Ze maakte in tegenstelling tot De Cuyper wel gebruik van de tijdelijke werkloosheid. Daardoor bleef de maker van Marie Jo-setjes netto uit het rood, al verschrompelde de winst met twee derde tot 5 miljoen euro. Alle analisten hadden echter verlies ingecalculeerd.

De winstcijfers en de cashpositie van 43 miljoen euro geven Van de Velde de moed om opnieuw een interim-dividend uit te keren van 1 euro per aandeel, als compensatie voor het geschrapte dividend eerder dit jaar. Daarmee zet het bedrijf zich op de kaart als een coupontopper, met een rendement van net geen 5 procent.

Ook het inkoopprogramma van 15 miljoen euro werd donderdag hervat. Onderschat de kracht van zulke inkopen niet bij kleine en middelgrote bedrijven die minder vlot verhandelbaar zijn. Vaak leggen ze een bodem onder de koers. Ook Resilux, Sioen, Smartphoto en D’Ieteren hebben programma’s lopen om eigen aandelen in te slaan.

Een opvallende discrepantie in de cijfers van Van de Velde is dat de groothandel het veel beter deed dan de eigen winkels: min 24 versus min 42 procent. Volgens het bedrijf is dat te danken aan de ‘digitale creativiteit’ van de winkels die het belevert. Blijkbaar zijn de klanten veel vindingrijker dan Van de Velde zelf om bh’s aan de vrouw te brengen. Er is dus nog ruimte voor beterschap bij het eigen netwerk. De nog amper 7 winkels in de VS, die onder het Britse dochtermerk Rigby & Peller werken, presteerden trouwens alweer desastreus. Het wordt hoog tijd om die boel te verkopen of op te doeken.

Nasdaq in correctie

What comes up, must come down. Dat geldt doorgaans niet voor aandelen op lange termijn, wel op korte termijn als de klim een beetje van het goede te veel was. De technologierijke Nasdaq-index bengelde vrijdagmiddag 10 procent onder het peil van woensdag. De recente superwinsten waren blijkbaar het gevolg van enorme aankopen van callopties op individuele aandelen, drie keer zoveel als het gemiddelde sinds 2017. Een grote koper zou het Japanse concern Softbank van Masayoshi Son zijn. Omdat opties de tijd tegen zich hebben, lokken verkopen snel meer verkooporders uit. Computergestuurde programma’s die trends volgen, versterken die neergang nog.

Qua waardering is er niet veel verschil tussen Resilux en Van de Velde. Beide noteren tegen iets minder dan 7 keer de ondernemingswaarde (die rekening houdt met de schulden) versus hun verwachte brutobedrijfswinst. Maar ik gok erop dat de groeimotor in Wetteren de komende jaren steviger blijkt dan die in Schellebelle.

Nog twee bedrijven pakten met sterke cijfers uit. Beide genoten ook volop van de overheidssteun om de gevolgen van de pandemie te dragen: Aedifica en Care Property Invest . De rusthuiseigenaars kregen geen rechtstreekse steun, maar hun huurders - de uitbaters - wel. De wachtlijsten voor een kamer zijn weg, een op de tien kamers in de rusthuizen staat leeg. Dat komt niet alleen door de oversterfte, maar ook omdat veel ouderen niet meer zo happig zijn om in een home te belanden na de onheilsbeelden in het begin van de pandemie.

Vlaanderen geeft de uitbaters minstens tot oktober een volledige compensatie voor die leegstand en de toegenomen kosten om corona te weren. Elders zijn er andere tegemoetkomingen. Zolang het manna uit de staatskas neerdaalt, ondervinden de uitbaters geen problemen om hun huur op te hoesten.

Populistische onwaarheden

Terwijl De Cuyper geen euro van de overheid wil, wil die overheid wel meer euro’s van ons. Om de staatskas te spijzen denken de partijen die een regering willen vormen al volop na over hoe ze ons nog meer kunnen belasten. Daarbij schuwen onze politici geen populistische onwaarheden. ‘Nu de beurs op winst staat, moet eerlijke fiscaliteit op tafel komen’, zei sp.a-voorzitter Conner Rousseau.

Over welke winst heeft hij het? De Bel20 staat op een verlies van 16 procent dit jaar. We zitten niet allemaal in de steraandelen van de Nasdaq, die deze week trouwens rake klappen kregen. Apple verloor donderdag 8 procent, wat 180 miljard dollar beurswaarde uitveegde. Dat is het hoogste bedrag dat een bedrijf ooit in één dag verloor.

Die ‘eerlijke fiscaliteit’ is dan weer een eufemisme voor een belasting op beleggen, waar niets eerlijk aan is. Vooral de kleine garnalen zullen de taks moeten ophoesten, terwijl het spaargeld dat we in aandelen stoppen al meer dan genoeg belast is. De regering zou beter meer mensen aanmoedigen om met een gering bedrag een stevige appel voor de dorst bijeen te beleggen. Het is de beste manier om te sparen voor een pensioen en draagt bij tot de financiering van de economie. Wie slim belegt en een rendement van 10 procent per jaar haalt, ziet een investering van 10.000 euro na 30 jaar aandikken tot bijna 160.000 euro, en na 40 jaar tot 411.000. Dat wordt moeilijker met een meerwaardetaks die beleggen ontmoedigt.

Lees verder