nieuwsanalyse

Guillaume, de geit en de kool

Guillaume Boutin, de nieuwe CEO van Proximus ©Photo News

De kwadratuur van de cirkel. Dat is alles wat we van Proximus-CEO Guillaume Boutin in 2020 verwachten.

Nou. Ging die eindejaarsrally lekker over in een nieuwjaarsrally. De Bel20  kon op de eerste handelsdag van 2020 zelfs eindelijk boven die verweerbarstige grens van 4.000 punten afklokken. De eerste keer dat de Brusselse beursbarometer boven 4.000 afsloot? 20 september 2006. @jack had net zijn eerste tweet verstuurd, op de iPhone was het nog bijna een jaar wachten. Je vraagt je af hoe we toen in godsnaam met elkaar konden communiceren.

13 jaar surplace dus. Mét dividenden oogt het plaatje beter, maar toch: veel royaler dan een spaarboekje bracht een Bel20-fonds over die periode niet op. Voeg er bij dat het rendement van zo’n boekje minder zaagtanden vertoont en ook fiscaal voordelig is en je snapt de voorkeur van de risico-averse Belg.

©Mediafin

De Leuvense burgervader Mohamed Ridouani vorige week in ‘De Tien Geldvragen’ in De Tijd: ‘Na mijn studies heb ik wel eens aandelen gekocht van een beloftevol technologiebedrijf. Dat was toen nogal hip. Maar uiteindelijk is er van die die investering niets overgebleven. Die slechte ervaring heeft me tegengehouden opnieuw te beleggen.’

Meteen het probleem van veel beginnende beleggers. Ze wagen zich zonder veel voorbereiding op de beurs, scheuren hun broek en hollen terug naar het spaarboekje. Daar kun je alleen maximaal de inflatie verliezen. En die inflatie is hardnekkig laag, ook al gooide de Europese Centrale Bank de voorbije jaren 2.600 miljard euro in de strijd bij haar pogingen om uw leven duurder te maken. Centraal bankiers zijn nog nooit bij de start van de solden op de Meir geweest en denken dat u en ik niet meer gaan consumeren als de prijzen niet stijgen. Vandaar.

Door de bulkinkopen van de ECB zijn alle ‘vastrentende’ effecten - obligaties, kasbons, termijnrekeningen - rentevrij risico in plaats van risicovrij rendement. Wat de populariteit van het spaarboekje verklaart: die minimumrente van 0,11 procent is relatief hoogrentend. Resultaat: plus 13 miljard naar 284 miljard euro in 2019.

Het subzerobeleid van de ECB verklaart ook de populariteit van alle ‘bijna-obligaties’: aandelen die beleggers immuun voor de conjunctuurgrillen achten en een stevig en stabiel dividend beloven. Zo’n aandeel is Proximus . Bij het huidig dividend biedt de telecomoperator een aardig rendement: netto 4,1 procent. Tegen de tijd dat je dat zo’n rendement op een spaarboekje verzameld hebt, ligt Brussel aan zee.

We trekken het maar een beetje op flessen als we stellen dat voor het gros van de Proximus-beleggers - niet in het minst die ene grote, die er elk jaar het gat in zijn begroting een beetje mee dichtrijdt - dat dividend ook het enige is dat telt. Proximus is in de loop van 2019 het nieuwe Colruyt geworden.

Millwall FC

We vergeleken Colruyt een tijd geleden met Millwall FC, een Oost-Londense voetbalploeg die door zijn bedenkelijke reputatie in de rest van het land zo weinig geliefd is dat de fans ‘Nobody likes us, we don’t care’ zingen. Terwijl Colruyt door de koersval zieltjes gewonnen heeft, is het nu de telecomoperator die bijna unaniem ongeliefd is bij het analistenheir.

Van de 25 die er volgens Bloomberg het aandeel volgen hanteert er één een koopadvies. Elf zeggen - een geeuw onderdrukkend - dat u mag ‘bijhouden’, twaalf geven de raad te verkopen. De belegger bij dit alles? Stoïcijns. Net zoals hij geen krimp gaf bij de saga’s rond de oude (Dominique Leroy) én de nieuwe CEO (Guillaume Boutin) en het feit dat mede door die saga’s het besparingsplan - en dus de beloofde lagere kosten - aan het verzanden is.

Boutin wordt volgens mij dé CEO om in de gaten te houden in 2020. Hopelijk komt de Fransman uitgerust aan de aftrap want het takenpakket oogt indrukwekkend. Ten eerste de sociale rust doen terugkeren en het besparingsplan reanimeren.

Ten tweede het hoofd bieden aan de scherpe concurrentie: nu de Waalse kabelaar Voo verrassend snel een nieuwe eigenaar lijkt te gaan krijgen, dreigt de concurrentie in het zuiden van het land eindelijk scherper uit de hoek te komen. Daar komt bij dat het telecomwaakhond BIPT menens lijkt om via lagere ‘huurtarieven’ voor de kabel dit jaar would-be prijzenbrekers een kans te geven komaf te maken met het duopolie Telenet/Proximus.

©Mediafin

Over die kabel gesproken: het twaalfde verkoopadvies voor Proximus kwam eind vorig jaar van Deutsche Bank. De reden? De uitrol van Proximus’ supersnel internet tot bij de woning (FTTH ofte Fiber To The Home, tegenover FTTC ofte vezel tot de stoep nu) gaat tergend traag, merken de telecomanalisten van Deutsche op. 18 procent ‘dekking’ tegen 2021.

Een trage uitrol die potentieel een stevig concurrentieel nadeel kan worden bij comakijkers. ‘Gelet op Telenets investeringen in zijn Gigabit-netwerk en de mogelijkheid om snelheden tot 1Gbps aan te bieden, ontstaat er een duidelijk verschil met Proximus’ FTTC netwerk met zijn snelheidslimiet van 100 Mbps’, schrijft Deutsche.

Maar koken kost geld. De ex-monopolist spendeert al dik 90 procent van de vrije kasstroom aan het dividend, hogere kapitaalinvesteringen voor een snellere uitrol zouden dat cijfer boven 100 procent tillen. Geen wonder dat FTTH op de jongste teleconferentie met analisten - bij de derdekwartaalcijfers, eind oktober - vaak opdook.

Waarnemend CEO Sandrine Dufour liet toen het volgende optekenen: ‘We komen in februari terug op het dividend. Ik kan alleen herhalen dat als we beslissen om de uitrol te versnellen we als eerste prioriteit onze sterke balans zullen aanwenden’. Met andere woorden: liever eerst de ratio boven 100 procent tillen en dus meer schulden aangaan dan het dividend te verlagen.

De slide van Orange

Pikant detail: vorig CEO Dominique Leroy startte haar carrière met de aankondiging dat het dividend vanaf boekjaar 2014 zou verlaagd worden, tot de huidige 1,50 euro, precies om meer te kunnen investeren.

Een andere optie dan extra schulden om het dividend op peil te houden is een deel van de infrastructuur ten gelde maken. Een pleïade van investeerders zoals pensioenfondsen is tuk op het stabiele rendement dat zendmasten en glasvezelnetwerken op zeer lange termijn opleveren. ‘Opkopers’ van infrastructuur zoals het Spaanse Cellnet en het Italiaanse Inwit zijn dé sterren van de Europese telecom (zie grafiek).

Een verkoop brengt meteen geld in het laatje en de verkochte infrastructuur kan terug geleased worden, zoals Euronav met oudjaar slim met drie tankers deed. Al heeft, merkt Deutsche op, Proximus hier een handicap: door de trage uitrol heeft de Belgische marktleider behalve de zendmasten net als het Britse BT relatief weinig ‘nieuwe generatie netwerken’ - NGNs in het analistenjargon - te ‘vermarkten’, zeker vergeleken met Telenet.

Waar beleggers in Orange in december over struikelden: slide 44 van de presentatie ©rv

Voor CEO Boutin wordt het een huzarenstukje om te laveren tussen dividend en investeringen. Wat voor een mijnenveld de sector met zijn op dividenden gefocuste beleggers is, bewees de beleggersdag van het Franse Orange in december.

Slide 44 toonde dat de investeringen inclusief opstartkosten voor het op lange termijn voordelige delen van netwerkapparatuur in Spanje en België (in tandem met Proximus) de komende jaren niet zullen dalen in procent van de omzet. Waarop de koers onderuit ging.

Eén iets is zeker: als Boutin eind 2020 blijkt de geit én de kool gespaard te hebben, dan mag INSEAD zich op een pak meer inschrijvingen verwachten voor zijn intussen hier te lande beruchte ‘executive MBA program.

Lees verder

Advertentie
Advertentie