nieuwsanalyse

Juicht, comakijkende datavreter!

©rv

De Belgische telecom hield zich tot nog afzijdig van de deflatie (lees: prijzenslag) elders in Europa. Een blaffende waakhond kan daar verandering in brengen. Tot jolijt van de consument, tot afgrijzen van de belegger.

'Raadpleging over nieuwe wholesaletarieven voor toegang tot de netwerken van kabeloperatoren’. Geef toe, de Belgische telecomwaakhond BIPT had een vlottere titel kunnen bedenken voor het rapport dat hij vrijdagavond 5 juli online zette, terwijl een nietsvermoedende natie alleen oog had voor Le Grand Départ.

En toch had het rapport maandag per saldo een impact van 900 miljoen euro op de Brusselse beurs. Proximus  en Telenet  verloren samen 930 miljoen euro, terwijl de beurswereld Orange Belgium  een bescheiden 30 miljoen meer waard achtte.

De reden? De telecomwaakhond is van plan de concurrentie op de telecommarkt, vooral voor ‘vaste’ diensten zoals breedbandinternet en digitale televisie, op te drijven. En dat hoopt hij te doen door de eigenaars van netwerken te verplichten fors lagere huurprijzen aan te rekenen.

Deze BIPT-tabel met hypothetische huurgelden voor netwerken veroorzaakte flink wat deining op de Brusselse beurs ©BIPT

Die lagere groothandelsprijzen moeten virtuele operatoren zonder eigen vast netwerk - Orange Belgium, maar ook Mobile Vikings en andere kapers op de kust - in staat stellen kabelknippers een scherp geprijsd ‘naakt’ breedbandaanbod te doen. Een aanbod voor Belgen die thuis louter een performant breedbandinternet willen om Netflix, VRTnu, VTM Go etcetera online te ‘stromen’. Zonder dat dat aanbod gebundeld zit met andere diensten, zoals telefonie of een televisie met opzetkastje en meer zenders dan je ooit kunt comakijken.

Let wel: het gaat nog maar om een voorstel van het BIPT. Maar de potentiële impact is enorm, stipt KBC Securities-analist Ruben Devos aan. Om in Vlaanderen onbeperkte kabeltoegang tegen een downloadsnelheid van 200 MB per seconde aan te bieden, zou Orange Belgium Telenet per maand 13 à 14 euro huurgeld moeten betalen. Vergelijk dat met de retailprijs bij Telenet zelf voor de klant die zo’n formule wil (Internet Fiber 200): 54 euro per maand. De marge voor disruptie is groot.

Disruptie die er de voorbije jaren al was in mobiele telefonie. Zo leren data van het BIPT dat de Belgische operatoren in 2018 collectief hun inkomsten uit mobiele diensten licht zagen afnemen, van 2,06 naar 2,03 miljard euro. De rek is er daar al jaren uit, ondanks ons collectieve datavreten. Belgen verbruikten vorig jaar 203 miljard megabyte, een vertwintigvoudiging vergeleken met 2013.

Kortom: de prijs per gigabyte data daalt pijlsnel. Dat is een Europees fenomeen: Morgan Stanley becijfert dat zelfs een explosie van het dataverbruik onvoldoende is om de pijlsnelle prijsdaling per gigabyte - jaar op jaar minus 33 procent over het eerste kwartaal - te compenseren. Data van Eurostat leren dat telecomdiensten in de eurozone tussen 2007 en 2018 20 procent goedkoper werden. ‘Telecom is de meest deflatoire sector van Europa’, vat Morgan Stanley samen. Zo gaan de Europese centraal bankiers nooit aan hun 2 procent raken, natuurlijk.

LOVE

Vandaar de minus 900 miljoen. Wat als naast de mobiele datavreter straks ook de Belg die thuis in zijn luie zetel comakijkt van een cashflowvernietigende prijzenslag zal genieten? De meeste analisten denken wel niet dat Orange Belgium de meevaller integraal naar die consument zal laten doorstromen.

‘Vergeet niet dat Orange Belgium over 2018 operationeel nog tegen 60 miljoen cash burn aankeek op zijn kabelaanbod. Het zou ons dus niet verbazen mocht de operator een deel van de lagere groothandelstarieven gebruiken om sneller dan verwacht break-even te draaien’, oordeelt UBS-analist Nicolas Prys-Owen. Vandaar dat het aandeel Orange Belgium ondanks de dieselende start ook de rest van de week goed in de markt lag.

©Mediafin

Orange-CEO Michael Trabbia erkent zelf dat de nieuwe huurprijzen de operator met zijn LOVE-bundel - die internet, telefonie en televisie combineert - sneller op het pad van winstgevendheid zetten. Sinds die lancering van die bundel in het voorjaar van 2016 wist de nummer drie van de telecom meer dan 200.000 Belgen te strikken, al blijft LOVE tot nader order verlieslatend. Maar Trabbia zelf wil het belang van LOVE niet overdrijven en oppert dat de ‘ontbundeling’ pas begonnen is.

De jongste jaren gingen de Belgische operatoren in vergelijking met de Europese collega’s (zie grafiek) nog vrij succesvol te lijf door klanten via de verkoop van extra diensten steeds intensiever te ‘bundelen’. Proximus is een schoolvoorbeeld. Van de 2,95 miljoen klanten bij de markteleider zijn er 737.000 of een kwart ‘quad play’.

Dat zijn gezinnen die al hun telecomdiensten (internet, televisie, vaste en mobiele telefonie) bij Proximus afnemen. Omdat ze met handen en voeten gekluisterd zitten, zijn ze de trouwste klanten: op jaarbasis zegt slechts 4 procent van de ‘4P’-klanten zijn abonnement op. En ze zijn extreem lucratief: Proximus verdient aan de 4P’s gemiddeld 112 euro per maand, tegen 34 euro voor een ontrouwe ‘1P’.

Bundels zijn cruciaal voor de cashflow en dus het royale dividend van de Belgische telecomoperatoren. Zeker nu de uitrol van een 5G-netwerk - toekomstige licenties in cluis - jaren cashflow zal opslorpen. Geen wonder dat Proximus en Orange Belgium uitgerekend in de week van het BIPT-bommetje aankondigen de kosten voor 5G te zullen delen, om te besparen.

Met een lage huurprijs als rugdekking kan would-be prijzenbreker Orange Belgium zonder zijn eigen marges aan flarden te schieten een scherp geprijsd kabelknippersaanbod in de markt zetten. Dat aanbod moet dit najaar een feit zijn.

Het Spaanse Masmovil illustreert dat consumenten een scherp geprijsd breedbandaanbod enthousiast ontvangen.

Voor wie twijfelt aan de potentiële impact, gaf beurshuis Barclays recent het voorbeeld van Spanje. De Spaanse BIPT wou in 2015 Orange en Jazztel, de nummers twee en drie, alleen laten fuseren als ze de kleine nummer vier Masmovil tegen gunstige voorwaarden toegang verschaften tot hun vast netwerk.

Het resultaat: aan het eind van het eerste kwartaal telde Masmovil al 1,13 miljoen breedbandklanten, tegenover 190.000 twee jaar eerder.

Barclays wijst op twee factoren die Masmovil rugwind gaven. Eén: een groot verschil tussen de prijs van bundels en de prijs van een simpel breedbandabonnement. Twee: ongenoegen bij de Spaanse consument over prijsverhogingen die Telefonica & co jaarlijks doorvoeren. Laat dat nu net twee factoren zijn die de Belgische consument bekend in de oren zullen klinken.

Waar rook is

Ondanks het bommetje van het BIPT waren Telenet en Proximus deze niet de enige opvallende verliezers in de Bel20. Ook Umicore  incasseerde, ondanks een remonte op vrijdag, een stevige tik.

Terwijl je kunt zeggen dat er rond het telecomduo wat zenuwachtigheid is rond de halfjaarcijfers eind juli, is dat laatste voor de materialengroep een understatement. Umicore liet weten dat de brand die begin juli een randinstallatie van de recyclagefabriek in Hoboken trof, over 2019 een hap van 10 miljoen uit de bedrijfswinst zal nemen.

©Mediafin

Beleggers zijn bloednerveus rond de voormalige oogappel sinds CEO Marc Grynberg vlak na Pasen voor een tegenvallende winst waarschuwde, twee maanden nadat hij voor 2019 en 2020 een zeer optimistische outlook schetste.

Zelfs de onderkant van de 475 à 525 miljoen bedrijfswinst die Umicore voor 2019 belooft, wordt stilaan een harde dobber. Er is niet alleen de brandimpact, maar afgaand op een stevige waarschuwing van chemiereus BASF belooft de tweede jaarhelft voor de autosector weinig beterschap te brengen. En de prijzendruk voor kathodematerialen die Grynberg in april vermeldde dreigt structureel in plaats van tijdelijk te zijn.

Luidens een kritisch rapport van UBS heeft Umicore naast BASF nog met zowat een dozijn rivalen af te rekenen die gretig investeren in extra capaciteit voor batterijmaterialen, met jaren overaanbod tot gevolg. Vergeleken met die onwaarschijnlijke rat race is de telecomsector nog een knus onderonsje.

Lees verder

Advertentie
Advertentie