weekboek

‘Mag ik uw aandelen? Ik geef een mooie prijs!’

Redacteur Beleggen

Met Sioen start de eerste van vier overnamebiedingen op de Brusselse beurs. Vormen ze de ideale gelegenheid om uw aandelen te verkopen? Of is er meer potentieel als u niet op de avances ingaat en ze bijhoudt?

We gaan het niet hebben over de gokkers die de beurs met een casino verwarren. Daarover kunt u op de cover van dit katern meer lezen. Het is een gevaarlijk spel met speculanten die vaak geleend geld inzetten om zotte prijzen te betalen in de hoop dat grotere gekken nog zottere bedragen op tafel willen gooien. De beleggersapp Robinhood moest van de toezichthouder 1 miljard dollar extra kapitaal ophalen om zich tegen de risico’s in te dekken. Het bewijst dat zulke spelletjes gevaarlijk zijn. Door een mogelijke regen van ‘margin calls’ als het onderpand voor de leningen niet meer volstaat, kan een lawine van gedwongen verkopen ontstaan.

Nee, we gaan het hebben over iets waar de waardering wel een fundamentele rol speelt: wat doet u het best met de bedrijven die de prooi vormen in een overnamebod? Het verleden toont aan dat er niet op ingaan soms loont. De drankenmaker Spadel prijkt dubbel zo hoog als de biedprijs uit 2015. De kartonmaker VPK, de brouwer Duvel-Moortgat, de specialist in locatiesystemen Transics en het dierenpark Pairi Daiza zijn voor een prikje van de beurs gehaald. Daarna schakelden ze ettelijke versnellingen hoger.

Bij Duvel keerden de drie Moortgat-broers en hun nicht zich in twee jaar meer dividend uit dan het bedrag dat ze voor het uitkopen van de andere beleggers waren gaan lenen. Ik vind het doodjammer dat ik van mijn Duvel-dividend niet langer enkele bakken bier kan kopen. Of neem Marc Coucke: de gewiekste zakenman verpatste Omega Pharma drie jaar na zijn uitkoopbod voor het drievoudige van de delistingprijs.

Machtsgreep

Soms gaat het in de andere richting. Na het bod op CMB kelderde de markt voor vervoer van droge bulk op zee. De beleggers mochten zich verheugen dat ze hun stukken tegen een goede prijs konden slijten aan Marc Saverys. Het farmabedrijf Movetis werd na de overname door Shire opgedoekt. En Global Graphics bengelt een vijfde onder de 4,25 euro die voorzitter Guido Van der Schueren in 2019 bood. Het grafische techbedrijf rondde in januari de fusie met Van der Schuerens Hybrid Software af. Hij controleert door die operatie 90 procent van de aandelen. De markt smaakte de machtsgreep niet, maar de beurs van Brussel telt er wel een stevig en groeiend techaandeel meer door.

Een gouden raad: vertrouw nooit de redenen van de bieders waarom het bedrijf beter niet zou noteren.

Een gouden raad: vertrouw nooit de redenen van de bieders waarom het bedrijf beter niet zou noteren. Meestal gaat het om mooie praatjes om u te overhalen. Of de larie dat kleine beleggers niet op de lange termijn kunnen denken of geen risico’s willen lopen. Kijk gewoon naar de waardering van het bod, in het licht van de cijfers en de vooruitzichten.

Over de maker van technisch textiel Sioen zijn de meningen verdeeld. De familie komt met 23 euro per aandeel over de brug, 26 procent boven de slotkoers van 26 oktober. Maar ook de Bel20 is intussen 14 procent gestegen. Operationeel ondervindt Sioen last van de crisis, al toonde het derde kwartaal beterschap. De omzet steeg 3,2 procent, maar daalde 3 procent als je de bijdrage van de overnames aftrekt.

Geen enkele analist noemt het bod royaal, hooguit fair. Tegen 6,4 keer de verwachte brutobedrijfswinst (ebitda) is de biedprijs karig in de sector. Onze collega’s van De Belegger raden aan er niet op in te gaan. Bij de beleggersvereniging VFB zeiden vier op de vijf leden met aandelen de stukken te zullen bijhouden. De kans is groot dat het bod mislukt. Wie zijn centen in iets anders wil stoppen, verkoopt beter op de beurs. Want als het bod niet slaagt en de familie gebruikmaakt van haar recht om in dat geval de aangeboden stukken niet te kopen, valt de koers wellicht terug. Maar op lange termijn zit er meer in dan de biedprijs.

©Mediafin

Dwarsliggers

Voor Orange Belgium heeft Orange 22 euro per aandeel veil. Velen denken dat de Franse moedermaatschappij er nog een schepje bij kan doen. Het aandeel noteert al weken hardnekkig boven de biedprijs. Diezelfde situatie zagen we bij de sectorgenoot Altice Europe eind vorig jaar. De markt had gelijk, want bieder Patrick Drahi ging overstag en verhoogde tijdens de aanvaardingsperiode zijn prijs met 30 procent. De nieuwe prijs kwam tot stand na onderhandelingen met hefboomfondsen die grote posities hadden.

Ook Orange Belgium heeft een nukkige aandeelhouder die dwarsligt. Het hefboomfonds Polygon bezit 5,3 procent van het kapitaal, genoeg om een schrapping tegen te houden. Polygon schreef in een open brief dat Orange Belgium 39,5 à 47,25 euro per aandeel waard is. Het baseert zich onder meer op de waarde van de 3.100 zendmasten, goed voor 300.000 euro per mast of samen 930 miljoen. Bovendien noteren de Europese telecombedrijven rond 6 keer hun brutobedrijfswinst, stelt Polygon. Orange biedt slechts 5 keer de ebitda.

Voor Orange zit er nog een verborgen schatkist in de Belgische dochter: 3,9 miljard euro recupereerbare fiscale verliezen. Tegen een belastingtarief van minstens een kwart kunnen we daar een waarde van 1 miljard op plakken. Orange kan daar jarenlang van genieten. De prijs die Polygon vraagt, lijkt overdreven maar de Franse zuinigheid ook.

De beste strategie voor de kleine aandeelhouders is de stukken voorlopig bij te houden. De kans is klein, maar mogelijk verbeteren de Fransen hun prijs. Wie nu verkoopt, mist dat potentieel. Wie toch van zijn stukken af wil, wacht het best tot het einde van de biedperiode. Orange hanteert geen minimale aanvaardingsdrempel als voorwaarde. U bent zeker dat u minstens 22 euro krijgt. In het ergste geval riskeert u enkele centen per aandeel te verliezen als u tot dan wacht en niet tegen de huidige prijs op de beurs verkoopt.

Als Orange er niet in slaagt genoeg aandelen te verzamelen voor een delisting, lijkt het potentieel op korte termijn beperkt. Zonder de premie van 36 procent zou Orange Belgium er jaren over doen om dat peil te bereiken. Maar ook het dalingspotentieel lijkt klein. De telecomgroep verrast al enige tijd met beter dan verwachte cijfers en wint marktaandeel.

Kristalhelder praten

De derde mogelijke beursexit is die van Zenitel. Hoofdaandeelhouder 3D van de families Donck en Desimpel wil 22,75 euro per aandeel neertellen. Zenitel garandeert dat mensen altijd en overal kristalhelder met elkaar kunnen praten, zoals in tunnels, op boorplatformen of schepen, in gevangenissen of fabrieken.

Het prospectus en de waardering door de onafhankelijke expert (Degroof Petercam) verschijnen binnenkort. Met een premie van 38 procent betaalt 3D een recordkoers. Tegenstanders opperen dat de cijfers van Zenitel net aan het verbeteren zijn. Dat klopt, maar een groot deel van de omzet komt van de olie- en gassector, die onder druk staat. Tegen 17 keer de winst en 8,7 keer de ondernemerswaarde versus de ebitda is het een eerlijk bod met veel kans op slagen. Een andere grote aandeelhouder, de familie Leysen, brengt haar belang van 12 procent al in. Van de Leysens weet je dat ze niet tegen een bradeerprijs verkopen. Wie zijn stukken bijhoudt, dreigt over te blijven met een moeilijk verhandelbaar bedrijf dat geen dividenden uitkeert.

Over het vierde bod, dat van de farmareus Sanofi op Kiadis Pharma, zouden we niet twijfelen: verkopen die boel! Het Amsterdamse biotechbedrijf met een notering in Brussel kan alleen overleven dankzij de gratie van een partner met diepe zakken. In 2019 zette Kiadis de ontwikkeling van een behandeling tegen bloedkanker stop. Het bedrijf leek op sterven na dood. Maar plots zag Sanofi potentieel in het celtherapieplatform van Kiadis voor andere ziektes. De Franse groep biedt met 5,45 euro 272 procent meer dan de koers voordien, de hoogste premie ooit voor een Europees biotechbedrijf. Het bod start nog dit kwartaal. Wie er niet op ingaat, mag op de blaren zitten.

Lees verder