weekboek

Op anderhalf been kun je niet staan

Een postpandemieherstel in een vlotte V. Daar zetten beleggers, gul gesponsord door de centrale banken, al vier maanden op in. Maar wat als het opwaartse beentje van die V korter blijkt dan het neerwaartse dit voorjaar?

Eén wegfladderende zwaluw maakt de herfst niet, daar zijn we ons van bewust. Maar de voorbije week kregen we toch een paar signalen die de belegger beter tot omzichtigheid zouden aanzetten, na een rally die de Bel20 in exact vier maanden 40 procent hoger heeft gebracht.

Om te beginnen: Barco . De beeldvormingsgroep gaf donderdag naar lovenswaardige traditie als eerste Belgische bedrijf de beleggers inzage in de halfjaarresultaten. Een aftrap in mineur. In april was CEO Jan De Witte relatief optimistisch en zag hij zilveren lijntjes rond de donkere wolk die de pandemie is. Daar blijft drie maanden later niet gek veel van over.

Op de tak gezondheidszorg na. Die werkt zich dankzij de versnelde digitalisering van operatiekamers - Covid-19 oblige - uit de schaduw van de ‘twee grote’ en zou over heel 2020 wel eens de grootste omzet kunnen draaien.

Dat lichtpunt valt des te meer op net omdat die twee grote midscheeps geraakt worden door de coronacrisis. De tak Entertainment ziet zijn twee belangrijkste klanten op apegapen liggen: cinema’s, met of zonder popcorn, en de evenementenbranche. Maar verrassender is de enorme krimp bij Enterprise, dat bedrijven tools levert voor de automatisering van controlekamers en vergaderzalen.

Vooral het goudhaantje Clickshare draait in de soep. Nu vergaderzalen wereldwijd stof aan het vergaren zijn en werknemers zich suf zoomen, is er minder vraag naar de handzame draadloze presentatietool. In het tweede kwartaal daalde de omzet van Enterprise met bijna de helft, 48 procent.

-48
procent
In het tweede kwartaal daalde de omzet van de Barco-divisie Enterprise met bijna de helft

Laat dat even bezinken: minus 48 procent. ‘In april nam niemand de telefoon op, in mei af en toe, maar wist niemand waar zijn hoofd stond. Pas in juni konden mensen weer aan het nieuwe normaal denken’, zegt De Witte. Hij hoopt met de videconferencingtool Clickshare Conference een rol van betekenis te spelen in dat nieuwe normaal, maar zet intussen de tering naar de nering.

Dat moet wel, in het eerste halfjaar zakte de verkoop veel harder dan Barco in de kosten kon snijden. Het resultaat: bij Enterprise dook de winstmarge 8 procentpunten lager naar 12 procent. Bij de begroting voor 2021 vormen de kosten van 2019 het maximumplafond. Dat is voorzichtig, maar het suggereert geen groot geloof in een vlotte V.

Carlsberg of Heineken?

Laat naast de minus 48 procent ook een ander cijfer bezinken: minus 52 procent. Heineken waarschuwde donderdag op krek hetzelfde tijdstip als Barco dat over het eerste halfjaar 13 procent lagere biervolumes zich weerspiegelden in een ruime halvering van de bedrijfswinst (ebit). Een scherp contrast met Carlsberg, dat beleggers eerder opgelucht deed ademhalen met de boodschap dat de bedrijfswinst maar met 9 procent gekrompen is.

De hamvraag is nu: waar situeert AB InBev , dat op 30 juli rapporteert, zich? ‘Ergens tussen de twee, met een bedrijfswinst voor afschrijvingen (ebitda) die we 29 procent zien teruglopen’, oppert Jefferies- analist Edward Mundy.

©Mediafin

Twee zaken maken ons voorzichtig over ’s werelds grootste brouwer. Eén: net als bij Heineken is wat in het jargon ‘on trade’ heet belangrijk bij AB InBev. Dat is de bierverkoop via de horeca. De Nederlandse brouwer gaf in zijn update aan dat de meerverkoop via de supermarkten in volume deels de lockdown van de horeca compenseert, maar in winstmarges niet in de buurt komt. Twee: Mexico en Zuid-Afrika. Beide landen kenden ongeveer de zwaarste lockdown ter wereld en zijn voor de beide brouwers belangrijk voor de rendabiliteit. Lang verhaal kort: aandeelhouders van AB InBev omcirkelen het best 30 juli rood in hun agenda.

Behalve bedrijfseconomische zijn er ook macro-economische signalen dat we het herstel van de wereldeconomie beter niet als een ‘mission accomplished’ beschouwen. De Chinese statistici becijferen verdacht snel twee weken na het einde van het kwartaal het collectieve zweet van hun 1,3 miljard landgenoten. Maar ook met alle bijsluiters over de statistieken illustreert de hervatting van de Chinese groei in de lente wat The Economist mooi als ‘de negentigprocenteconomie’ omschrijft: een economie met structurele schade, zeker in de dienstensector.

Op 31 juli verstrijkt levensbelangrijke noodsteun voor miljoenen werkloze Amerikanen en een bikkelend Congres lijkt niet bij machte overeenstemming te bereiken over een verlenging of vervanging.

Idem met de grootste wereldeconomie. Twee van de boeiendste Amerikaanse centraal bankiers waarschuwden deze week voor de impact van de opflakkering van het virus in Florida en Texas op het economische herstel. Bestuurder Lael Brainard beklemtoonde in een interessante toespraak de extra zware economische tol van de Covid-19-crisis voor de zwarte en latinogemeenschappen. Daarom is het voor beleidsmakers cruciaal om een post-2009-scenario - toen de arbeidsmarkt zich maar heel langzaam herstelde - te vermijden.

Eenzelfde teneur bij Raphael Bostic, de voorzitter van de Atlanta Fed. Bostic stelde in een - virtueel - debat in de virushaard Florida dat het herstel deze zomer tot stilstand dreigt te komen. Een belangrijke factor, die nu al bij Amerikaanse gezinnen en bedrijven onrust zaait, is de ‘CARES Act’ uit maart. Die gunt werkloze Amerikanen een extra 600 dollar steun per week, een levensbelangrijk vangnet voor miljoenen Amerikanen. Het probleem is dat die noodsteun op 31 juli verstrijkt en een bikkelend Congres niet bij machte lijkt overeenstemming te bereiken over een verlenging of vervanging.

Smetteloos

©Mediafin

Signalen die suggereren dat beleggers geen rustige zomer gegund zal zijn. Maar dat kan voor de belegger die zijn horizon niet beperkt tot de nanosecondehandel in Tesla opportuniteiten bieden bij een gebeurlijke terugval. Zo’n potentiële opportuniteit is Ackermans & van Haaren . Een investeringsmaatschappij met smetteloos trackrecord van waardecreatie sinds de beursgang in 1984.

Een neus voor timing ook. We herinneren ons - als jong broekje - de slimme verkoop van de olie-exploratiedochter Forasol-Foramer eind 1996. En dat was klein bier vergeleken met de deal met Vinci die AvH in 2013 volledige zeggenschap over CFE en dus de maritieme dienstverlener DEME verschafte. Datzelfde DEME heeft het nu moeilijk. De kwartaalupdate in mei leerde dat corona een flinke hap uit de omzet nam, en op de halfjaarcijfers is het wachten tot 28 augustus. Ook het feit dat AvH in tegenstelling tot Sofina, Gimv en GBL besloot geen dividend uit te keren weegt op de beurskoers.

Intussen werkt AvH onverdroten door aan waardecreatie. Dat leert een investering in het Indiase zorgfonds Healthquad. Even boeiend is een gezamenlijke investering met HAL, de familieholding boven DEME-rivaal Boskalis. De twee hebben in volle lockdown de Nederlandse scheepsbouwer IHC Merwede van de ondergang gered. Uit welbegrepen eigenbelang, want IHC moet voor DEME onder meer dit najaar met de Spartacus de grootste rotscutterzuiger ter wereld opleveren. Vorig weekend maakte Het Financieele Dagblad een reconstructie van de bijna- ondergang van IHC. Een hallucinante opsomming van managementblunders en eigenaars die op het slechtst denkbare moment de balans plunderen om aan zichzelf uit te keren. Warm aanbevolen lectuur.

We durven er gif op te nemen dat het management onder het toeziend oog van AvH en HAL niet dezelfde fouten maakt.

Lees verder