nieuwsanalyse

Zet geen soda aan de dijk

©REUTERS

Bedrijven die zich niet aan de snel veranderende technologie of de maatschappij aanpassen, zijn vaak een vogel voor de kat. Mastodonten als General Electric, Nokia, Lucent of General Motors prijkten twintig jaar geleden in de top van de grootste beursgenoteerde bedrijven ter wereld. Nu zijn ze nog slechts een schim van de goden die ze toen waren, en domineren reuzen als Apple, Amazon of Google het firmament. De meeste genoteerde bedrijven in ons land passen zich gelukkig wel tijdig aan. Solvay (+3,5%, 107,25 euro) is daar een perfect voorbeeld van. In de jaren negentig besefte het nog deels familiale chemieconcern dat het weg moest van de bulkchemie met zijn moordende concurrentie. Via het Italiaanse Ausimont en het Franse Rhodia kocht het zich tot de wereldtop in fluor- en fijnchemie, en vind je Solvays producten terug in computers en vliegtuigschermen. Via het Amerikaanse Cytec levert Solvay composietkunststoffen voor de lucht- en ruimtevaart en voor smartphones. Maar tegelijk beseft Solvay dat het niet altijd loont om de historische activiteiten vaarwel te zeggen. Want daar blijf je tenslotte een meester in.

Een van de rendabelste takken is de productie van soda, ofwel natriumcarbonaat. Soda is nodig om zeep, glas en papier te maken. Als de ideale ontvetter vind je het in de meeste schoonmaakproducten terug. Soda is wat Solvay groot maakte. In 1863 nam Ernest Solvay een patent op een nieuw productieproces voor het goedje, waardoor het veel goedkoper en efficiënter werd om te produceren. Dat procedé met ammoniak gebruikt Solvay nog altijd, samen met de natuurlijke methode om het mineraal Trona te raffineren tot soda. Dat geelachtige mineraal vind je vooral in meren en rivieren. De grootste ader ligt in de Groene Rivier in het Amerikaanse Wyoming.

De vraag naar soda boomt als nooit tevoren ‘dankzij’ het veranderende klimaat. Het is gebleken dat vooral de glas- en detergentenindustrie hun energieverbruik en CO2-uitstoot gevoelig kunnen verminderen door meer soda bij de productie te gebruiken. De sodafabrieken draaien op volle toeren. Ze leveren 15 procent van de omzet, en realiseren een torenhoge winstmarge boven 25 procent. KBC Securities schat dat Solvay goed is voor 13 procent van de wereldwijde sodaproductie. Het bedrijf wil de komende twee jaar zijn fabrieken nog een half miljoen ton meer laten produceren.

Als we naar de waardering kijken, is Solvay tegen 12 keer de verwachte winst voor 2019 niet duur. Bovendien is het dividendrendement van 3,5 procent bruto niet onaardig. En omdat de vele familienazaten via Solvac nog altijd 31 procent van Solvay controleren, heeft het bedrijf niet de traditie om zelfs in moeilijke jaren in de coupon te knippen.

Goedkope Amerikaanse onderdelen

Ook Barco (+0,7%, 144 euro) is een meester in het zichzelf heruitvinden zonder zijn wortels te verloochenen. In 1935 richtte Lucien De Puyt de Belgian-American Radio Corporation, kortweg Barco, op. De Poperingenaar schroefde met goedkope Amerikaanse onderdelen radio’s in elkaar. Later begon Barco ook tv’s te maken, en nu concentreert het zich op alles wat met beeld en projectie te maken heeft.

De grootste potentiële groei zit wellicht in de kleinste afdeling, Gezondheid, goed voor 24 procent van de omzet. Vorige maand opende Barco een fabriek mét een onderzoekscentrum in het Chinese Suzhou om er medische beeldschermen te maken. Deze week betaalde Barco 10 miljoen euro voor een belang in en een partnership met Caresyntax. Dat Duitse bedrijf ontwikkelt soft- en hardware en artificiële intelligentie om chirurgen bij hun operaties te assisteren. Robots kunnen vaak preciezer opereren dan mensen. Barco zal de technologie integreren in zijn digitale Nexxis-platform, de digitale operatiekamer van de toekomst.

De vooruitgang die Barco met Nexxis boekt, is spectaculair en doet soms denken aan de dokterszaal van het Starship Enterprise in de sciencefictionserie Star Trek. Het bedrijf lanceerde zopas 3D-beelden die dokters zonder een 3D-bril kunnen bekijken. En zijn platform voor dermatologen Demetra laat toe huidkankers en andere huidziektes beter op te sporen, en zelfs een behandeling voor te stellen. Barco verkoopt dat platform trouwens als een dienst voor huidartsen, zodat ze geen dure investeringen in de apparatuur moeten doen. Ze betalen een maandelijkse huur voor de updates van de hard- en software en de dienstverlening. Barco begint daarmee te doen wat Econocom (+0,2%, 3,71 euro) al decennia voor de IT-infrastructuur van bedrijven of overheden doet. Het levert meer recurrente inkomsten op en maakt de cijfers minder wispelturig.

Reusachtige Brueghels

Barco kunnen we gerust als een ‘digitaal’ bedrijf bestempelen. Het maakt operatiekamers digitaal, en met zijn Clickshare-communicatiesysteem doet het hetzelfde met cinema’s en kantoren. In de digitalecinematak Cinionic liet Barco de meerderheid aan een Chinese partner, die de vervangingsgolf van projectoren in China in goede banen moet leiden. Cinema valt onder de grootste afdeling, Entertainment, die 43 procent van de omzet aanbrengt. Barco kiest er voor topkwaliteit. Dat levert soms prijzen op. Dankzij de projectoren van Barco slaagde het kunstcentrum in Les-Baux-de-Provence erin werken van Brueghel en veel andere kunstenaars om te vormen tot reusachtige beelden in een wandelpark. Het leverde de THEA Award op, zowat de Oscar voor de entertainmentindustrie.

De vooruitgang van Barco doet denken aan de dokterszaal van het Starship Enterprise uit Star Trek.

Onder de zakenman Charles Beauduin als hoofdaandeelhouder focust Barco veel meer op winst. Verlieslatende projecten als Escape, een cinemaprojectie met meerdere schermen, werden gestopt. Alles moest efficiënter. Vorig jaar verhuisden de 250 werknemers uit Kuurne al naar The Engine, de nieuwe state-of-the-artlocatie in Kortrijk. Ook de productie in het Noorse Fredrikstad is zopas naar Kortrijk geherlocaliseerd, meldt Barco in zijn jongste jaarverslag. Het is een bewijs dat de maakindustrie in ons land nog niet dood is. De maatregelen leidden er mee toe dat de brutowinstmarge steeg van 9,9 naar 12,1 procent ondanks een vlakke omzet. Volgende woensdag legt Barco zijn kwartaalupdate voor, en dan weten we of het die evolutie kon doortrekken.

Door de koersopstoot naar het hoogste peil in 20 jaar is Barco tegen 15 keer de brutobedrijfswinst niet spotgoedkoop meer. De cashberg van 332 miljoen euro, ofwel 18 procent van de beurswaarde, biedt echter bijkomende veiligheid. Het dividendrendement van 1,6 procent is niet spectaculair, al levert het Beauduin 5,5 miljoen euro op. Sinds de telg uit de Tiense Suiker-familie in 2014 zijn eerste pakket van 9,6 procent van Gimv (+0,8%, 51,90 euro) kocht, spurtte het Barco-aandeel 155 procent hoger. Sindsdien bouwde hij zijn belang op tot 18,3 procent. Een ruwe berekening leert dat hij al dik 200 miljoen euro aan Barco verdiende, zonder de dividenden.

Geen Porsche maar een Chrysler

Het is een groot contrast met de koers van de holding D’Ieteren (-2,7%, 35,85 euro). Onder het bijna zesjarig bewind van Axel Miller werd de familie D’Ieteren zo goed als niets rijker door een koersstijging. Ze kreeg wel 246 miljoen euro aan dividenden, mede dankzij een supercoupon door de gedeeltelijke verkoop van de autoruitenhersteller Belron, bij ons bekend van Carglass. Miller kreeg deze week zijn ontslagbrief. Hij is dat gewoon, want ook bij het armlastige Dexia moest hij het schip verlaten. Het persbericht was niet zo lovend, en haalt verschillen in visie en leiderschapsstijl aan.

Onder Miller moest D’Ieteren weg van zijn roots, de autosector. Maar financieel leverde dat weinig op. De aankoop van de Italiaanse notaboekjes van Moleskine was niet meteen een schot in de roos. Ze leveren amper 1,6 procent van de groepswinst. Zonder concreet investeringsproject is het ook merkwaardig dat D’Ieteren eind 2017 40 procent van Belron verkocht aan een Amerikaans investeringsfonds, en het met schulden overlaadde zoals een private-equitygroep dat doet. Dat is niet de stijl van een familiebedrijf. D’Ieteren verpatste zo een deel van een superwinstgevende onderneming voor cash die niets opbrengt, en waarvoor de groep zelfs moet betalen om die te parkeren bij de banken. Belron blijft ondertussen in topvorm. Of auto’s nu elektrisch of op diesel rijden, de kans op aanrijdingen of glasbreuk is dezelfde.

Het is afwachten wat de holding met haar 1,1 miljard euro op de rekening zal doen. Miller kan met zijn afscheidspremie van 865.000 euro weer de auto van zijn dromen kopen. Dat was voor hij CEO werd bij D’Ieteren geen Porsche of Audi uit de groep, maar een Chrysler. Merkwaardig, omdat hij voordien al jaren bestuurder bij het autobedrijf was. Het leverde hem al van bij zijn aantreden boze blikken op bij de autominnende werknemers van D’Ieteren. Helaas voor Miller voert de Fiat Chrysler-groep het Amerikaanse merk niet langer in België in, zelfs niet meer onder de Lancia-schuilnaam. Dan toch maar een Fiatje? Of verkassen naar het buitenland.

©Mediafin

Lees verder

Advertentie
Advertentie