weekboek

De dure misverkoop van Dominique Leroy

Ook al was er misschien geen kwaad opzet mee gemoeid, de aandelenverkoop van Proximus-topvrouw Dominique Leroy vlak voor ze haar overstap naar KPN aankondigde, was een stommiteit die haar nu zuur opbreekt.

Voorkennis van zaken. Het was jaren geleden de reclameslogan van De Tijd, die toen nog de Financieel Economische Tijd heette. Naar hedendaagse normen was dat een nogal ongelukkige slogan. Want aandelen verhandelen met voorkennis wordt vandaag beschouwd als onethisch en zelfs als een strafmisdrijf. Vroeger werd daar niet zo zwaar aan getild. Maar de grotere aandacht voor de gelijke behandeling van aandeelhouders en deugdelijk bestuur in beursgenoteerde bedrijven hebben gemaakt dat de normen zijn verstrengd. Neem voorsprong, is een slogan die De Tijd nu gebruikt. Die brengt zowat dezelfde boodschap, maar hij is minder dubieus.

Dominique Leroy, de topvrouw van Proximus, kreeg donderdag, een dag voor haar vertrek bij het telecombedrijf, speurders over de vloer, thuis en op haar kantoor, op zoek naar mogelijke bewijzen dat ze zich schuldig heeft gemaakt aan aandelenhandel met voorkennis. Een huiszoeking! De financiële waakhond FSMA was al bezig met het dossier, maar het Brusselse parket vond het aangewezen zich ook over de zaak te buigen.

Storm

Leroy verkocht begin augustus een pakket Proximus-aandelen. Een maand later maakte ze bekend dat ze overstapt naar het Nederlandse KPN. Dat nieuws stuurde de aandelenkoers van Proximus meteen 2,5 procent lager, zodat Leroy er financieel een goede zaak aan had gedaan het pakket aandelen voordien te verkopen. Het is moeilijk te zeggen in welke mate de koersdaling rechtstreeks kan worden toegerekend aan het aangekondigde vertrek van Leroy. En inmiddels heeft het aandeel dat verlies alweer goedgemaakt.

Door de heisa rond de aandelenverkoop is het blazoen waarmee Leroy in Nederland en bij KPN arriveert besmeurd.

Maar Leroy is wel onverwacht in een storm terechtgekomen. En door de heisa rond de aandelenverkoop en de mogelijke voorkennis is het blazoen waarmee Leroy in Nederland en bij KPN arriveert besmeurd.

De hamvraag is of Leroy wist dat ze Proximus zou verlaten voor KPN toen ze de aandelen verkocht. Een andere vraag is of ze geprobeerd heeft daar financieel nog een slaatje uit te slaan.

Enkele zaken op een rijtje.

Bestuurders en hoge managers van beursgenoteerde ondernemingen zijn verplicht al hun transacties met aandelen in hun eigen bedrijf te melden bij de beurswaakhond FSMA, die ze publiceert op zijn website. Leroy heeft dat ook netjes gedaan. Ze wist dat de transactie publiek zou worden gemaakt, ze heeft geen pogingen gedaan om die verborgen te houden.

Inhalig

Omdat de koers van Proximus daalde na de aankondiging van haar vertrek leverde de transactie haar een theoretisch voordeel op van 5.926 euro. Dat is geen verwaarloosbaar bedrag. Maar het is peanuts in verhouding tot de 1 miljoen euro die Leroy extra verdient door over te stappen van Proximus naar KPN. Het kan natuurlijk dat ze erg inhalig is en ook de kleine centjes niet laat liggen. Maar heeft ze daarvoor haar reputatie op het spel gezet?

Dat de CEO van een beursgenoteerd bedrijf vertrekt, is informatie die een invloed kan hebben op de koers van het aandeel. De financiële markten zijn daarin onvoorspelbaar. In het ene geval leidt het vertrek tot een daling van het aandeel, in het andere tot een stijging - omdat de beleggers opgelucht zijn dat de CEO wijkt. Het is best mogelijk dat Leroy zich als manager hoog inschat. Maar zekerheid over de koersreactie had ze niet. Met de aandelenverkoop, als die bedoeld was om daar extra winst uit te puren, nam ze dus een gokje.

Al die elementen samen leiden tot het besluit dat Leroy wel ongelooflijk dom is geweest als ze echt van plan was misbruik te maken van haar voorkennis en dacht daar ongemerkt mee te kunnen wegkomen. Dat is niet helemaal onmogelijk - en dan is Leroy niet op haar plaats aan de top bij Proximus of KPN - maar wel hoogst onwaarschijnlijk.

Wat haar wel kan worden aangewreven is dat ze onzorgvuldig is geweest. Als ze op het moment van de aandelenverkoop wist dat haar overstap naar KPN een mogelijkheid was - ze geeft zelf toe dat ze toen ‘enkele gesprekken had met verschillende partijen, waaronder KPN’ - had ze die transactie beter niet gedaan, ook al had ze nog niet beslist of ze haar carrière een andere wending zou geven. Het was een stommiteit.

Kruimeldiefstal

Over voorkennis beschikken en dan een aandelentransactie doen is voldoende om tegen een sanctie van de FSMA aan te lopen. Die sanctie kan je eventueel ontlopen door een minnelijke schikking te aanvaarden. Om er een strafrechtelijke inbreuk van te maken, moet ook de intentie aanwezig zijn om van de voorkennis misbruik te maken. En die intentie is heel moeilijk te bewijzen. Om die reden laat het gerecht de voorkenniszaken gewoonlijk over aan de FSMA.

De snelheid en de ijver waarmee het Brusselse parket zich op de zaak heeft gestort is hoogst opmerkelijk.

Een inbreuk is een inbreuk. De omvang van het financieel voordeel dat ermee wordt behaald mag in principe geen rol spelen in de beslissing al dan niet te vervolgen. Maar de snelheid en de kordaatheid waarmee het Brusselse parket zich op de vermeende voorkenniszaak van Leroy heeft gestort, is hoogst opmerkelijk. Buiten proportie. Want het gaat hier, àls het vergrijp bewezen wordt, in het ergste geval om een soort kruimeldiefstal.

Een voorbeeld van omgekeerde klassenjustitie. Het lijkt dat iemand in het Brusselse gerecht erop gebrand is de reputatie van Leroy grondig onderuit te halen. De beschadigingsoperatie is geslaagd, ook als blijkt -binnen twee jaar, binnen vijf jaar, binnen tien jaar? - dat haar niets kan worden aangewreven. De smet dat ze het voorwerp was van een gerechtelijk onderzoek, dat huiszoekingen bij haar zijn gebeurd, zal altijd ergens aan haar blijven kleven.

Lees verder