weekboek

Lelijk eendje Ageas wordt opgejaagd wild

Senior writer

Nu Ageas stilaan van de kwalijke Fortis-erfenis is verlost, wordt het lelijke eendje in de ogen van sommige een aantrekkelijke overnameprooi. Is om de verzekeringsgroep een ouderwets overnamegevecht op til?

Een fel overnamegevecht om een groot Belgisch beursgenoteerd bedrijf, het is een poos geleden dat we dat nog hebben gezien. Oud-strijders herinneren zich de strijd om de Generale Maatschappij in 1988, de holding die belangen had in tal van Belgische bedrijven. Tien jaar later was er het gevecht tussen ABN AMRO en Fortis voor de Generale Bank - gewonnen door die laatste. Er was de machtsgreep van Suez (nu Engie) op Tractebel en Electrabel. Die veroveringen gebeurden echter van binnenuit - de Fransen waren al hoofdaandeelhouder - door het uitkopen van de minderheidsaandeelhouders. Enkele waren misnoegd over de voorwaarden waartegen dat gebeurde. Maar ze konden de overname niet tegenhouden.

Door het verzet van de minderheidsaandeelhouders slaagde grootaandeelhouder Liberty Global er niet in de kabel- en communicatiegroep Telenet helemaal in te palmen. Twee jaar geleden kwam het biotechbedrijf Ablynx in het vizier van internationale farmagroepen. Tot een heuse overnamestrijd kwam het niet, Ablynx stemde ermee in te worden overgenomen door het Franse Sanofi. Delhaize werd zonder wapengeklettter ingelijfd door de Nederlandse supermarktgroep Ahold. Het werd verkocht als een fusie van gelijken.

Slecht startpunt

Het was ooit anders, maar bitse overnamegevechten zijn schaars geworden. De ervaring heeft geleerd dat een vijandige overname een slechte start is voor een succesvolle samenwerking en integratie. Zelfs de vroeger als ‘barbaren’ gebrandmerkte Angelsaksische private-equityfondsen gaan zo brutaal niet meer te werk. Er gebeuren veel overnames. Maar in de overgrote meerderheid gaat het om onderhandelde deals, waarbij de prooi ermee instemt overgenomen te worden na garanties te hebben bedongen over de prijs, het behoud van de eigen identiteit, het lot van de medewerkers en een gouden parachute voor de topmanagers voor wie geen plek meer is in de stuurcabine.

Door scha en schande geleerd zal België niet zo makkelijk toestaan dat een sleutelbedrijf in ongewenste handen komt.

Zijn de zeden in de bedrijfswereld verzacht? Het heeft voor een stuk te maken met de strakkere spelregels die gelden voor de overname van beursgenoteerde bedrijven en met de voorschriften inzake deugdelijk bestuur die gerespecteerd dienen te worden. Beursgenoteerde bedrijven hebben ook meer dan vroeger wettelijke verdedigingsmechanismen te hunner beschikking.

Is er nu toch een overnamegevecht in de maak voor Ageas? Vorige week vrijdag raakte bekend dat de grootste verzekeringsgroep van ons land door twee zakenbankiers is benaderd met een voorstel. Het management en de raad van bestuur van Ageas hebben het bod afgewimpeld. Ze beoordeelden het als onrealistisch. Maar de zakenbankiers geven nog niet op.

Dat bij Ageas vroeg of laat overnamevoorstellen in de bus zouden vallen, is geen verrassing. ‘Ik verbaas me erover dat er nog geen overnamebod is gelanceerd op ons’, zei topman Bart De Smet twee jaar geleden in een interview met De Tijd.

Hypotheek

Ageas is kwetsbaar, omdat het geen referentieaandeelhouders heeft. De Chinese verzekeringsgroep Ping An bezit iets meer dan 5 procent, het Chinese conglomeraat Fosun iets minder. De andere ‘grote’ aandeelhouders zijn de fondsengroepen Blackrock, Vanguard en Schroders.

De onzekerheid over de afwikkeling van de Fortis-erfenis - Ageas is de voortzetting van die onfortuinlijke financiële groep - en de onverwachte kosten die daarmee gepaard kunnen gaan, maakten van Ageas echter een onaantrekkelijk overnamedoelwit.

Die hypotheek is nu gelicht. Ageas sloot een schikking om de schadeclaims van gedupeerde Fortis-aandeelhouders af te kopen. En zopas besliste de raadkamer in Brussel dat de verjaring was ingetreden voor mogelijk strafrechtelijke inbreuken die gepleegd zouden zijn bij het Fortis-debacle in 2007 en 2008. Ageas kan zich nu volop toeleggen op de ontwikkeling van zijn verzekeringsactiviteit. Een belangrijke troef van de groep is haar aanwezigheid in Azië, een groeimarkt. Door de coronacrisis noteert het Ageas-aandeel niet zo hoog. En financiering is overvloedig beschikbaar voor kandidaat-overnemers door het goedkope geld waarmee de centrale banken de markt hebben overspoeld. Bovendien is er bij Ageas een wissel van de wacht: Bart De Smet zwaait na meer dan tien jaar af als CEO. Het moment lijkt dus geschikt voor een overnamebod.

Het zijn uiteindelijk de aandeelhouders die beslissen of ze daar al dan niet op ingaan. De ervaring leert dat ze met een flinke premie boven op de beurskoers over de streep te trekken zijn.

Obstakels

Het management en de raad van bestuur van het overnamedoelwit kunnen het de kandidaat-overnemer knap lastig maken, als ze zich niet coöperatief opstellen en obstakels beginnen op te werpen. Of ze kunnen proberen de aandeelhouders ervan te overtuigen dat hun toekomstplan hen meer waarde oplevert.

Omdat Ageas een verzekeringsgroep is, spreekt ook de toezichthouder, die over de financiële stabiliteit van de verzekeraar en de belangen van de polishouders waakt, een woordje mee. Hij zal niet aanvaarden dat avonturiers er het roer overnemen.

Het is ooit anders geweest. Maar door scha en schande geleerd, zal België niet meer zo gemakkelijk toestaan dat een bedrijf met een sleutelrol in de economie in ongewenste handen komt. Ageas-topman Bart De Smet, voorzitter van de werkgeversorganisatie VBO, heeft een breed netwerk en kan wel wat krachten mobiliseren om ongewenste agressors af te slaan.

Er is veel onduidelijkheid over het overnamevoorstel van de twee zakenbankiers. Voor wie rijden ze, wat is het industriële plan? Zitten er ernstige partners achter, of is het iets dat ze zelf hebben bekokstoofd? Het gebeurt immers geregeld dat zakenbankiers, om voor zichzelf commissie- inkomsten te creëren, de hort op gaan met overnamedeals die ze zelf hebben bedacht.

De manier waarop de zakenbankiers nu te werk gaan, hun prooi besluipend vanuit het struikgewas, wekt voorlopig weinig vertrouwen.

Zien ze zich als activistische beleggers die Ageas willen aansporen meer lef te tonen en de rendabiliteit op te krikken? Of hebben ze ambitieuzere plannen?

Hoofdvraag

Want dat is toch wel de hoofdvraag: waar willen ze met Ageas naartoe? Gaan ze de groep in delen opknippen en uitverkoop houden, om zo op korte termijn extra waarde op te pompen? Niet simpel, want Ageas is een verzekeringsholding. Verschillende van zijn filialen zijn voor een stuk in handen van andere partijen - de Belgische dochter AG Insurance heeft bijvoorbeeld de bank BNP Paribas Fortis als belangrijke minderheidsaandeelhouder. Of gaan ze een turbo op Ageas zetten om de verzekeringsgroep internationaal in een hogere divisie te laten spelen? Daar moeten ze klare wijn over schenken.

De manier waarop de zakenbankiers nu te werk gaan, hun prooi besluipend vanuit het struikgewas, wekt voorlopig weinig vertrouwen.

Lees verder