Advertentie
nieuwsanalyse

De ‘Poetin' van de Wetstraat

©Photo News

Het verzet van Charles Michel tegen de ‘communautaire waanzin’ bij de herziening van de grondwet heeft hem heel wat banbliksems opgeleverd. ‘Ik zou dit verwachten van een Erdogan, een Orbán of een Poetin, maar ik geloof dat u, meneer de eerste minister, zo niet in elkaar zit’, haalde Groen-kopstuk Kristof Calvo uit.

Hoe meer de verkiezingen van 26 mei in zicht komen, hoe meer premier Charles Michel (MR) de pedalen verliest. Die voorspelling van N-VA-voorzitter Bart De Wever lijkt uit te komen. De premier had beter voor de korte pijn gekozen nadat de N-VA op 8 december uit de regering was gestapt. Veel applaus heeft Michel sindsdien niet meer gekregen. Het dieptepunt lijkt bereikt, nu hij in het parlement zelfs een ‘Poetin’ wordt genoemd.

In de discussie over de grondwetsartikelen die voor herziening vatbaar moeten worden verklaard, kwam Michel al in botsing met de gewezen coalitiepartner N-VA en de groenen. Het verzet dat hij vanuit zijn minderheidsregering leidt, wordt gezien als een soort van ‘staatsgreep’ omdat hij ingaat tegen de wil van een brede meerderheid in de Kamer.

Charles Michel wil zich in Franstalig België opwerpen als de beschermheer van de Franstalige belangen, die het land heeft behoed voor de splitsingsijver van de N-VA.

Zelfs Open VLD-Kamerfractieleider Patrick Dewael is niet opgezet met de houding van de premier. De liberale oud-strijder heeft een erezaak gemaakt van een preambule bij de grondwet, waarin de westerse basisgrondrechten nog eens in de verf worden gezet. Maar hij ziet de kans daarop gekelderd worden door de premier. Dat zet de as tussen de Franstalige en de Vlaamse liberalen onder druk.

Don Quichote

De premier ziet communautaire spoken, klinkt het. Buiten de N-VA wil aan Vlaamse zijde niemand de grondwetsartikels die een nieuwe staatshervorming of andere institutionele avonturen mogelijk maken voor herziening vatbaar verklaren. Toch gaat Michel als een Don Quichote door met zijn verbeten strijd en schrapt hij alle grondwetsartikels met een communautaire zweem uit de lijst.

Hij wil zich in Franstalig België opwerpen als de beschermheer van de Franstalige belangen, die het land heeft behoed voor de splitsingsijver van de N-VA. Dat is de boodschap die Michel als partijvoorzitter van de Mouvement Réformateur (MR) brengt, maar waarvoor hij zijn macht als regeringsleider gebruikt, of beter gezegd, misbruikt. Alleen de artikels waarover het parlement én de regering het eens zijn, kunnen immers voor herziening vatbaar worden verklaard.

Dat toont aan dat het politiek niet hygiënisch is het petje van premier en dat van partijvoorzitter te combineren, zoals Michel nu doet. Temeer omdat de politieke situatie al een beetje terra incognita is, met een ontslagnemende minderheidsregering die ervoor gekozen heeft maandenlang in lopende zaken te gaan, in afwachting van de verkiezingen. De grondwet lijkt bijwijlen een vodje papier.

Cadeaus

Alle partijen beloven weer van alles, terwijl dé vraag is hoe de miljardenput die Michel & co. achterlaten, wordt gevuld.

Door die ongeziene politieke situatie is het parlement het toneel van de verkiezingscampagne geworden, waar nog snel allerlei cadeaus worden uitgedeeld, zoals een btw-verlaging op fietsen. En er is niemand die nog de knip op de portemonnee houdt. Na 26 mei zal blijken hoe de begroting verder is ontspoord, ook al kan er in het huidige bestel van voorlopige twaalfden in principe niet meer worden uitgegeven dan het jaar voordien.

Alle politieke partijen beloven in hun campagne inmiddels ook weer van alles en nog wat, terwijl dé vraag is hoe de miljardenput die Michel & co. achterlaten, straks wordt gevuld. Ook Open VLD is deze week bij de lancering van haar sociaal-economisch programma gezwind meegestapt in het electorale opbod van meer uitgaven en minder belastingen.

Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten belooft een nettowinst van 1.000 euro voor wie werkt, wat nog niet zo heel lang geleden ook de belofte was van haar Nederlandse collega Mark Rutte. De Nederlandse liberalen hebben daar ondertussen al hun verontschuldigingen voor aangeboden, omdat dat niet haalbaar bleek te zijn. Nochtans is Nederland er budgettair veel beter aan toe dan ons land.

Het politieke opbod is ook volop bezig als het gaat over de creatie van jobs in de volgende legislatuur. Guy Verhofstadt (Open VLD) is daar ooit in het begin van deze eeuw mee begonnen. Hij pakte graag uit met de jobs die de actieve welvaartsstaat - de vlag waarachter paars toen marcheerde - had gecreëerd. Het werd de politieke thermometer die aangeeft hoe goed een regering heeft gewerkt. Ook Michel gaat er prat op dat zijn Zweedse regering 240.000 jobs heeft gecreëerd.

Wie doet beter?

CD&V-voorzitter Wouter Beke legde bij de voorstelling van het sociaal-economische verkiezingsprogramma van zijn partij de lat voor de volgende legislatuur even hoog: opnieuw 240.000 jobs erbij. Rutten schudde deze week echter al 300.000 jobs uit haar blauwe verkiezingsmouw. Wie doet beter?

De verkiezingscampagne lijkt wel wat op ‘hoger lager’, het door Walter Capiau gepresenteerde amusementsprogramma van weleer. Het geheel heeft een hoge amusementswaarde, daar niet van. Maar wie zal ernaar komen kijken?

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie