weekboek

De wanhoop van De Wever is de hoop van Van Grieken

Nu de vorming van de Waalse en de Vlaamse regering in de laatste rechte lijn zit, kan de federale formatie eindelijk van start gaan. De nachtmerrie van Bart De Wever is dat de N-VA in een malgoverno met de PS wordt gedwongen, wat meteen de natte droom is van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken.

De druk op de N-VA om samen met de PS een federale regering te vormen drijft N-VA-voorzitter Bart De Wever in zijn minst vrolijke momenten tot mijmeringen over zijn pensioen, of over de kansen die heeft verkeken om in Duitsland te gaan studeren, en - wie weet - er ook te blijven.

‘Los het op’, krijgen de politici te horen. De mensen willen dat hun problemen worden opgelost, en hebben geen boodschap aan politiek stratego. Maar wat hebben we meer dan honderd dagen na de verkiezingen gekregen? Nog meer politiek stratego en politici die bezig zijn met hun postjes.

De Wever heeft het gevoel dat iedereen hem in een malgoverno aan het duwen is, waarbij de N-VA en ook de PS al hun verkiezingsbeloftes moeten inslikken, om dan later de rekening van de kiezer gepresenteerd te krijgen.

Foert

De wanhoop van De Wever is de hoop van Tom Van Grieken. De voorzitter van het Vlaams Belang wrijft zich in de handen als hij ziet hoe de druk op De Wever opgevoerd wordt om in een onmogelijke federale regering te stappen.

‘De bottomline is: vergeet zo snel mogelijk wat je je kiezers beloofd hebt, zodat er snel een regering gevormd kan worden, zonder slagkracht of visie. Binnen vijf jaar kunnen de kranten dan worden volgeschreven over de kloof tussen de burger en de politiek en waarom er zogezegd ‘foert’ gestemd wordt’, aldus Van Grieken.

We bereiden ons achter de schermen voor om de volgende verkiezingen te winnen en misschien zelfs de grootste te worden.
Tom Van Grieken
Voorzitter Vlaams Belang

‘We bereiden ons achter de schermen voor om de volgende verkiezingen te winnen en misschien zelfs de grootste te worden’, glundert de voorzitter van het herboren Vlaams Belang.

Actieve welvaartsstaat

Elke regering waarin de N-VA stapt, zonder het Vlaams Belang, zal Van Grieken natuurlijk afbranden als een slechte regering.

De optimisten in de Wetstraat geloven dat een regering ook goed werk kan leveren. Het sleutelelement is dat de werkzaamheidsgraad wordt opgetrokken tot het niveau dat Nederland haalt. ‘We hebben de gedachte van de actieve welvaartsstaat nodig’, merkt een partijvoorzitter op. Als de relatief grote groep van inactieven verminderd kan worden, dan smelt de budgettaire miserie als sneeuw voor de zon.

Het optrekken van de werkzaamheidsgraad kan het cement zijn voor een regering tussen de N-VA en de PS.

Het sleutelelement is dat de werkzaamheidsgraad wordt opgetrokken tot het Nederlandse niveau, zo is al naar voren gebracht in de nota van de informateurs. Die doelstelling kan het cement zijn van een onmogelijke regering tussen de N-VA en de PS, zo is de stille hoop van de positivo’s.

Geen druk

Wijlen Jean-Luc Dehaene bewees dat een regering waarvoor niemand een cent geeft toch kan schitteren. Na Zwarte Zondag, de doorbraak van het Vlaams Blok in 1991, was het ook al moeilijk een federale regering op de been te krijgen. Uiteindelijk vormde Dehaene in 1992 een rooms-rode ‘noodregering’.

Die noodploeg met christendemocraten en socialisten voerde zware hervormingen door, waarvoor ze ook electoraal beloond werd. Er was toen wel externe druk. Al die ingrepen waren nodig om België in de eurozone te loodsen. En dat is waar het anno 2019 aan ontbreekt.

Confederalisme

Vandaag bestaat de druk erin dat er geen andere federale coalitie voorhanden is. In Vlaams-nationalistische middens zal hier en daar wel worden gedacht dat het momentum aangebroken is voor het confederalisme, maar de N-VA-partijtop gaat ervan uit dat die historische kans verkeken is op 26 mei.

Mocht de N-VA een partij van meer dan 30 procent zijn gebleven, dan had ze de claim van het confederalisme op tafel kunnen leggen.

Mocht de N-VA zo’n 5 procentpunt meer hebben behaald en een partij van meer dan 30 procent zou zijn gebleven, dan had ze de claim van het confederalisme op tafel kunnen leggen. Maar dat is niet zo, de winst van het Vlaams Belang heeft paradoxaal genoeg de weg naar het confederalisme afgeblokt. En ook de Parti Socialiste lijkt niet van plan nu overstag te gaan.

Verkiezingen

Het enige alternatief zijn nieuwe verkiezingen. En dat wil niemand, tenzij dan Van Grieken.

Nieuwe verkiezingen zouden een droomscenario zijn voor Van Grieken en co. De mensen zouden het niet pikken dat ze terug moeten gaan stemmen.

Hij schuift nieuwe verkiezingen naar voren, zogenaamd ‘als de enige democratische uitweg’ voor de impasse. De echte reden is simpel: nu verkiezingen zouden een droomscenario zijn voor Van Grieken en co. De mensen zouden het niet pikken dat ze weer moeten gaan stemmen, omdat ze niet 'goed' gestemd hebben op 26 mei. Het zou van het Vlaams Belang de grootste partij kunnen maken.

Het is ook de reden waarom de andere partijen alles zullen doen om verkiezingen te vermijden, zelfs al zullen ze dan een onmogelijke regering moeten vormen.

Grote gok

Met de hete adem van het Vlaams Belang in de nek weet De Wever dat regeringsdeelname een grote gok is. Vandaar dat de verwachting is dat de N-VA tot het allerlaatste moment de optie open houdt om toch niet in een federale regering te stappen, en terug te plooien op Vlaanderen.

Er wordt verwacht dat de PS, MR en Ecolo dit weekend of begin volgende week in Wallonië de regering-Di Rupo boven de doopvont houden, en dat Vlaanderen kort daarop de regering-Jambon krijgt.

De onderhandelingen over de regionale regeringen zitten alvast in de laatste rechte lijn. Er wordt verwacht dat de PS, MR en Ecolo dit weekend of begin volgende week in Wallonië de regering-Di Rupo boven de doopvont houden, en dat Vlaanderen kort daarop  de regering-Jambon krijgt. Daarna kan dan eindelijk werk worden gemaakt van die onmogelijke federale regering.

Lees verder