weekboek

Met de blik op de Elysese velden

Nu alles geblokkeerd zit, en de zotste dingen het eerst worden voorgesteld, mag Bart De Wever zich opmaken voor een koninklijke zelfopofferingsmissie. De Wever moet sterven om Vivaldi tot leven te kunnen wekken.

De Afgelopen week is achter de schermen in hoog tempo vergaderd tussen delegaties van de N-VA en de PS, om de weg te bereiden voor de volgende stap in de aanslepende federale formatie. De verwachting is dat dinsdag, als de informateurs Joachim Coens (CD&V) en Georges-Louis Bouchez (MR) hun eindverslag aan de koning moeten bezorgen, Bart De Wever het veld wordt ingestuurd.

Voor de N-VA-voorzitter lijkt dat neer te komen op een koninklijke kamikazeopdracht. De enige reden waarom De Wever aan zet mag komen, is dat op zowat alle hoofdkwartieren het besef is gegroeid dat hij eerst moet mislukken, alvorens de weg naar een Vivaldi-coalitie met socialisten, liberalen, groenen en christendemocraten kan worden ingeslagen. Dat is dan de laatste kans om rampzalige vervroegde verkiezingen te vermijden.

De Elysese velden waren in de Griekse oudheid de eilanden van de gelukzaligen, de hemel waar de oude Grieken naartoe gingen, als ze dapper waren gestorven.

Het is dus met de blik op de Elysese velden dat De Wever dinsdag aan zet komt. De Elysese velden waren in de Griekse oudheid de eilanden van de gelukzaligen, de hemel waar de oude Grieken naartoe gingen, als ze dapper waren gestorven.

Twee weken. Langer moet de opdracht van De Wever volgens de Franstalige socialisten ook niet duren. Die periode wordt beschouwd als nuttig tijdverlies, nodig om CD&V te overhalen de N-VA los te laten en mee te dansen op de tonen van Vivaldi.

Vertwijfeling

Al is tijdens de discrete onderhandelingen tussen de N-VA en de PS de vertwijfeling groot geworden. De vraag is of het allemaal nog zin heeft. De Wever nam achter de schermen de rol van informateur op. Er kwamen N-VA-nota’s op tafel over zowat alle sociaal-economische thema’s, zoals het arbeidsmarktbeleid, de pensioenen, het gezondheidsbeleid, het klimaat en de migratie. Maar dat zette geen zoden aan de dijk, integendeel.

De uitgestoken hand van De Wever over de minimumpensioenen bleek een ijzeren vuist te zijn.

Bij PS-voorzitter Paul Magnette was de verbazing groot omdat de N-VA geen openingen maakte. Zelf was Magnette naar de onderhandelingstafel getrokken met compromisvoorstellen, in de hoop toch vooruitgang te kunnen boeken. Maar de uitgestoken hand van De Wever over de minimumpensioenen bleek een ijzeren vuist te zijn. Magnette kreeg nooit de indruk dat De Wever de Parti Socialiste sociaal-economisch tegemoet wil komen.

De analyse aan de Keizerslaan is dat de N-VA sociaal-economisch vasthoudt aan een centrumrechts verhaal. Het veto van de Franstalige liberalen tegen elke communautaire opening biedt De Wever weinig of geen bewegingsruimte om toe te geven op het sociaal-economische schaakbord. Die donkere analyse brengt Magnette maandag ook op het PS-bureau.

Bij de PS-partijtop is na de informele gesprekken - waar de informateurs niet altijd bij waren, laat staan dat ze nog een inbreng hadden - elk sprankeltje hoop weg dat nog vooruitgang mogelijk is, als De Wever straks aan zet komt.

Licht uit

Er wordt zelfs sterk aan getwijfeld of CD&V nog loskomt van de N-VA. De Vlaamse christendemocraten hebben wel een lang trackrecord als een partij die voor de macht kiest, alleen is CD&V niet meer de CD&V/CVP van vroeger. Als het partijbelang nog eens ondergeschikt wordt gemaakt aan ’s lands belang, mag voorzitter Joachim Coens straks misschien het licht uitdoen.

Zeker na het onheil dat Open VLD over zich heeft uitgeroepen, nadat de partijtop de oprijlaan van een paars-groene regering was opgedraaid, zal de CD&V-top wel twee keer nadenken.

Zeker na het onheil dat Open VLD over zich heeft uitgeroepen, nadat de partijtop de oprijlaan van een paars-groene regering was opgedraaid, zal de CD&V-top wel twee keer nadenken.

Zelfs de hartenkreet van de christelijke arbeidersbeweging Beweging.net, die deze week out of the blue liet weten dat haar lievelingscoalitie een alliantie van christendemocraten, socialisten en groenen is, maakt weinig indruk. Het is een zoveelste losse flodder, want die formule heeft geen meerderheid.

Amateurisme

Bij de N-VA is er al even weinig vrolijkheid te bespeuren. Dit lijkt wel de formatie van het amateurisme, waardoor alles zodanig geblokkeerd is geraakt dat niemand nog een uitweg ziet. Alleen de blitse MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez gelooft misschien nog van zichzelf dat hij het allemaal kan oplossen, maar elke dag wordt pijnlijk duidelijker dat hij een leerling-tovenaar is die door steeds meer bezems wordt achtervolgd.

In de porseleinkast die de federale formatie is, gedraagt Georges-Louis Bouchez zich als een olifant.

Zijn liefdesbetuiging aan een unitaire staat, het verloren paradijs dat nooit heeft bestaan, is lachwekkend, ware het niet dat hij het zichzelf als informateur alleen maar nog moeilijker maakt. In de porseleinkast die de federale formatie is, gedraagt Bouchez zich als een olifant, wat dan weer tot groeiende ergernis en ongerustheid leidt op zowat alle politieke hoofdkwartieren.

Malgoverno

De vraag is niet meer: hoe goed kan worden bestuurd? De vraag is eerder: hoe weinig slecht zal het zijn?

Zowel in socialistische als in Vlaams-nationalistische kringen heerst het gevoel dat er niet meer inzit dan van het nongoverno naar een malgoverno overgaan.

Zowel in socialistische als in Vlaams-nationalistische kringen heerst het gevoel dat er niet meer inzit dan dat het nongoverno overgaat in een malgoverno. Dan volgt de vraag van een miljoen: waarom zouden Magnette of De Wever in hemelsnaam in zo’n malgoverno gaan zitten?

Lees verder