Advertentie
nieuwsanalyse

Over toogpraat en andere verkiezingsklap

De plakborden staan klaar, maar de verkiezingsaffiches zijn er nog niet. De campagne zal pas na de paasvakantie echt losbarsten. ©Philip Vanoutrive/ID

Iets minder dan twee maanden scheiden ons nog maar van de verkiezingen van 26 mei en toch is het politieke debat richtingloos. Dus wordt er maar druk gespeculeerd over wie met wie in bed wil en vooral wie niet met wie in bed wil.

De verkiezingscampagne barst pas echt los na de paasvakantie, is de inschatting op de meeste partijhoofdkwartieren. Toch heeft iedereen in de agenda woensdag aangekruist. Dan organiseren De Tijd en L’Echo een debat tussen Bart De Wever (N-VA) en Jean-Marc Nollet (Ecolo). Het wordt uitkijken of daar andermaal de toon wordt gezet, zoals in 2014, toen De Wever PS-kopstuk Paul Magnette uitdaagde met de woorden ‘show me the money’. De Parti Socialiste heeft op het laatste nippertje afgezegd voor een nieuwe politieke ‘rumble in the jungle’, waar ze weinig bij te winnen heeft.

Ecolo-boegbeeld Nollet durft de handschoen wel op te nemen. Het illustreert hoe groot het zelfvertrouwen van de groenen is in Franstalig België. ‘De andere partijen kijken ernaar als koeien naar een trein’, zegt een Vlaamse partijvoorzitter - voor alle duidelijkheid niet De Wever.

Terwijl in 2014 het N-VA- versus het PS-model nog hoog bovenaan op de agenda stond, staan anno 2019 de N-VA en de groenen lijnrecht tegenover elkaar.

Terwijl in 2014 het N-VA- versus het PS-model nog hoog bovenaan op de agenda stond, staan anno 2019 de N-VA en de groenen lijnrecht tegenover elkaar. Dat is al gebleken bij een duel tussen De Wever en Groen-voorzitster Meyrem Almaci over het klimaat in ‘Terzake’.

In de aanloop naar de lokale verkiezingen van 14 oktober 2018 smeedde De Wever nochtans plannen om de hand te reiken aan de groenen en een coalitie van de winnaars te vormen. Hij wist dat dat allerminst voor de hand lag, want de groenen profileren zich als de tegenpool van de N-VA. De enige kans die De Wever zich toedichtte, was dat hij met de groenen afspraken zou kunnen maken over het doortrekken van de Antwerpse coalitie naar het Vlaamse en het federale niveau.

Dat plannetje botste op het onvermogen van de leider van de Antwerpse groenen, Wouter Van Besien, om mee ’t Stad te besturen. Er was zelfs nooit een begin van een echt gesprek, zoals elders in Vlaanderen wel is gelukt. Dat de groenen in Antwerpen aan de zijlijn bleven staan, was een kantelmoment. Het leidde tot de ‘grote verbinding’ tussen de politieke rivalen N-VA en sp.a. Samen met Open VLD zag aan de Schelde de zogenaamde Bourgondische coalitie het licht, zonder CD&V van Kris Peeters.

Lichaamstaal

Laat net vanuit de hoek van CD&V worden gespind dat al een voorakkoord bestaat om de Bourgondische coalitie door te trekken op het Vlaamse en federale niveau. Smoking guns zijn er niet. De Wever, sp.a-voorzitter John Crombez en Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten ontkennen het in alle toonaarden, maar CD&V leest het af aan de lichaamstaal van De Wever en Crombez. ‘Konden ze elkaar voordien niet luchten, dan staan ze nu wel eens te keuvelen in een hoekje.’ Het toont vooral de vrees van CD&V er straks overal te worden uitgebonjourd, zoals in Antwerpen.

Ook premier Charles Michel (MR), die het petje van partijvoorzitter van Olivier Chastel heeft afgepakt en zelf heeft opgezet, gooit graag het balletje op dat de PS en de N-VA het land dreigen te blokkeren. Michel veroorzaakte zelfs een politiek relletje, toen hij op een verkiezingscongres van de Mouvement Réformateur sprak over een ‘nationaal-socialistische as’, wat een misplaatste verwijzing leek naar het nazisme.

Het zijn doorzichtige manoeuvres, waarbij de boodschap eigenlijk altijd dezelfde is: stem op ons, wij zijn nodig, anders krijg je horror en chaos.

Het zijn doorzichtige manoeuvres, waarbij de boodschap eigenlijk altijd dezelfde is: stem op ons, wij zijn nodig, anders krijg je horror en chaos. Wie voor het Bourgondische avontuur kiest, dreigt uit te komen bij de onbestuurbaarheid van België, is het verhaal van CD&V én Michel. CD&V-voorzitter Wouter Beke plaatst daar de ‘revolutie van de redelijkheid’ tegenover en heeft daar nog eens een lijvig boek over geschreven. ‘Redelijke mensen moeten een tegenwicht vormen tegen diegenen van links en van rechts die onze samenleving proberen te ontwrichten en te blokkeren’, schrijft hij.

Oranje-blauwe as

Beke en Michel presenteerden zich in de aanloop naar de verkiezingen van 2014 nog als de oranje-blauwe as, die over de grenzen van de taalgrens heen het land zou behoeden voor een blokkering door de N-VA en de PS. Ook nu nog speelt Beke die goede relatie met Michel uit. Op zijn nieuwjaarsreceptie sprak hij vol lof over de premier en gaf hij aan best aan Michel II te willen beginnen. Ook dat scenario kan niet worden uitgesloten, al lijkt de val van de regering-Michel een kloof te hebben geslagen tussen Michel en De Wever.

In Franstalig België wordt druk gespeculeerd over nog een ander scenario: de Jamaicaanse coalitie tussen christendemocraten, liberalen en groenen. Of anders gezegd, een coalitie zonder de N-VA en zonder de PS. Door de electorale kracht van vooral Ecolo kunnen de groenen voor het eerst in de politieke geschiedenis de grootste formatie worden in het parlement, waardoor de onuitgegeven formule denkbaar is.

Daarom ook probeert Michel de groenen dicht tegen de borst te houden. Na de val van de regering ging de premier de links-groene toer op en toonde hij zich bereid werk te maken van enkele groene dada’s, tot verbazing van de Vlaamse liberalen. De MR is ook de enige partij die vanuit de regering de groene eis voor een aanpassing van de grondwet voor het klimaat heeft gesteund.

Ondanks alle geruchten over politieke voor akkoorden ligt alles nog open.

Ook de groenen hebben de groen-blauwe as proberen te cultiveren, zoals die bestaat in het Mechelen van Bart Somers en het Gent van Matthias De Clercq. Maar vanuit de Melsensstraat wilde Rutten niet bijten. Geflirt van Open VLD met de groenen zou vooral een cadeau zijn voor de N-VA, die geen kans onbenut laat om de liberalen in de linkse hoek te duwen.

Zo gaat het maar door. De geruchten over voorakkoorden zwellen aan, er wordt druk gespeculeerd wie met wie in bed wil, of juist niet. Maar volgens een partijvoorzitter is de waarheid dat alles nog openligt. ‘Meer dan je denkt’, klinkt het.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie