weekboek

Rode arrogantie kan Vivaldi kraken

Redacteur Politiek & Economie

De houding van de Parti Socialiste bij de hongerstaking heeft de meerderheid zwaar op de proef gesteld. Als de grootste regeringspartij ook in het najaar het partijbelang op het regeringsbelang laat voorgaan, dan zal ze Vivaldi niet maken maar kraken.

Dat de hongerstakers beslisten hun actie op te schorsen, en een drama was vermeden, was voor Vivaldi een hele opluchting. In de nazorg moest er nog wel stevig gecommuniceerd worden, om niet de indruk te wekken dat er vanuit de regering-De Croo een 'geste' is gedaan om de individuele vragen tot regularisatie welwillend te bekijken.

De man in de straat denkt er het zijne van, en ook de sans-papiers leken ervan overtuigd dat de neutrale zone, die staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi (CD&V) had gecreëerd, de toegangspoort was tot het rijk van de vrijheid. Het werd een overrompeling en een totale chaos, waardoor Mahdi zich genoodzaakt zag om de neutrale zone te sluiten.

De essentie

  • Dat de PS een regeringscrisis uitlokte over de hongerstaking laat sporen na in de meerderheid.
  • Daardoor weigerden de coalitiepartners naar een meerderheidsoverleg te komen, om een carré te vormen rond de onder vuur liggende PS-minister van Defensie Ludivine Dedonder.
  • Als in het najaar de grote ideologische clash volgt over de grote regeringsdossiers, kan verder geprofileer van de PS Vivaldi kraken.

Opnieuw volgde de communicatie dat er geen deal was gesloten, waardoor sans-papiers niet moesten hopen dat ze nu wel papieren zouden krijgen. 'Dat is niet het geval en de desillusie zal helaas alleen maar groter zijn', tweette Mahdi.

Mahdi zette heel de week alle zeilen bij om de indruk weg te nemen dat er een akkoord zou zijn gesloten over een regularisatie van de hongerstakers, wier actie in een kritieke fase was gekomen. Al was het maar om te vermijden dat er bij wijze van spreken morgen al een nieuwe hongerstaking zou uitbreken. En overmorgen de volgende.

Ontslag PS-ministers

De Parti Socialiste en Ecolo deden minder moeite, want zij willen graag het beeld in de markt zetten dat onder hun impuls toch een oplossing voor de hongerstaking uit de bus is gekomen. Zij steken die pluim maar wat graag op hun hoed.

Dat vicepremier Pierre-Yves Dermagne (PS) naar buiten bracht dat de PS-ministers uit de regering-De Croo zouden stappen als een hongerstaker zou overlijden, veroorzaakte een miniregeringscrisis. Premier Alexander De Croo (Open VLD) zag hoe de Parti Socialiste nog eens wild buiten de lijntjes van het regeerakkoord kleurde, en veegde zijn coalitiepartner de mantel uit. Hij waarschuwde dat geen nieuwe coalitie meer zou kunnen worden gevormd, als deze regering zou vallen.

Achteraf bekeken was het misschien vooral een communicatiestunt van de PS, om - wetende welke doorbraak er zat aan te komen - de pluimen van het einde van de hongerstaking op de eigen hoed te kunnen steken, maar het resultaat was vooral dat de socialistische arrogantie de Vivaldi-coalitie blauwe plekken heeft bezorgd.

Gedonder over Dedonder

Het ongenoegen over de rode arrogantie zat zo hoog dat de coalitiepartners niet ingingen op de vraag van de Franstalige socialisten om een meerderheidsoverleg over minister van Defensie Ludivine Dedonder (PS), die zwaar onder vuur kwam te liggen voor haar beslissing om generaal Philippe Boucké als chef van de militaire inlichtingendienst ADIV de laan uit te sturen. De meerderheidspartijen stuurden hun kat.

Het ongenoegen over de rode arrogantie zat zo hoog dat de coalitiepartners niet ingingen op de vraag van de PS om rugdekking te geven aan de zwaar onder vuur liggende minister van Defensie Ludivine Dedonder.

Dat de PS van de meerderheid kadaverdiscipline eiste als het ging over haar minister Dedonder, maar zelf de loyauteit aan het regeerakkoord aan haar laars lapte in het dossier van de hongerstakers, leidde dus tot gedonder in de meerderheid. Zelfs de premier bood zijn minister van Defensie geen ruggensteun. En dat wekte dan weer wrevel op bij de PS, want aan de CD&V-er Mahdi had De Croo wel rugdekking gegeven.

Het was dan ook wat onwezenlijk, hoe Dedonder in de speciaal bijeengeroepen Kamercommissie-Defensie haar verhaal nog eens deed, zonder dat ze daarbij kon rekening op de volle steun van de meerderheid. Integendeel, zelfs doorgaans loyale parlementsleden gaven mee dat ze nog altijd bedenkingen hadden bij de manier waarop de minister de ADIV-chef de bonen had laten vreten.

De minister van Defensie zit dus nog op haar stoel, waar ze naar eigen zeggen ook goed zit, maar ze zal in haar strijd met de Vlaamse oppositie niet meer automatisch kunnen rekenen op een warme deken van de meerderheid, zoals een parlementslid van de meerderheid het opmerkte.

Kraken of maken

Vandaar dat het snakken is naar de vakantie, zodat de wonden kunnen worden gelikt. Maar het doet weinig goeds vermoeden voor het najaar, als blijkt dat de PS als dragende Vivaldi-partij telkens ze de kans schoon ziet zichzelf wil profileren, zelfs al gaat dat ten koste van de samenhang in de meerderheid.

En nu gaat het eigenlijk nog maar om politieke schermutselingen. In het najaar staat de grote ideologische clash over de grote dossiers op het programma, zoals de budgettaire ontsporing, de kernuitstap en de hervorming van de arbeidsmarkt en de pensioenen. Als de Parti Socialiste daarbij andermaal het partijbelang op het regeringsbelang laat voorgaan, dreigt ze Vivaldi te kraken.

Lees verder