reportage

De mysterieuze verrijzenis van een slapende reus

©Ans Brys

Een jaar geleden was Royal Antwerp bijna dood, vandaag staat de oudste voetbalclub van het land op een zucht van eerste klasse. Met dank aan ondernemer Patrick Decuyper en 14 miljoen euro leningen van financiers die niemand kent, behalve Decuyper zelf.

Vorige week zaterdag, 18 uur, Deurne Noord. De muziek staat te luid, het volk heeft al wat te veel op, en rond de Bosuil, het stadion van Antwerp, hangt de geur van hamburgers en gebakken ajuin. De sfeer is geweldig en complexloos uitgelaten, net een zomerfestival in de lente. Met honderden druppelen de fans het stadion binnen, de meesten met flink wat zelfvertrouwen. De match tegen Coxyde, de laatste in de stand, is nog twee uur ver weg. Maar tegenwoordig komen de mensen naar Antwerp voor een feestje. Voor de ambiance, véél eten en drinken en voor een pot voetbal die dit seizoen verrassend vaak goed uitdraait voor rood-wit, al sputtert de sportieve motor de jongste maanden wel wat.

Het verhaal van Antwerp is een van de spectaculairste comebackverhalen in de recente Belgische sportgeschiedenis. De oudste professionele voetbalclub van het land, opgericht in 1880 - op de Bosuil zien we mannelijke én vrouwelijke supporters met dat ‘geboortejaar’ in hun nek getatoeëerd - was vorig jaar op sterven na dood. Na twaalf jaar in tweede klasse, en chronisch mismanagement door zakenlui van uiteenlopend pluimage, gaapte er een put schulden van 25 miljoen euro, en draaide het voetbalbedrijf Antwerp verlies op een omzet van nauwelijks anderhalf miljoen euro. Toen RAEC Mons in april vorig jaar zijn laatste match op Antwerp kwam spelen, net voor de Henegouwse ploeg ontbonden werd, huilden veel Antwerp-supporters mee. Ze waren bang dat hun club de volgende in het sterfhuis zou zijn.

Wie is Patrick Decuyper?

Patrick Decuyper (45) is een Oost-Vlaamse ingenieur, ondernemer en ex-voetballer.Hij richtte in 2005 samen met Gino Van Neer het zonnepanelenbedrijf Enfinity op, waarmee hij in volle groenestroomhype de daken plaveide van grote en kleine bedrijven. Het bedrijf breidde al te fors en onvervaard uit en moest in 2013 noodgedwongen worden verkocht aan een Amerikaans consortium voor 1euro.In 2014namen Decuyper en Van Neer via een Luxemburgs vehikel weer 45procent in hun geesteskind. Decuyper sponsorde met Enfinity een tijdlang eersteklasser Zulte-Waregem, en werd er daarna ook CEO.Na een koehandel met stamnummers vertrok hij in 2013.Sinds vorig jaar is hij eigenaar, CEO én sportief directeur van Royal Antwerp FC.

Maar toen kwam Patrick Decuyper. Decuyper maakte naam met Enfinity, het zonnepanelenbedrijf dat hij in 2005 met vriend en zakenpartner Gino Van Neer oprichtte en uitbouwde tot een multinational die op zijn piek op 1 miljard euro gewaardeerd werd. Maar in 2013 klapte Enfinity ei zo na in elkaar door een cocktail van te steile ambities, een te zwakke kapitaalbasis en te snel dalende subsidies. Het bedrijf werd met het mes op de keel voor 1 euro verkocht aan een Amerikaans consortium. Veel vermogende Vlaamse ondernemersfamilies, die geïnvesteerd hadden in het bedrijf of in de groene fondsen die het aan de man bracht, kwamen er bekaaid van af. De reputatie van Decuyper kreeg een deuk, maar bij Antwerp werd hij in de eerste helft van 2015 met open armen ontvangen.

Decuyper wil liever niet het hoge woord voeren in de media. ‘De focus moet op het sportieve liggen, niet op mij.’ De nummer twee van de club, operationeel directeur Yorik Torreele, is spraakzamer. Torreele ontvangt ons voor de match tegen Coxyde in wat voor Decuypers komst een vervallen tennischalet naast het voetbalstadion was. Het oogt nog altijd allemaal wat bric à brac, maar vandaag zijn er kantoren voor clubpersoneel, een fanshop, douches en kleedkamers voor de spelers. Naast ons worden de tafels gedekt, en staan de chauffe-plats te dampen. Een honderdtal supporters komt hier straks voor de aftrap stoofvlees met krielpatatjes eten. ‘25 euro voor een menu, een formule die geweldig goed werkt’, zegt Torreele.

Decuyper bracht niet alleen stoofvlees voor de match, hij blies de laagjes stof van alle niveaus van de club. De geboren Ronsenaar nam de vennootschap die de vzw van de club controleert over van vorige eigenaars Jos Verhaegen en Gunther Hofmans. Voor geen geld, gezien de fenomenale schuldenlast en het nakende faillissement. En hij begon te kuisen. ‘Dat begint met personeel’, legt Torreele uit. ‘Antwerp was een club waar op alle niveaus geld verkwist en gestolen werd. Tot achter de toog toe, waar de barman gratis pinten weggaf aan zijn maten. In een profclub kan dat niet.’ Decuyper belegde vergaderingen met supportersverenigingen, en luisterde. ‘Hij luisterde echt, vonden wij, en hij beloofde verandering’, aldus Torreele, die als headhunter uit het Antwerpse zelf tot een supportersclub voor hogere bedienden en kaderleden behoorde.

Antwerp moet weer een topclub worden. Binnen een jaar of tien moet dit de grootste club van het land zijn.
Yorik Torreele, operationeel directeur Antwerp

‘Na de vergadering mailde ik hem dat ik wou helpen. We spraken af, en na een gesprek van drie kwartier zei hij: ‘Het is goed, ge moogt beginnen.’ Ik had eerst niet door dat hij bedoelde dat hij van mij zijn operationeel directeur wou maken, maar zo snel is het gegaan.’ Ook op andere sleutelposities in de club zette hij mensen uit het Antwerpse, mensen met een sterke band met de club. Het vermeed dat hij aanzien werd voor de zoveelste financier die alleen maar geld uit de club wou slaan. Maar weinig Antwerp-supporters maalden erom dat Decuyper in 2013 als CEO bij eersteklasser Zulte-Waregem vertrok - hij was bij de club binnengekomen als sponsor met Enfinity - en daarna snuffelde aan KV Oostende, KSV Roeselare en KV Kortrijk. ‘Hij had een plan, hij zei dat hij van Antwerp weer een absolute topclub wilde maken’, aldus Torreele. ‘Zijn verhaal was goed, onze club was bijna dood. Dan ga je niet zeuren.’

Decuyper meent het ook echt met Antwerp, vertellen mensen die hem goed kennen. Begin 2015 ging hij incognito een match bijwonen op de Bosuil, tussen de harde kern. Die duizenden mensen die zo vurig supporterden voor een club die al meer dan tien jaar in tweede speelde, dat gaf hem kippenvel. ‘Hij is wel degelijk gevoelig voor de emoties die bij voetbal komen kijken én hij ziet het potentieel van Antwerp’, zegt Carl Ballière, voorzitter bij Zulte-Waregem en bestuurder toen Decuyper er CEO was. ‘Veel mensen in de voetbalwereld zien dat, maar Patrick durft te springen. Je hebt in Antwerpen een metropool met een enorm supporterspotentieel, een wijd vertakt bedrijfsleven, en veel jonge voetballertjes. Patrick is politiek, supporters en bedrijfsleven rond dat project aan het verenigen. Hij is gek van voetbal, en hij kent er ook wat van.’ Decuyper voetbalde zelf bij SK Ronse, maar kon nooit doorbreken op het hoogste niveau. ‘Dat frustreert hem nog altijd. Nu probeert hij alsnog op dat niveau te slagen door een topclub uit te bouwen’, zegt een bron.

De herkomst van Decuypers geld is toch wel een bezorgdheid bij het stadsbestuur. Maar je voelt dat Patrick te betrouwen is.
Ludo Van Campenhout (N-VA), Antwerps schepen van Sport

Maar Decuyper is niet enkel een voetbaldier. Hij is een bijzonder analytische ondernemer die hyperambitieus is en altijd groots denkt. Te groots, soms. Dat bleek bij Enfinity, en ook bij Zulte-Waregem. De club was nauwelijks vicekampioen geworden in 2013 of er lekte een plan uit waarbij hij Zulte-Waregem naar Antwerpen wilde laten verhuizen en KV Oostende, na een fusie met KV Kortrijk, in Waregem wilde laten spelen. Begrijpelijk, vanuit een nuchtere ondernemerslogica en gezien de rem die de versnippering van het Belgisch voetballandschap op clubbudgetten en groeimogelijkheden zet. Maar een dolk in het hart van menig honkvaste supporter. Dat hij bij FC Antwerp terechtkwam, is dan ook geen toeval. Hij zag het gat er jaren geleden al liggen, kan er bouwen én in een kleine organisatie zijn stempel drukken. Decuyper trekt het laken graag naar zich toe.

©Ans Brys

Minuut 12

Op de Bosuil wordt afgetrapt tegen Coxyde. ‘Come on you reds!’, zingen de supporters. ‘Welkom in de hel van Deurne Noord’, had de stadionspeaker hen kort daarvoor toegeroepen. Enkel matchsponsor Bouwmaterialen Loyaerts Gyproc, die de speaker in één adem bedankt, en de bouwval van de Bosuil, herinneren ons aan het feit dat bijna alles hier nog moet gebeuren. Antwerp is vanaf minuut 1 veel sterker, maar het mist scherpte voor doel. De zenuwen bij de spelers staan strak gespannen. Bij Decuyper ook: op de eretribune zit hij centraal op de eerste rij nerveus te grimassen. Als in minuut 12 10.000 supporters gaan rechtstaan op de banken voor twee minuten applaus voor hun CEO, lijkt Decuyper eerst ver weg in zijn jas te willen duiken. Dan ontdooit hij, en balt hij ietwat aarzelend twee vuisten boven zijn hoofd. Waarom minuut 12?, vraag ik aan de man naast mij. ‘Wij zijn de 12de man, en wij bedanken Patrick Decuyper omdat hij ons na 12 jaar weer naar eerste klasse leidt.’

©Ans Brys

In minuut 55 brengt Joeri Dequevy de verlossing, als hij de 1-0 op het bord prikt. De hel van Deurne Noord brandt, Decuyper gaat rechtstaan, maar juicht zichtbaar gestresseerd niet mee. Doelpuntenmaker Dequevy is maar een van de vele nieuwe spelers die de ondernemer vorig jaar als versterking naar Antwerp haalde. Doorgaans zijn het spelers die net tekort schoten voor eerste, maar een divisie lager wel floreren. Daar ligt misschien wel de voornaamste reden voor het succes en de populariteit van Decuyper op Antwerp: hij durfde te investeren, en geen klein beetje. In spelers, maar ook in infrastructuur én in een oplossing voor een hoop historische probleemdossiers. In geen tijd betaalde hij alle achterstallige spelerslonen, btw-schulden en leveranciers. En hij loste de 4 miljoen euro historische schuld van de club bij de Antwerpse ondernemersfamilie Mintjens af. Vorige week liet hij net geen 5 miljoen euro storten op een geblokkeerde rekening, voor als oud-voorzitter Eddy Wauters gelijk zou krijgen in een rechtszaak.

2
Nog twee matchen scheiden Antwerp van de titel in de Proximus League, de Belgische tweede voetbalklasse. Dit weekend op Union, en volgend weekend thuis tegen het nummer twee, Eupen.

Alles samen leende Patrick Decuyper via zijn vennootschap Goala al 14 miljoen euro aan de club. Met dat geld reed hij bijna de volledige historische schuldenput van Antwerp dicht: Decuyper overtuigde veel schuldeisers om twee derde van hun claim te laten vallen. De rest werd geïnvesteerd in de heropstart van de slapende reus. Opmerkelijk: niemand lijkt te weten waar het geld vandaan komt. Al van bij de instap van Decuyper luidt het dat hij een groep Vlaamse investeerders uit de bedrijfswereld achter zich heeft: zij lenen aan zijn vennootschap, hij leent door aan de club. Decuyper zou ook zelf geld lenen aan de club, maar dat zou maar een fractie van die 14 miljoen euro zijn. In de entourage van Decuyper valt te horen dat het grootste deel van het geld vandaag gespendeerd is, maar dat nieuwe kredieten klaar staan indien nodig. Er zou wel intrest verschuldigd zijn, maar geen terugbetalingstermijn op papier staan.

Wie financiert Antwerp? Het is een vraag die er verrassend weinig lijkt toe te doen in en rond de club. Operationeel directeur Yorick Torreele heeft er ook het raden naar. ‘Ik heb mij dat ook al afgevraagd. Zouden die financiers in de businessseats naar de thuismatchen komen kijken? Moeilijk te zeggen, hier zijn zo veel nieuwe gezichten. Enkel Patrick en de bedrijfsrevisor zijn op de hoogte vanwaar het geld komt.’ Waarom zo veel geheimhouding? Torreele: ‘De geldschieters willen niet in de kijker lopen, omdat je dan verhalen in de media krijgt over hen in plaats van over Antwerp. Mogelijk tonen ze hun gezicht als Antwerp naar eerste gaat.’ Voor veel andere voetbalclubs is de Antwerpse schimmigheid een doorn in het oog: de ploegen uit de hoogste klasse legden deze week nog een voorstel op tafel om clubs open kaart te laten spelen over hun financiële structuur.

©Ans Brys

Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen van Sport (N-VA): ‘De herkomst van dat geld is toch wel wat een bezorgdheid bij het stadsbestuur. Dat leeft. Maar je voelt dat Patrick een te betrouwen man is. Hij verenigt heel veel volk rond Antwerp. Voor hem is het een economisch én een emotioneel verhaal, en dat is de juiste insteek. Het gaat bij hem over dat Antwerpengevoel, dat hij heel goed aanvoelt, maar ook over de cashflows die supporters genereren per match. Op geen enkele club verbruiken supporters zo veel op een wedstrijddag als op Antwerp, dat is bekend. Kijk, Patrick heeft een economisch vliegwiel op gang gebracht en daar zijn we hem erkentelijk voor.’ De stad Antwerpen gaf Antwerp eerder dit jaar 900.000 euro subsidie voor de renovatie van een tribune, een ingreep waar toen kritiek op kwam omdat de bedrijfsstructuur van de club te weinig doorzichtig zou zijn.

‘Ach, die geldschieters. Op een dag komen we dat wel te weten’, zegt Luk Wyns, tv-maker en diehard Antwerp-supporter. Wyns produceert met zijn bedrijf de matchverslagen voor RAFC.tv, het online tv-kanaal van de club. ‘Op vrijwillige basis. Ik ben al heel lang Antwerp-supporter, ik heb al veel volk zien passeren, maar nog nooit heb ik iemand hier zo’n dynamiek op gang weten brengen als Patrick Decuyper. Hij straalt een rust en vastberadenheid uit die vertrouwen inboezemt. Het is geen blazer. Dat maakt dat heel wat partijen iets voor hem en de club willen doen.’ Van evenementenbedrijven tot spelers uit de reclamesector en voetbalmakelaars: Decuyper heeft velen overtuigd om tegen een prijsje of zelfs gratis voor ‘zijn’ Antwerp te werken. Het is niemand een zorg dat enkel Decuyper weet wiens geld ervoor zorgt dat de club weer draait.

De ondernemer vergroot het mysterie nog door geen inzage te geven in de jaarrekeningen van zijn vennootschap Goala, waarlangs het geld Antwerp binnenstroomt. Die werd eind 2014 opgericht, maar twee dagen voor het einde van het financieel jaar 2015 werd beslist om het boekjaar te verlengen tot oktober 2016. Het mysterie van de clubfinanciering zorgt voor de wildste verhalen in de Belgische voetbalwereld, een kleine gemeenschap waar steeds meer ondernemers rondlopen. Verschillende mensen beweren met een grote stelligheid dat Christian Van Thillo, topman van het uitgeversbedrijf De Persgroep, en Paul Gheysens, die met zijn bouwbedrijf Ghelamco het stadion van AA Gent bouwde, Antwerp financieren. Van Thillo zou wel wat zien in een Antwerp-revival, Gheysens zou in ruil een nieuw stadion voor Antwerp mogen bouwen als de club promoveert.

Beiden moeten hartelijk lachen. Ze weten dat hun naam frequent genoemd wordt als Antwerp-financiers. ‘Maar dat is totaal uit de lucht gegrepen’, zegt Van Thillo. ‘Ik hoor dat er weer groot gedroomd wordt rond de club, maar ik heb geen tijd en veel te weinig interesse om mij daarmee bezig te houden.’ Paul Gheysens: ‘Wij zijn stadionbouwers, geen clubfinanciers. Wij willen wel een nieuw stadion bouwen voor Antwerp, als dat er komt. Maar daarvoor ga ik niet eerst geld lenen aan de club.’ Zelfs Marc Couckes naam doet de ronde. Geld genoeg sinds de verkoop van Omega Pharma, en hij zou beseffen dat het sportief en commercieel potentieel van een club als Antwerp veel groter is dan dat van zijn huidige club, KV Oostende. ‘Een complete kwakkel’, reageert Coucke. ‘Niets van aan.’

Dromen

Ongeacht wiens geld er aan het werk is, er wordt écht weer groot gedroomd op de Bosuil. Door de supporters die deze week massaal overnachtten voor het stadion, om toch maar aan tickets te geraken voor de slotmatch, en mogelijk ook beslissende partij, in eigen stadion tegen Eupen. Antwerp kan wel al dit weekend kampioen worden als het op bezoek bij Union beter doet dan Eupen thuis tegen Geel.

Ook de nieuwe sterke mannen hebben dromen. ‘Antwerp moet weer een topclub worden’, zegt Yorik Torreele. ‘Top 6, en binnen een jaar of tien de grootste club van het land.’ Als de club stijgt naar eerste klasse komt er snel een nieuw stadiondossier. De gesprekken lopen al om in samenwerking met Antwerpse scholen met een jeugdacademie te beginnen. Het is Patrick Decuyper niet ontgaan dat veel Rode Duivels hun eerste bal trapten in en rond het Antwerpse, en dat er vandaag veel onontgonnen sportief potentieel rondloopt. En als er gepromoveerd wordt naar eerste, zou er nu al vers geld van nieuwe sponsors klaar staan om de ambities kracht bij te zetten.

Op de Bosuil eindigt de match tegen Coxyde op 2-0. Een hardbevochten, maar logische uitslag. Bij Patrick Decuyper kan er pas na het laatste fluitsignaal een glimlach af. Hij loopt iedereen voorbij en gaat zijn spelers omhelzen op het veld. De weg naar de douches en de kleedkamers loopt op Antwerp door het volk. Kinderen vragen hem om een handtekening, iedereen weet wie vorig jaar neerstreek op de club als ultieme redder in nood. Als hij samen met zijn spelers weer tevoorschijn komt, vragen we of hij dezer dagen nog kan genieten van het voetbal van ‘zijn’ Antwerp. ‘Natuurlijk, maar meestal pas na de match. Iedereen is gespannen. De spelers waren te nerveus vandaag.’ Op de receptie nadien spoelt hij de spanning weg met een paar pinten. Hij schudt handjes, krijgt schouderklopjes en ziet er voor het eerst echt content uit. Door de boxen klinkt, net iets te luid, ‘Banger hart’ van Rob De Nijs.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content