Reisagent Pauwels Travel en het WK: 'Ze willen dat je schrik krijgt en ermee stopt'

(tijd) - Vandaag reizen de Rode Duivels terug naar huis. Reizen aanbieden voor sportevenementen als de wereldbeker voetbal, is niet altijd een pretje. Pauwels Travel, een van de weinige in België die zulke reizen organiseren, ging vroeger bijna failliet door een proces met FIFA, en krijgt nu het mes op de keel gezet door het tennistoernooi Roland Garros. Dat er nauwelijks interesse was voor de reizen naar het wereldkampioenschap voetbal in Japan en Zuid-Korea is dan niet meer dan een bagatel voor eigenaar Wim Pauwels.

Pauwels Travel startte in 1986, bij de wereldbeker in Mexico, met georganiseerde reizen naar sportevenementen. 'Toen kon je overal nog kaarten kopen en mocht je die allemaal doorverkopen', zegt Wim Pauwels, die een agentschap met zes werknemers leidt. Acht jaar later, voor de wereldbeker voetbal in Italië, daagde de wereldvoetbalbond FIFA Pauwels voor de rechtbank omdat het tickets had gekocht op de zwarte markt.

FIFA had als exclusieve agent voor zogenaamde 'packagereizen' het Italiaanse agentschap CIT aangewezen. 'We werden hier door de rechtbank van koophandel veroordeeld tot het betalen van een boete van 40 miljoen frank (992.000 euro). Dat betekende dat we de deuren moesten sluiten. We zijn naar het Europees Hof gegaan en hebben FIFA een proces aangedaan voor de verdeling van tickets voor grote evenementen', zegt Pauwels. De reisagent trok aan het langste eind. 'Dat was de grote doorbraak. Er kon geen sprake meer zijn van een exclusiviteitsrecht.'

Vier jaar later, voor de wereldbeker in de VS, mochten alle gegadigden naar FIFA hun kandidatuur insturen om 'authorised touroperator' te worden. Wie 10.000 dollar op tafel legde, mocht kaarten kopen. Pauwels Travel was erbij, samen met twee anderen. Wim Pauwels denkt dat de rechtszaak daar niet vreemd aan was. 'Als je ze een proces aandoet, gaan er ineens heel veel deuren open', zegt hij.

Maar het werd er niet eenvoudiger op. Vier jaar later diende Pauwels opnieuw zijn kandidatuur in, maar al snel werd het hem duidelijk dat de licenties per opbod zouden toegekend worden. Pauwels had er 21 miljoen frank (520.000 euro) voor over. 'We kennen agentschappen die 16 miljoen hadden geboden, en het niet hebben gehaald', zegt Pauwels. Zijn reisagentschap was het enige in België, en een van de vijf gelukkigen in Europa.

'Maar FIFA heeft zijn vingers daaraan verbrand', zegt Pauwels. 'We waren plots niet langer omringd door sportagentschappen, maar bijvoorbeeld door een tickethandelaar uit Los Angeles, die niet geïnteresseerd was in packages. Door het systeem van het bod werden de prijzen te hoog.'

In 1998 in Frankrijk ontaarde de ticketverkoop in een puinhoop. Pauwels neemt de verdediging van het organisatiecomité op zich. Hij had als authorised touroperator 400 kaarten voor de wedstrijd België-Nederland. 'Ik was daarvoor het enige officiële kanaal in België, en was snel uitverkocht', zegt Pauwels. Ook zijn klanten zochten koortsachtig naar tickets bij andere agentschappen. 'Uiteindelijk kwamen zij terecht bij iemand die zei 'ik vraag 50.000 frank en zal die kaarten wel vinden'. En dan kreeg je de poespas in België dat zoveel Belgen hun kaarten niet hadden gekregen', zegt Pauwels.

Die zaak had voor Pauwels ook een aangename kant. 'Wat toen gebeurde, was voor ons heel goed. Tienduizenden kaarten werden in 1998 niet geleverd, en er lopen nog altijd heel wat processen waarin wordt gewacht op een uitspraak. Al die bedrijven die toen probeerden op de trein van de sportevenementen te springen, kregen zo'n koude douche dat ze ermee gestopt zijn. Voor deze wereldbeker in Japan en Zuid-Korea bood, naast ons, bijna geen enkel agentschap volledige sportreisprogramma's aan.'

Om de moeilijkheden te vermijden, werd ditmaal geen agentschap meer aangewezen. Dat speelde in het voordeel van Sun Reizen, de officiële reisorganisator van de Belgische voetbalbond. Maar de bond speelde het erg fair, vindt Pauwels. 'De bond verkocht ons kaarten, zodat wij toch reispakketten konden samenstellen. Dat heeft mij verbaasd, omdat de bond toch met Sun Reizen samenwerkt. Maar de KBVB heeft de markt laten spelen, en wie dat wilde, kon kaarten hebben. Voor het eerst speelde een sportfederatie het spel zo open.' Pauwels moest enkel 25 euro per ticket bijbetalen. 'Dat begrijp ik wel. Als ik kaarten aan kostprijs kan kopen, schopt de bond tegen de schenen van sponsor Sun Reizen', zegt Pauwels.

Pauwels ontkent dat de wereldbeker in Japan en Korea een tegenvaller is. Hij had verwacht dat de interesse mager zou zijn. 'We hebben er dus ook niet veel in geïnvesteerd. We wisten dat Japan niet zou werken, maar alle zaken die we doen, zien we als pure extraatjes. Sun Reizen, dat toch alle reizen mag organiseren van de sponsors van de bond, en de supporters van de Red Devils Club, verkocht zo'n 330 reizen. Wij verkochten er zo'n 120, dus ik mag zeker niet klagen', zegt Pauwels.

Vooral bedrijven haakten af, omdat Japan te ver ligt, en te onaantrekkelijk is als bestemming, stelt hij. 'Niemand krijgt een natte droom van eens naar Japan te mogen gaan', zegt Pauwels. 'Was het in Thailand geweest, of in Maleisië, dan hadden we heel wat meer volk gehad. Een internationaal bedrijf kocht voor een actie in België 100 packages bij mij. Die mensen krijgen de reis gratis. Wel, er gaan er 30 mee. 70 anderen bedankten ervoor.'

De geringe interesse heeft ook nog fiscale redenen. Een bedrijf dat zo'n reis organiseert, moet dat aangeven aan de fiscus. 'De kostprijs van de reis wordt gezien als een voordeel in natura, en als die reis 100.000 frank heeft gekost, moeten die mensen daarvan de helft betalen. Dat is een typisch Belgisch probleem. Een bedrijf dat zijn personeel wil motiveren, daardoor de verkoop verhoogt, wat toch goed is voor de economie, wordt gestraft.'

'Maar de Olympische Spelen in Athene en het Europese voetbalkampioenschap in Portugal, dat is perfect. Daar kunnen we 's morgens met het vliegtuig heen, en 's avonds zijn we terug. Die vliegtuigen zullen stampvol zitten, want fiscaal gezien is dat geen reis. Bij een reis hoort volgens de fiscus een overnachting', merkt Pauwels op.

Of voetbalsupporters stilaan meer geneigd zijn zelf een ticket te kopen, en de pakketreizen te laten voor wat ze zijn, weet hij niet. 'Heel wat mensen kochten bij de voetbalbond een ticket. Velen hadden de reis in 1994 en 1998 meegemaakt in groep, maar zullen merken dat er deze keer heel wat minder sfeer is', voorspelt hij.

Pauwels zit intussen opnieuw opgezadeld met juridische ellende. 'We worden met processen rond de oren geslagen', zegt hij. Deze keer doen de organisatoren van het Parijse tennistornooi Roland Garros hem de duivel aan. Die dienden een eenzijdig verzoekschrift in bij de rechtbank van koophandel. Zij stellen dat de naam Roland Garros is gedeponeerd, en dat wij de tickets niet mochten doorverkopen. 'Zij kregen gelijk, en daarop zijn zij met gerechtsdeurwaarders en advocaten bij ons binnengestapt. Ze hebben alle namen van klanten meegenomen, en die klanten aangeschreven', zegt Pauwels. 'De arrogantie van zo'n organisatiecomité is enorm.'

Roland Garros dreigde de klanten met vervolging als ze met Pauwels zouden reizen. 'Die klanten annuleerden hun reis, terwijl het proces niet eens afgelopen was', zegt Pauwels. 'Het wordt steeds moeilijker, maar we gaan door. We hadden in 1990 al failliet kunnen zijn door dat proces met FIFA. Dat is wat ze willen. Ze willen dat je schrik krijgt en ermee stopt.'

Pauwels voelt zich intussen aan handen en voeten gebonden. Hij moet afwachten hoe groot de boete wordt. 'Als ze laag is, zo'n 200.000 tot 300.000 frank, stoppen we ermee, en is er volgend jaar voor ons geen Roland Garros meer. Is die boete groot, dan gaan we opnieuw naar het Europees Hof, en vallen we Roland Garros aan', zegt hij.

Hij maakt zich evenwel geen illusies: als het Europees Hof Roland Garros verplicht tickets te verkopen aan Pauwels Travel, zal dat op wraak zinnen. 'Ik verwacht dat zij dan bijvoorbeeld in Brussel een reisbureau openen en zelf tickets verkopen', zegt hij.

Gelukkig voor Pauwels is hij niet helemaal afhankelijk van sportreizen. In 1998, het jaar van de wereldbeker voetbal in Frankrijk, was sport goed voor 60 procent van de omzet van het kantoor. Ook het Europees voetbalkampioenschap in België en Nederland was een topper. 'We begeleiden de hele Franse delegatie voor de finale in Rotterdam. Dat waren 700 personen, inclusief Michel Platini. Zij vonden niemand, en wij hebben dat geregeld met TGV, bussen, gidsen en het afhuren van cocktailruimtes', zegt Pauwels, die ook contracten binnenhaalde met de Italiaanse en Deense delegaties.

Ook voor Formule1-wedstrijden krijgt Pauwels steeds veel gegadigden. 'Maar als er geen echt groot sportevenement is, vertegenwoordigt sport slechts 15 tot 20 procent van de jaaromzet. Ook dit jaar, ondanks de wereldbeker', voegt hij eraan toe.

Toch kondigen zich voor de organisatoren van sportreizen betere tijden aan. 'De drie volgende topsportevenementen, het Europees voetbalkampioenschap, de Olympische Spelen, en de wereldbeker, vinden alledrie in Europa plaats. Je zal zien dat de markt enorm gaat boomen', zegt Pauwels. 'Elk bedrijf in België gaat zeker bij een van de drie evenementen iets willen organiseren. De marketingbudgetten van die bedrijven zullen in de komende vier jaar voor een stuk naar sportreizen gaan', voorspelt Pauwels, die al heeft opgevangen dat grote Amerikaanse en Canadese sportagentschappen een kantoor willen openen in Europa.

Nochtans zijn Belgen geen grote liefhebbers van sportreizen. 'De Belg is enkel sportsminded voor voetbal, en in mindere mate tennis', zegt Pauwels. Voor voetbal moet het dan nog een groot evenement zijn, zoals een wereldkampioenschap, de finale van de Champions' League, of een topwedstrijd van een buitenlands kampioenschap, eer de Belg ernaar afreist. Tennisliefhebbers kiezen voor Wimbledon en Roland Garros. 'Voor de rest zijn er in België bijna geen sportreisaanvragen. 'Af en toe zijn er wel mensen die met z'n tweeën een NBA-wedstrijd van de LA Lakers willen zien. Dan zeggen wij 'sorry, forget it'.'

'Wielrennen ja, maar dat is typisch een sport waar mensen privé naar toe gaan. In andere landen heb je nog interesse voor bijvoorbeeld rugby. Nu, we waren het officiële agentschap voor de wereldbeker rugby in België. We hadden 400 kaarten aangeschaft. Ik heb er twee verkocht.'

Bert LAUWERS

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud