'Zonder pralines hadden we gewonnen'

'We begingen twee, drie strategische flaters en dat heeft ons de overwinning gekost.' Zo vertelt Alain Minc, de rechterhand van de Italiaanse financier Carlo De Benedetti en de grote inspirator van de overval op de Generale Maatschappij in 1988. Twintig jaar later kijkt Alain Minc met gemengde gevoelens terug op overnamestrijd rond de Generale. 'Ik weet nu hoe we de strijd om de Generale hadden kunnen winnen.'

(tijd) - Alain Minc is ontspannen. Dat was in 1988 wel even anders. Als rechterhand van Carlo De Benedetti was hij toen een gevreesde, zelfs agressieve onderhandelaar. Hautain ook, erkent hij nu. Nu is hij joviaal en openhartig. De slag om de Generale was voor hem een verloren slag. Maar een mens leert ook van zijn nederlagen.

Carlo De Benedetti zette in 1986 Cerus op, een beursvehikel bedoeld om Europese activa te herbergen. Samen met Minc trok de Italiaan door Europa om deals te kunnen afsluiten. De idee om de Generale Maatschappij aan te vallen, rijpte tijdens het voorjaar van 1987. 'We hadden een afspraak met René Lamy, de gouverneur van de Generale. We liepen achter de bode aan in het enorme gebouw aan de Koningsstraat en dachten: 'Dit verdient een overname, maar we hebben het geld niet.' Zodra we buiten waren, kochten we een krant. En wat bleek? De beurskapitalisatie was helemaal niet zo groot, de Generale lag wél binnen bereik.'

Daarop begon het studiewerk van Cerus. De overname werd voorbereid. Bovendien hielp de crash van 1987 nog een handje, dat drukte de beurskapitalisatie van de Generale. De prooi kwam steeds meer binnen handbereik.

Pralines

'Zonder de pralines hadden we gewonnen!', roept Minc uit. Carlo De Benedetti ging op 17 januari 1988 naar gouverneur Lamy om hem te zeggen dat hij een overnamebieding zou doen en dat hij zijn bod 's anderendaags zou neerleggen. Om de pil te vergulden, had De Benedetti Perugina-pralines meegebracht voor mevrouw Lamy. Maar het gesprek vlotte niet en nadat De Benedetti verdwenen was, voerde de Generale Maatschappij tijdens de nacht van zondag op maandag een kapitaalverhoging door om het belang van De Benedetti te verwateren. Nog voor de slag op gang gekomen was, was hij al verloren.

'We hebben allicht vele fouten gemaakt. We hebben slecht gecommuniceerd en gedroegen ons allicht te arrogant. Maar op twee cruciale punten waren we te vriendelijk. We hadden Lamy nooit mogen verwittigen dat we een overname planden en we hadden het beruchte 'pakket van de Vlamingen' (goed voor 10 procent van de Generale Maatschappij) moeten kopen. Op dat laatste punt zijn we gewoon slecht voorgelicht door onze advocaten. Die vertelden dat we een strafrechterlijke vervolging riskeerden als we het pakket (buitenbeurs en tijdens de overnamestrijd tegen een hogere koers) zouden kopen. Dat was niet waar.

Belgische realiteit

'We hebben de complexiteit van België arrogant bejegend. Vandaag zou ik weten hoe je een overnamebod op de Generale Maatschappij kan winnen. Ik weet nu hoe België werkt, ik heb mijn les geleerd. Herinner u de zinsnede van Maurice Lippens (de topman van verzekeraar AG die de verdediging van de Generale organiseerde met Suez, nvdr.) tijdens de strijd om de Generale: 'België is een land met wegen vol met putten en die putten verplaatsen zich 's nachts.'

Wisten wij veel dat er putten in de weg waren, laat staan dat we wisten dat ze zich iedere nacht verplaatsen. We hebben gewoon de Belgische staat, het Belgische gerecht, het wettelijke kader van België onderschat. Met de glimlach: 'Ik heb wel veel affectie voor België opgedaan. België heeft me knock-out geslagen, dus heb ik respect voor het land.'

Vogel voor de kat

Maar de Generale was een vogel voor de kat, of De Benedetti nu de jager was, dan wel Suez. 'Het was een enorm imperium, maar bracht niets op omdat de holding leefde op de kap van de dochters. Je had de Generale moeten zien, het leek wel het paleis van Versailles!', roept Minc uit. 'Ik zag het als een rijke staat binnen een arme Belgische staat. Het contrast was enorm. We zijn ontvangen bij de Belgische premier (Wilfried Martens, nvdr.), maar zijn ambtswoning verbleekte bij de rijkdom die de Generale uitstraalde. Het idee alleen al iemand gouverneur te noemen als hij gedelegeerd bestuurder is, getuigt toch van grootheidswaanzin. Nergens ter wereld werd een voorzitter van een privémaatschappij 'gouverneur' genoemd. Zelfs niet bij Suez. '

'Ik moet toegeven dat Suez goed zijn werk heeft gedaan. Ik weet zelfs niet of wij het beter gedaan zouden hebben. Het was onvermijdelijk dat de hele zaak opgedeeld en uit elkaar gehaald moest worden. Dat hebben Gérard Worms (als voorzitter van Suez) en Mestrallet (als voorzitter van de Generale) in eerste instantie en nadien Mestrallet (als voorzitter van Suez) uitstekend gedaan.'

Bevrijding

'In ieder geval heeft het bod op de Generale sterk bevrijdend gewerkt voor het Belgische financiële landschap. Het economische landschap is toen grondig versneden. Plots werd mogelijk wat voordien taboe was. Het hangslot op de bedrijven werd verwijderd. Het maakte mogelijk dat het Belgische petroleumbedrijf Petrofina verkocht werd aan Total of dat Electrabel werd opgeslorpt door Suez', stelt Minc. De Generale-saga betekende ook de definitieve doorbraak van de Waalse financier Albert Frère. 'Hij profiteerde op een intelligente manier van de hele situatie. Ik heb grote bewondering voor Frère. Hij heeft een scherp inzicht in zakendoen.' Alain Minc wordt vandaag regelmatig gecontacteerd door Frère.

Ook voor Maurice Lippens heeft Minc bewondering. Lippens was tijdens de Generale-strijd de tegenstander van Minc. Als voorzitter van AG (het latere Fortis) organiseerde hij het verzet, samen met Suez. Lippens kocht op die manier ook zijn vrijheid af en kroop onder de vleugels van de Generale vandaan. Met de recente overname van ABN AMRO is Fortis inmiddels uitgegroeid tot de marktleider in de Benelux. 'Lippens is zeer verstandig en heeft moed. Wat hij met ABN AMRO heeft gedaan, vraagt veel moed.'

Voor Minc is het verankeringsdebat een achterhaald debat. 'Het verliezen van beslissingcentra, enfin, dat klinkt als de meest rode socialist van de Franse PS. Dat heeft toch geen zin. Brussel is de hoofdstad van Europa en een aantrekkelijk centrum, dat moet uitgespeeld worden. Wat maakt het nu uit of de aandelen van een bedrijf in de portefeuille van een grootmoeder of bij Californische leraren zitten? De affaire van de Generale heeft de internationalisering van Brussel bevorderd. Brussel is Washington én Atlanta.'

Geen revanche

'Ik geloof niet in revanche, ik voel dan ook geen rancune tegenover Suez', zegt Minc. Hij adviseerde het Italiaanse Enel eind 2005 een bod op Electrabel te lanceren. Dat project dreef Suez in de armen van het Franse staatsgasbedrijf Gaz de France. 'Ik weet dat er geen revanche mee gemoeid was, al moeten mijn Italiaanse vrienden daarom glimlachen. Ik wilde van Electrabel een bruggenhoofd voor Enel maken van de activa buiten Italië. Het project was vergelijkbaar met het project van Cerus voor de Generale Maatschappij. Maar de deal met Enel werd om politieke redenen afgeschoten, net zoals onze deal met de Generale.'

Op het einde van het gesprek brengt Minc zelf de Belgische politiek aan de orde. 'Ik geloof nooit dat België zal splitsen. Wat België zal redden, is Brussel. Als Praag in Slowakije had gelegen, dan was de splitsing met Tsjechië er nooit gekomen. Brussel maakt de splitsing van België onmogelijk.' Jean Vanempten

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud