<I>Der Ausputzer:</I> El Pibe de Oro

Morgen is het dag op dag 20 jaar geleden dat Diego Armando Maradona het doelpunt van de eeuw maakte. In de kwartfinale van de wereldbeker, uitgerekend tegen aartsrivaal Engeland, scoorde de Argentijnse nummer tien eerst met de 'Hand van God', om vijf minuten later gewoon als God te scoren.

Spot niet met die verheven terminologie! In Argentinië bestaat, echt waar, 'De Kerk van Maradona', met duizenden hondsdevote volgelingen. Samen met de mythische presidentsvrouw Evita Peron en de tangozanger Carlos Gardel vormt Maradona 's lands heilige drievuldigheid.

Op 22 juni 1986 toonde hij waarom. Zo'n tien meter voor de middenlijn kreeg Maradona, het gezicht naar het eigen doel gericht, de bal in de voeten aangespeeld. Maradona draaide naar rechts en sleepte de bal vervolgens razendsnel met de zool naar links. Draaide zo om zijn as en stak de middenlijn over. Slalomde naar links, dan naar rechts. Betrad het strafschopgebied, dribbelde iets wat op een doelman leek en rondde tot slot, een gemene tackle langs achter negerend, beheerst af. De actie duurde, handgeklokt, 10,6 seconden, de herinnering duurt nu al 20 jaar. Nog altijd krijgen de Engelsen Beardsley (tweemaal), Reid, Butcher, Fenwick, Shilton en nogmaals Butcher angstvisioenen van wat ze toen in een flits zagen passeren.

Helemaal anders, maar bijna even mooi was het tweede doelpunt dat Argentinië afgelopen vrijdag maakte tegen Servië. 23 passes gingen aan de goal van Esteban Cambiasso vooraf. Maradona keek toe vanuit zijn loge in het stadion en werd idolaat, zoals hij dat ook bij de vijf andere goals werd en dat vanavond nog meer zal worden als Nederland eraan gaat. Terwijl andere voetballegendes als Beckenbauer, Eusebio en Pele bijna onbewogen en in strak maatpak de wedstrijden volgen, draagt Maradona een Argentijns voetbalshirt en supportert rotfanatiek. Treitert Servische supporters, rookt een Cubaanse sigaar van kameraad Castro, knuffelt zijn dochter en geeft een kusje aan zijn ex-vrouw, die nu zijn manager is.

Maradona stond in 2004 al met anderhalf been in het hiernamaals. Een hartaanval, het gevolg van jarenlang cocaïnegebruik en overgewicht. Twee jaar later is hij afgekickt, afgeslankt en heeft hij de populairste talkshow van Latijns-Amerika, 'De Nacht van de Tien'. Daarin praat hij met hoge gasten, zoals kameraad Castro, Mike Tyson, Zinedine Zidane en voormalig president Carlos Menem. Maar het liefst en vaakst praat Maradona over zichzelf en toont hij archiefbeelden die zijn voetbalgenie bevestigen. Ook de kijkers hebben dat het liefst.

Meer nog dan een godheid is Maradona 'El Pibe de Oro', de meest eerbiedwaardige en zeldzame bijnaam die Argentijnen aan een voetballer kunnen geven. 'Kind van Goud' betekent het, en het geeft aan hoe Argentijnen het voetbal bedreven willen zien worden: instinctief en onbevangen als een kind. Spot ook hier niet mee: academici hebben er hele bibliotheken over volgeschreven. Maradona bracht het 20 jaar geleden in de praktijk, en vanavond weer, als hij kinderlijk gelukkig zijn opvolgers toejuicht.

Jan VAN HESSCHE

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud