<I> Der Ausputzer:</I> Sven tegen Phil, deel III

Gelsenkirchen is vanmiddag om vijf uur een verlaten stad, de groene grasmat van de plaatselijke voetbalarena een stoffige straat onder een loden zon. Scènes uit High Noon en The Good, The Bad and The Ugly schieten voorbij. Moeders houden hun dochters binnen. Dappere mannen zoeken haastig een schuilplaats. Het Duitse Ruhrgebied siddert en maakt zich volgens de Britse pers op voor 'Het duel in de dug-out'. Deel III.

(tijd) Aan de ene kant: Luiz Felipe Scolari, bijgenaamd 'Big Phil' de hyperkinetische Braziliaanse bondscoach van Portugal. Zijn uitdager: Sven-Goran Eriksson, eenvoudigweg 'Sven' genoemd, de onderkoelde Zweedse trainer van het Engelse team. De sheriff lust hun bloed. Scheidsrechter vanmiddag is Horacio Elizondo, een Argentijn, van bij de geboorte ingelepeld dat Brazilianen noch Engelsen deugen.

Voor het derde grote voetbaltoernooi op rij staan Big Phil en Sven tegenover elkaar in de kwartfinales. In 2002 werd Scolari met zijn vaderland wereldkampioen en schakelde hij onderweg makkelijk Erikssons Engeland uit. Tijdens Euro 2004 won Scolari, als bondscoach van Portugal, opnieuw, al dienden ditmaal wel strafschoppen geschoten te worden. Vanmiddag volgt de climax. Elke beweging kan Svens laatste zijn.

Na het WK neemt Eriksson afscheid van Engeland. Veel meer dan de ontmoetingen met Scolari is hij het grof geschut van de Britse tabloids beu. Het begon al bij zijn aanstelling, eind 2000, als eerste buitenlandse coach in de geschiedenis van het Engelse team. 'Het moederland van het voetbal, de geboorteplek van het mooiste spel stapt van de wieg naar de schaamte', fulmineerde The Daily Mail de volgende dag. 'We hebben ons geboorterecht in een fjord gegooid en verkocht aan een land waar 7 miljoen skiërs en hamerslingeraars de helft van hun leven in duisternis doorbrengen.' Latent racisme, weemoed naar de hoogdagen van het Britse wereldrijk en het ideaalbeeld van 'Splendid Isolation' werden geprojecteerd op het beate gezicht van een Zweedse voetbalcoach.

Die vervolgens zijn liefdesleven breed uitgesmeerd zag op de frontpagina's van de boulevardkranten. Eriksson had iets met zijn landgenote Ulrika Jonsson, een televisiepresentatrice in Engeland. Flirtte met Faria Alam, een in Bangladesh geboren secretaresse van de Engelse voetbalbond. En deelde al die tijd de sponde met zijn vriendin Nancy Dell'Olio, een Italiaanse juriste.

In januari noteerde een als voetbalgekke oliesjeik vermomde journalist van News of the World enkele genante uitspraken van Eriksson en was de maat voor de Zweed vol. De voetbalbond begon meteen de zoektocht naar een opvolger en kwam uitgerekend bij Luiz Felipe Scolari terecht. Big Phil stond al met de pen in de hand om het contract te ondertekenen, toen hij in zijn tuin tientallen Britse cameraploegen en fotografen zag en besefte waar hij aan begon. En er vervolgens niet aan begon. Straks mag Steve McLaren in de frontlinie lopen, al enkele jaren de assistent van Eriksson en boven alles een rood aangelopen volbloed Engelsman.

Sven en Big Phil hebben vanmiddag meer gemeenschappelijk dan iedereen vermoedt, een gedeelde afkeer voor Britse tabloids om te beginnen. Na de wedstrijd gaan ze ongetwijfeld samen pinten pakken, riooljournalisten afknallen en achter de vrouwen aanzitten.

Jan Van Hessche

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud