column

Boten voor de woelige wereldzee

Publicist Paul Huybrechts is een van de vier deelnemers die we nauwgezet volgen tijdens de Beursrally. Hier leest u zijn column.

Ik heb geen ambitie om de Beursrally te winnen. Ik wil best een spelletje spelen, maar ik wil niet dat iemand gaat denken dat je met gokken duurzaam geld kan verdienen. Met beleggen voor de lange termijn kan dat wel, al was het maar dankzij het wereldwonder van de samengestelde intrest. Ik doe mee, omdat de Beursrally mij de gelegenheid biedt om twee dingen te zeggen. Volgende keer leg ik uit waarom ik in investeringsgoederen beleg, maar deze keer waarom de infrastructuurbedrijven Elia en Tinc in mijn selectie zitten.

Tinc en Elia zijn vandaag op de Brusselse beurs de enige echte infrastructuurbedrijven en dat is zeer jammer.

Dat dadelijk, maar waarom ook drie kleine biotechposities? Wel dat is dan toch een beetje gokken. Ik nam Mithra, omdat ik het relatief goedkoop vind. Het laagste koersdoel van de analisten is 37 euro en daar zitten we wel een eind onder. Galapagos lijkt me minder een verhaal van onderwaardering, dan van mogelijke positieve verrassingen. Het derde kwartaalrapport was heel positief en er zijn in december presentaties gepland in Londen en Parijs.

Bone Therapeutics tenslotte heeft in 2019 absoluut kapitaal nodig, maar tegen de huidige koers zou een inbreng wel verregaand verwateren. Daar kan dus iets gebeuren. Ik denk dat hun Allob-pistes beloftevol zijn, maar het grote geld is er wel nog niet neergestreken.

Tot nog toe valt Mithra alvast mee. Ik heb ook nog een beetje cash aangehouden, gewoon omdat ik (zoals Fonne Hendrickx) de zee wel erg woelig vind om in uit te varen. Een deel van mijn cash zit in D’Ieteren dat zelf voor de helft uit contanten bestaat. Ik volg daar De Belegger en heb steeds meer vertrouwen in dat management. Wordt dat een nieuw Ackermans & van Haaren? En Intervest Offices & Warehouses tenslotte noteert tegen zijn intrinsieke waarde, met een goed dividendrendement. Dat is goede cash, want weinig dalingspotentieel.

Mijn waarom Tinc en Elia? Welnu, gewoon omdat het goede beleggingen zijn, boten waarmee je de woelige wereldzee wel kan trotseren. Elia heeft mij intussen alvast wat koerswinst opgeleverd en misschien ontdekken spaarders – niet eens ‘beleggers’ – Tinc, een niet overdreven geprijsd infrastructuuraandeel met toch een dividendrendement van bijna 3%, dat deels belastingvrij wordt uitgekeerd.

Tinc en Elia zijn vandaag op de Brusselse beurs de enige echte infrastructuurbedrijven en dat is zeer jammer. Brussel kwijnt weg met nog 130 genoteerde aandelen. Zeker nu landen weer meer op zichzelf terugvallen, is zo’n miezerige beurs een structurele handicap. Niet alleen de doe-het-zelf beleggers hebben steeds minder binnenlandse keuze, maar ook de pensioenfondsen uit de tweede pensioenpijler kunnen nauwelijks gespreid in eigen land beleggen. Dankzij die sterk groeiende tweede pensioenpijler is de middenklasse wel degelijk op steeds grotere schaal belegger. Dat moet voor de politici toch een argument zijn om het Belgische aandeelaanbod uit te breiden.

Wat hebben de Vlaams verpleegsters en de Waalse metaalarbeiders misdaan dat zij via hun pensioenfonds, niet in Fluxys kunnen beleggen? En de Canadezen wel?

Zeker in infrastructuur kan dat, omdat de overheden het daar meestal zelf voor het zeggen hebben. Pensioenfondsen smeken om liquide, relatief stabiele en veilige aandelen die 3 à 4% dividendrendement opleveren. Die pensioenfondsen zitten vaak voor meer dan de helft in betere obligaties, en daar valt de volgende vijf jaar geen rendement te rapen. Een volwaardig en liefst Belgisch aanbod van infrastructuuraandelen kan helpen om het voor pensioenfondsen vereiste gemiddelde rendement van 3 à 4% te realiseren. Als het dan ook om ‘Belgische’ aandelen gaat, kunnen de beheerders van de pensioenfondsen daarover straks ook rapporteren. We gaan ook in België naar een individueel pensioen-‘dashboard’ en de betrokken werknemers zullen dan ongetwijfeld de vraag stellen: ben ik ook aandeelhouder van iets Belgisch? Liefst iets duurzaam Belgisch?

Niemand kan of wil Besix, Puratos, Soudal of La Lorraine dwingen om naar de beurs te gaan. Zolang ze bij de banken kunnen lenen tegen een tarief dat lager is dan een dividend kost, zullen ze dat ook niet doen. Je haalt tenslotte toch een deels bedrijfsvreemde logica in huis. Een bedrijf heeft meestal een ander ritme dan de ongeduldige, hedendaagse beurzen.

Wat alleszins wél kan, is dat de overheid zelf het aanbod op de beurs uitbreidt. De Tijd weerhield Fluxys Belgium niet bij de aandelen waarin voor de Beursrally kan worden belegd. Terecht, want de liquiditeit is met 10% van het kapitaal beperkt. Ook de transparantie laat zeer te wensen over. Daarom moet moederbedrijf Fluxys naar de beurs worden gebracht, een dynamische beheerder van gasterminals en gasleidingen, waar al wel een Canadees pensioenfonds mee aan tafel zit. Wat hebben de Vlaams verpleegsters en de Waalse metaalarbeiders misdaan dat zij via hun pensioenfonds, niet in Fluxys kunnen beleggen? En de Canadezen wel? Kan de twintigkoppige politieke Raad van Bestuur van Fluxys daar een antwoord op bedenken?

Wordt D'Ieteren een nieuw Ackermans & van Haaren?

Een andere evidente beurskandidaat is Fluvius, de fusie van Infrax en Eandis. Die laatste distributeur van gas en elektriciteit kwam vorig jaar in het nieuws, toen het de Chinese staat in zijn kapitaal uitnodigde. Nogmaals, wat hebben de Belgische pensioenspaarders de politieke nomenklatura bij Eandis misdaan? En laten we meteen ook Aquafin optuigen, ooit gestart met privé kapitaal dat gul werd vergoed maar vandaag levend op bankleningen. Waarom mogen de Belgische pensioenspaarders niet tegen een redelijke vergoeding bijdragen tot onze waterhuishouding? Voeg daar tenslotte de windmolenparken op zee aan toe en Brussels Airport waarin een ander Canadees pensioenfonds een belang van 39% wordt gegund.

Met die vijf nieuwe infrastructuurbedrijven wordt de Brusselse beurs weer een volwaardig financieel nutsbedrijf.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content