CEO van Studio 100

De recyclage van plastic flessen is erg beperkt, zelfs als ze gescheiden worden opgehaald.

Als je mij tegenwoordig ergens tegenkomt, zal je zien dat aan mijn hand een fles aan een riempje bengelt, gevuld met sprankelend water.

Hoe dat gekomen is ?

Wel, tijdens mijn eerste postcorona restaurantbezoek ging het gesprek van bij het voorgerecht over de afvalberg. Een thema dat in volle lockdown verslenst leek, maar waar ik, niet gehinderd door veel kennis, al graag eens over doorboom.

De voorzet kwam van Charel, de man die tegenover mij zat. Hij werkt bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in recyclage. Afval had dus voor hem geen geheimen.

Corona rasa

Het coronavirus heeft heel wat op losse schroeven gezet. Die tabula rasa biedt ook nieuwe kansen. Welke, vroegen we onze opiniemakers.

‘Qua sorteren ben ik fanatiek', zei ik, de borst vooruit. ‘Ik trek zelfs het plastic van het papier waar de kaas heeft in gelegen, om dat dan gescheiden in de vuilbak te gooien. En elk kruimeltje brood dat overblijft, doe ik in de gft-bak. Ik ben daar 100 percent consequent in.’

Wat ik verzweeg, was dat ik thuis jarenlang alle rotzooi op een hoop had gegooid. Maar dat mijn vrouw mij met harde hand had gedrild. Zo had ik me met frisse tegenzin het sorteren eigen gemaakt.

‘Ik wil u niet ontgoochelen', zei Charel eerlijk. ‘Maar slechts 10 procent van het pmd-afval wordt gerecycleerd. Vooral in de productie van asfalt zijn plastic flessen bruikbaar.’

Ik keek hem met grote ogen aan. ‘Wat gebeurt dan met de rest ?’, vroeg ik. ‘Met de overige 90 procent?’

‘Die wordt terug bij het andere afval gegooid en verbrand. Of met boten naar India of Turkije getransporteerd. Daar spelen de kindjes dan met onze plastic flessen op gigantische vuilnisbelten. Onwaarschijnlijk eigenlijk. Onze lege plastic flessen maken de reis van de wereld', lachte hij.

Bijna kwam de stoom uit mijn oren. Dat men achter onze rug alle afval opnieuw bijeen gooit, kwam bij mij snoeihard aan. Vooral na mijn jarenlange onverdroten sorteerijver.

Het goeie nieuws is dat intussen iedereen thuis het afval scheiden gewend is. Nu moet de rest van de keten nog volgen.

‘Het goeie nieuws is dat intussen iedereen thuis het afval scheiden gewend is. Nu moet de rest van de keten nog volgen. Want qua recycleren is er nog een hele weg te gaan', zei Charel laconiek.

‘Dus sorteren is eigenlijk dweilen met de kraan open', stamelde ik.

Mijn vrouw lag al in bed toen ik thuis kwam. Ik pakte uit met mijn straffe verhaal.

‘Ge gelooft het nooit. Bijna al het afval gooien ze achter onze rug weer bijeen', zei ik.

Ze draaide zich om, maar zweeg.

‘Het is een schande. Ik stop met sorteren. Met mijn voeten spelen ze niet meer', zei ik en deed het licht uit.

‘Hebt ge gedronken ?’, vroeg ze.

‘Nee', zei ik.

‘En wat gebeurt dan met dat afval ?’, vroeg ze.

‘Ze verbranden het of ze voeren het met boten naar Turkije of India.’

‘Meent ge dat ?’, zei ze. ‘Dus daar spelen kinderen op onze berg rotzooi ? Dat vind ik nu eens een schande.’ Ze keek me kwaad aan.

‘Mijn fout is het niet. Dat is wat Charel zei', verdedigde ik mij.

‘Vanaf nu', zei ze streng, ‘komt er bij ons geen enkele plastic fles meer in huis.’

‘Ma… maar wat bedoelt ge nu?’, sputterde ik tegen.

‘Spuitwater in plastic flesjes. San Pellegrino, Bru, Perrier, Spa Rood. Wat hier al jaren in de koelkast staat.’

‘Maar… dat is een van mijn laatste pleziertjes die ik hier nog heb.  Dat kunt ge mij toch niet zomaar afnemen’, jammerde ik.

‘Ge hebt wel gedronken’, zei ze en de discussie stopte. We vielen in een diepe slaap.

Dus staat er nu een bruiswatertoestel bij ons in huis, gevuld met vocht uit de kraan en voorzien van een knop waarmee je het water hevig of matig kan laten bruisen.

Na de behandeling giet je het borrelende goedje in een herbruikbare drinkfles met riem en daarmee trek je dan de wijde wereld in.

Heel eerlijk? Hetzelfde is het niet. Verre van zelfs. ‘Maar het zal in India of Turkije een vuilnisbelt weer omtoveren in een frisse groene wei.’

Tenminste, dat heeft mijn vrouw mij beloofd.

Hans Bourlon is CEO van Studio 100

Lees verder