Advertentie

'In drie dagen maakten we een nieuwe eenheid intensieve zorg'

©JONAS LAMPENS

Het UZ Gent botst stilaan op zijn limieten om coronapatiënten op te vangen. 'Misschien kan het punt dat we patiënten moeten weigeren ooit wel komen, maar we proberen dat te vermijden door continu te zoeken naar extra capaciteit', zegt Claus Verdonck, hoofdverpleegkundige van de afdeling intensieve zorgen van UZ Gent.

'We kloppen zes dagen op de zeven gemiddeld meer dan tien uur om alles rond te krijgen. Als je dan ziet dat mensen op het gemak in grote getale gaan shoppen, krijg je buikpijn. Op datzelfde moment leveren wij enorme inspanningen om extra capaciteit te creëren en alle patiënten een bed te geven. Vandaag vangen we met alle eenheden van intensieve zorgen (IZ) samen 50 coronapatiënten op.'

'Toch is het niet allemaal kommer en kwel, er zijn ook lichtpunten. De manier waarop we in drie dagen een volledig nieuwe eenheid intensieve zorg hebben gebouwd, was ongelofelijk. '

'We konden door die inspanningen zes IZ-bedden bijmaken. We hadden er op onze afdeling al 14, dus we kunnen nu bijna de helft meer mensen intensieve zorg toedienen. Het was een logistiek huzarenstukje. Dat kan alleen maar als er een gestroomlijnde samenwerking is tussen de verschillende IZ-afdelingen. Dat die extra bedden zo snel weer volzet waren met coronapatiënten, zegt evenwel veel over de ernst van de situatie. Als je weet wat voor een lastige oefening dat was, mag je niet verbaasd zijn dat we verontwaardigd waren over de koopjeszondag.'

'Misschien kan het punt dat we patiënten moeten weigeren ooit wel komen, maar we proberen dat te vermijden door voortdurend te zoeken naar extra bedden en teams op intensieve. Zo creëerden we die zes extra bedden op een eenheid van de naburige afdeling hartbewaking. We hebben opnieuw het signaal gekregen om onze capaciteit te verhogen. Dat zal in deze lastige periode een continue oefening blijven.'

Plichtsbesef

'De hulp die vanuit alle hoeken van het ziekenhuis wordt aangeleverd om die eenheid intensieve zorg op een volwaardige manier te bestaffen, is ongezien. Studenten verpleeg- en geneeskunde, medewerkers van operatiekwartiers of afdelingen neurochirurgie springen allemaal bij. Hun wil om te helpen en hun plichtsbesef is bewonderenswaardig.'

De hulp die vanuit alle hoeken van het ziekenhuis wordt aangeleverd om die eenheid intensieve zorg op een volwaardige manier te bestaffen, is ongezien.

'Hoewel we op onze afdeling veel hulp van buitenaf krijgen, heb ik ook echt bewondering voor de verpleegkundigen van mijn team op intensieve zorg. Normaal is een verpleegkundige op onze afdeling verantwoordelijk voor twee patiënten, dat zijn er nu drie, aangevuld met andere verpleegkundigen of studenten ter ondersteuning. Het is niet evident met die grotere verantwoordelijkheid om te gaan en de vrees voor een verlies aan zorgkwaliteit is bij velen aanwezig.'

'Je merkt dat de elastiek bij het personeel uitgerekt wordt, maar ik heb een enorm ontzag voor de veerkracht en flexibiliteit van alle verpleegkundigen en artsen. Men zegt vaak: 'Het zorgpersoneel is uitgeput.' Dat klopt, elke dag gaan mensen moe naar huis, maar de veerkracht blijft aanwezig. Mensen maken hier geenszins een neerslachtige indruk. En als we een leuk moment kunnen meepakken, doen we dat. Er wordt in het team nog veel gelachen. 'Mensen hoeven echt geen extra mooie kledij te kopen op de koopjeszondag om op intensieve zorg te komen liggen. Voor ons moeten ze die risico's echt niet nemen', grappen we weleens. Dat er plaats is voor humor toont aan dat we het mentaal nog aankunnen en dat de teamsfeer nog goed is.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie