column

Weg met het kalkoensyndroom

Techondernemer en -investeerder

Neem als ondernemer de tijd om duidelijke opdrachten te geven.

Bij iedereen die kinderen heeft, komt er een moment dat de kinderen voor de eerste keer alleen thuis willen én mogen blijven. Een spannend moment voor de ouder, want je weet nooit hoe je tieners het ervan afbrengen. Gaan ze het huis niet afbreken? Ze zullen toch geen feestje bouwen?

Een tijdje geleden waren mijn kinderen ook alleen thuis in het weekend, en had ik hen vanuit het buitenland snel de opdracht gegeven op zaterdag bij de slager vlees te gaan kopen. Vlees waar ik zondagavond een pasta mee zou maken.

‘Ga naar de slager in het dorp en koop 1.500 gram kalkoenfilet.’ Dat leek me een duidelijke opdracht, die je moeilijk verkeerd kon begrijpen. Dacht ik.

Ik was in Marokko, en kreeg op zaterdagmiddag telefoon van mijn zoon. Dat is niet zijn gewoonte, dus ik nam onmiddellijk op. Hij zei dat er een groot probleem was. Er flitsten allerlei rampscenario’s door mijn hoofd, tot hij me vertelde dat het probleem de kalkoenfilet betrof. Hij bleek niet de kalkoenfilet te hebben gekocht die ik braad in de pan, maar broodbeleg. Anderhalve kilo sneetjes kalkoenfilet - een behoorlijk immense berg charcuterie - waar je in een pasta weinig mee kan aanvangen.

Je zal het ‘kalkoensyndroom’ geregeld tegenkomen bij het ondernemen. Je geeft een medewerker een duidelijke opdracht (denk je toch), maar toch is het resultaat totaal anders dan wat je in gedachten had.

Ik kon mijn lach niet inhouden, en stuurde hem opnieuw naar de slager. Hij vond het minder grappig, want hij meende dat hij mijn opdracht perfect uitgevoerd had. Eigenlijk had hij gelijk. Ik had hem een opdracht gegeven vanuit mijn referentiekader. Wist hij veel dat ik die kalkoen in een pasta ging gebruiken.

Dit voorval heeft veel parallellen met het ondernemerschap. Als ondernemer heb je ook een idee in je hoofd, een idee dat in jouw ogen duidelijk en welomlijnd is. Maar je vertrekt altijd vanuit je eigen ervaringen, je eigen leefwereld en je eigen referentiekader. Dat is niet noodzakelijk de leefwereld en het referentiekader van je medewerkers.

Je zal het ‘kalkoensyndroom’ dus geregeld tegenkomen bij het ondernemen. Je geeft een medewerker een duidelijke opdracht (denk je toch), maar toch is het resultaat totaal anders dan wat je in gedachten had. Dat leidt tot frustratie: bij jou, maar ook bij die medewerker.

Elke ondernemer moet vanaf een bepaald moment zaken delegeren. Als je bedrijf groeit, kan je onmogelijk alles zelf blijven doen. Vaak heb je echter te weinig tijd om opdrachten te omschrijven, want time is money. En heeft het zin een taak te delegeren, als je ze van A tot Z moet uitleggen? Dan had je ze beter gewoon zélf uitgevoerd.

De tijd die je spendeert aan het helder uitleggen van je visie - vanuit je leefwereld en je referentiekader - zal je nadien dubbel en dik terugverdienen.

Niets is minder waar natuurlijk. Neem je tijd om aan te geven wat je verwachtingen zijn, en wat de valkuilen onderweg zijn. Ga er niet klakkeloos van uit dat iedereen de wereld door jouw bril ziet. De tijd die je spendeert aan het helder uitleggen van je visie - vanuit je leefwereld en je referentiekader - zal je nadien dubbel en dik terugverdienen.

Het wordt dus tijd dat we het kalkoensyndroom naar de prullenmand verwijzen. Als jonge ondernemer liep ik als een wervelwind door mijn bedrijf en gaf ik snelle instructies mee aan mijn medewerkers. Ik nam nooit echt de tijd om dingen goed uit te leggen en duidelijk aan te geven wat ik juist wilde. Ik ging er ten onrechte van uit dat mijn medewerkers wel wisten wat ik juist wilde en in welke vorm.

Medewerkers kunnen helaas niet in je hoofd kijken. Neem dus de tijd om dingen uit te leggen. Je verdient die tijd ruimschoots terug en het zal van jou een gelukkiger mens maken. 

Lees verder