Advertentie

De verleden tijd van Bieke Depoorter: 'Passie voor fotografie ontstond pas op mijn 18de'

©Diego Franssens

In de eerste aflevering van haar tijdcapsule blikt fotografe Bieke Depoorter terug op enkele belangrijke momenten uit haar verleden tijd. 'Ik zou graag opnieuw dingen voor de eerste keer beleven.'

Wat wilde u worden als kind?

‘Bevriend zijn met een groot dier. Dat antwoordde ik altijd in de vriendschapsboekjes die tussen klasgenoten werden uitgewisseld. ‘Free Willy’ was mijn lievelingsfilm en ik wou ook zo’n vriendschap. Eigenlijk wil ik dat nog steeds. Onlangs heb ik in Noorwegen enkele orka’s kunnen spotten. Als kind wou ik geen fotograaf worden. Die passie is pas rond mijn 18de ontstaan.’

Soms wil ik weer helemaal niets weten, om met een onbevangen blik te kunnen fotograferen.
Bieke Depoorter
Fotografe en lid van Magnum Photos

Welk onvergetelijk moment wilt u opnieuw beleven?

‘Ik zou graag dingen opnieuw voor de eerste keer beleven. De eerste kus met mijn lief, de eerste keer in New York en zelfs de eerste keer fotograferen. Hoe meer ervaring je hebt en hoe professioneler je wordt, hoe moeilijker het is om helemaal vrij te zijn in je vak. Soms wil ik weer helemaal niets weten, om met een onbevangen blik te kunnen fotograferen.’

Wat was uw laatste moeilijke moment?

‘Ik bracht onlangs mijn vijfde boek ‘Agata’ uit, over een vrouw die ik in een Parijse stripteasebar leerde kennen. Onlangs gaf zij een lezing over onze samenwerking, waarbij ze vrij kritisch was over het eindresultaat. Ze vond dat het boek uiteindelijk meer over mij dan over haar ging, omdat ik als auteur de meeste beslissingen had genomen. Dat was vrij moeilijk. Maar we hebben besloten opnieuw samen te werken. Ik zal dit keer voor haar werken en fotograferen. Het is een beetje schrikwekkend, maar tegelijk ook heel spannend.’

De Tijdcapsule

Elke week neemt iemand plaats in De Tijdcapsule om te vertellen over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd.

Welke leraar had het meeste impact op u?

‘Annelies de Mey, die mijn mentor was tijdens mijn afstudeerproject aan de KASK (Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent, red.). Ze is zelf ook fotografe en hoewel ze heel veel kennis  heeft, bood ze me nooit kant en klare antwoorden aan. Ze stelde altijd de juiste vragen en had het geduld om me zelf oplossingen te laten vinden in plaats van haar visie op te leggen.’

Wanneer had u het laatst een krop in uw keel?

‘Bij de voorstelling van mijn jongste boek had ik veel mensen uitgenodigd die me nauw aan het hart liggen. Ik had een diner thuis met veel vrienden, van wie sommigen uit New York of Caïro waren afgezakt. Iedereen die me gevormd heeft tot wie ik ben, zat rond de tafel. Het was een emotioneel moment. Ik huil heel gemakkelijk, ongeveer om de twee dagen, soms ook om heel domme dingen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie