Advertentie
Advertentie

De verleden tijd van Etienne Davignon: 'Ik dacht dat ik voor eeuwig op het Zwitserse platteland zou blijven'

De 88-jarige zakenman Etienne Davignon. ©Wouter Van Vooren

De zakenman, diplomaat en politicus Etienne Davignon (88) heeft een veelbewogen leven achter de rug. Met zijn pijp in de hand en een rustige maar vaste stem vertelt hij in de eerste aflevering van zijn tijdcapsule over zijn verleden tijd.

Wat wilde u worden als kind?

‘Toen de oorlog op 10 mei 1940 uitbrak, woonden mijn gezin en ik in Berlijn, waar mijn vader ambassadeur was. Mijn ouders en oudere zus zijn toen terug naar België gekeerd, maar mijn broer en ik bleven tot 1944 met een Engelse nanny in een klein Zwitsers dorpje. We gingen naar de plaatselijke gemeenteschool, trokken met de koeien de Alpen in en gingen skiën in de winter. Toen dacht ik dat ik voor eeuwig op het Zwitserse platteland zou blijven.’

Mijn laatste euforische moment was in 1988.
Etienne Davignon
Belgische diplomaat, politicus en zakenman

Welk moment uit uw jeugd is u het meest bijgebleven ?

‘Na de oorlog volgde ik les op een internaat in Maredsous bij de benedictijnen. De kwaliteit van die lessen was uitzonderlijk goed. Ze leerden ons met een brede blik naar de wereld te kijken en om altijd nieuwsgierig te blijven.’

Wat was uw laatste euforische moment?

‘Op professioneel vlak was dat in 1988, toen de Italiaan Carlo De Benedetti de Generale Maatschappij (de holding die destijds belangen had bij een derde van het Belgische bedrijfsleven, red.) wou opkopen. Op de algemene vergadering van aandeelhouders was er een stemming over zijn overnamebod. De Benedetti verloor nipt met 1 procent. Een enorme opluchting. De toekomst lag plots weer voor ons open.’

De Tijdcapsule

Elke week neemt iemand plaats in De Tijdcapsule om te vertellen over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd.

Wat is het moeilijkste moment dat u ooit beleefd hebt?

‘Toen ik Europees commissaris was tijdens de staalcrisis. Door de overproductie moesten we veel fabrieken sluiten. In theorie klinkt dat heel logisch, maar in de praktijk betekende dat dat 60.000 mensen hun baan verloren. De discussies met de vakbonden waren heel moeilijk.’

Uit welke fout hebt u het meeste geleerd?

‘Ik was soms te optimistisch en dacht vaak dat we alles konden schaffen. Maar in de realiteit is dat niet altijd zo. Toch ben ik liever te optimistisch dan fatalistisch.’

Wanneer had u het laatst een krop in uw keel?

‘Nooit tijdens mijn professionele carrière. Zo is mijn temperament nu eenmaal. Als je een verantwoordelijkheid opneemt, moet je die ook kunnen dragen.’

Is er iemand die uw leven veranderd heeft maar het niet weet?

‘Op heel jonge leeftijd werd ik medewerker op het kabinet van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Paul-Herni Spaak. Ik heb hem altijd als een soort vaderfiguur beschouwd en heb veel van hem geleerd.’

Wanneer en waar hebt u iets goddelijks gegeten en gedronken?

‘Op het einde van mijn militaire dienst was er een groot banket. Dat feest is me altijd bijgebleven.’

Lees morgen over de tegenwoordige tijd van Etienne Davignon.

Bio

Etienne Davignon (88) was jaren een spin in het web van politiek en economisch België. In 1977 werd hij in de Europese Commissie bevoegd voor het industriële beleid, waarbij hij de noodlijdende Europese staalindustrie herstructureerde. Na zijn tweede mandaat als Europees commissaris begon Davignon aan een carrière in de bedrijfswereld. Hij werd lid van het directiecomité van de Generale Maatschappij, de holding die toen een aanzienlijk deel van de Belgische economie in handen had. Toen de Generale in de handen van de Franse groep Suez belandde, rolde Davignon binnen bij Suez en later Engie, waar hij nog altijd een kantoor op de hoofdzetel heeft.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie